اخبار پزشکی در هفته‌ای که گذشت

  • 1397-08-13
  • ۸۴۵ بازدید
  • 0

در این مطلب، مهم‌ترین اخبار حوزه پزشکی و درمان در هفته اول آبان‌ماه از منابع معتبر گردآوری شده‌اند.

استفاده از ژل برای درمان دیابت نوع یک

استفاده از ژل برای درمان دیابت نوع یک یکی از تازه ترین یافته­ های محققان هندی است.

معمولا جزایر لانگرهانس در پانکراس توسط یک شبکه فراسلولی محاصره شده‌اند که ملزومات ساختاری و بیوشیمیایی مورد نیاز سلول­‌ها را فراهم می‌کند. اجزای این شبکه پوششی، به پروتئین­‌های بین غشایی موجود روی سطح جزایر متصل هستند تا امکان تولید مثل، ترشح انسولین و ارتباط سلول به سلول را فراهم کنند.

در تحقیقات قبلی مشخص شده است هیدروژل­‌ها به دلیل ویژگی­‌های ساختاری قادرند عملکرد شبکه پوششی جزایر لانگرهانس را شبیه­‌سازی کرده و ملزومات آن را تأمین کنند. اما ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در این هیدروژل­‌ها موجب ناسازگاری آن­ها با سلول­‌ها یا مولکول­‌های بیواکتیو می­‌شود.

محققان هندی برای حل این مشکل، از ترکیب دو پروتئین ابریشم استفاده کردند که به طور خودکار حالت ژلاتینی به دست می­‌آورد. سپس محققان سلول­‌های سازنده انسولین را از بدن موش‌ها خارج کرده و درون این ژل قرار دادند. سپس این ژل را از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی پر کردند تا توسط سیستم ایمنی پس زده نشود. در مرحله آخر، ژل جدید به زیر پوست موش‌ها تزریق شد.

به گفته محققان، این ژل شبیه‌­ساز شبکه پوششی جزایر لانگرهانس به سادگی و با کمترین تاثیر تهاجمی به زیر پوست موش­‌ها تزریق می­‌شود و پایداری سلول­‌های جزایر و تولید انسولین را در محل تزریق حفظ می‌کند. از آنجا که مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت این ژل به وفور در دسترس قرار دارد، بهای تمام شده آن بسیار اندک است. این فناوری جدید قادر است مبتلایان به دیابت نوع یک را از دشواری تزریق مستمر انسولین رها سازد.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Biomaterials منتشر شده است.

ایرنا

ساخت رگ­‌های مصنوعی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی

ساخت رگ‌های مصنوعی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی یکی ازتازه‌ترین یافته­‌های علم پزشکی در استفاده از این نوع فناوری است.

ایده اولیه فناوری چاپ سه بعدی افزودن ویژگی­‌های مکانیکی جدید به ساختارهای سه بعدی به منظور شبیه­‌سازی ساختار طبیعی بافت­‌های بدن بود. این فناوری امکان تولید میکروساختارهای سفارشی را به منظور مدل­‌سازی بیماری­‌ها در اختیار می­‌گذارد. رگ­‌های خونی در اثر بیماری­‌های قلبی و عروقی سخت می­‌شوند، اما تا کنون راهکار موثری برای تولید رگ­‌های مصنوعی انعطاف‌پذیر و جایگرینی آن­ها با بافت طبیعی بدن ارائه نشده است.

اما اکنون محققان با بهره­‌گیری از نقش اکسیژن در شکل­‌گیری نهایی اشیای تولید شده با فناوری چاپ سه بعدی، راهکار جدیدی را برای تولید رگ­‌های مصنوعی انعطاف‌پذیر ابداع کردند. وجود اکسیژن در ساختارهای سه بعدی چندان مطلوب نیست، زیرا بر سختی اشیای تولید شده با فناوری چاپ سه بعدی اثر می­‌گذارد.

اما محققان به منظور کنترل نحوه اثرگذاری اکسیژن بر ساختارهای سه بعدی، لایه­‌ای را روی این ساختارها ایجاد می­‌کنند که ضریب نفوذ اکسیژن در آن ثابت است. بدین ترتیب می­‌توانند به صورت جزئی میزان سختی بخش­‌های مختلف ساختار سه بعدی را کنترل کرده و شکل کلی آن را حفظ کنند.

در آزمایشات اولیه این فناوری، محققان توانستند ساختارهایی با شکل ظاهری یکسان و میزان سختی متفاوت تولید کنند. این فناوری امکان تولید ساختارهایی با ابعاد 10 میکرون را با استفاده از یک چاپگر رومیزی در اختیار می­‌گذارد.

محققان امیدوارند به زودی بتوانند ساختارهایی با ابعاد بسیار کوچکتر تولید کنند.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

ایرنا

احیای بافت قلب آسیب دیده بر اثر کمبود اکسیژن

احیای بافت قلب آسیب دیده بر اثر کمبود اکسیژن توسط یک داروی جدید، از تازه­‌ترین یافته­‌های محققان دانشگاه سانفرانسیسکو است. محققان دانشگاه سانفرانسیسکو به روشی دست یافته‌اند که با استفاده از یک داروی جدید، بافت آسیب دیده قلب بر اثر کمبود اکسیژن ،احیا می­‌شود.

کمبود اکسیژن یا هیپوکسی تمام اندام‌های بدن را در معرض خطر جدی قرار می­‌دهد ولی بافت قلب نسبت به هیپوکسی حساس ‌تر است و می­‌تواند منجر به آسیب جدی بافت قلب و یا حتی حمله قلبی شود.

محققان به یک روش درمانی جدید دست یافته­‌اند که می­‌تواند عملکرد بافت­‌های آسیب دیده قلب ناشی از هیپوکسی را بازیابی کند. نتایج اولیه این روش در مدل­‌های حیوانی کاملا موفقیت­‌آمیز گزارش شده است.

در این روش یک داروی جدید به نام OMX-CV محموله اکسیژن را به بافت آسیب دیده وارد می­‌کند و بافت احیا می­‌شود. مهم‌ترین مزیت این دارو این است که اکسیژن اضافی بافت­‌ها و مویرگ­‌ها را مسموم نمی­‌کند و اکسیژن تنها در اختیار بافت مورد نظر قرار می­‌گیرد. با استفاده از این روش می­‌توان تمام بافت­‌هایی که بر اثر حمله قلبی، سکته مغز یا تروما آسیب می­‌بینند را هدف قرار داد و درمان کرد. نتایج اولیه نشان می­‌دهد این روش عارضه جانبی خاصی به دنبال ندارد.

نتایج این مطالعه در نشریه PLOS Biology منتشر شده است.

irna.ir

توصیه پزشکان به بیماران قلبی برای افزایش طول عمر

محققان کانادایی به بیماران قلبی توصیه کرده­‌اند برای افزایش طول عمر، پس از بیست دقیقه نشستن یا لمیدن، به مدت کوتاهی تحرک و فعالیت فیزیکی داشته باشند. این مطالعه نشان می­‌دهد بیماران قلبی بیشترین زمان بیداری خود را در حال نشسته و لمیده می‌گذرانند. بی­‌تحرکی و ثابت بودن بدن برای مدت طولانی منجر به کاهش طول عمر بیماران قلبی می­‌شود؛ ولی اگر بیماران پس از 20 دقیقه نشستن یا لمیدن فعالیت فیزیکی داشته باشند، می­‌توانند به سلامت و طول عمر خود کمک کنند.

این مطالعه نشان می­‌دهد فعالیت­‌های کوتاه فیزیکی مانند پیاده‌روی یا نرمش­‌های سبک پس از هر بیست دقیقه نشستن، منجر به سوزاندن 770 کیلوکالری در روز می­‌شود. کاهش کالری علاوه بر کاهش وزن و شاخص توده بدنی، بسیاری از فعالیت­‌های بدن از جمله افزایش حساسیت به انسولین را افزایش می­‌دهد.

این مطالعه به طور کلی حداقل 150 دقیقه فعالیت ورزشی را برای پیشگیری از بیماری­‌های قلبی عروقی برای تمام افراد در هفته توصیه می­‌کند. محققان معتقدند شیوه زندگی نقش مهمی در کاهش مرگ و میر ناشی از بیماری­‌های قلبی دارد.

به گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، بیماری­‌های قلبی عروقی مهمترین عامل مرگ و میر در سراسر جهان محسوب می­‌شوند.

فشار خون، قند خون و کلسترول بالا، استعمال دخانیات، چاقی و مصرف ناکافی میوه و سبزیجات، از مهم‌ترین عوامل خطر این عارضه هستند. بر اساس گزارش  WHO، حدود 80 درصد مرگ و میر ناشی از بیماری­‌های قلبی با اتخاذ شیوه سالم زندگی و فعالیت بدنی قابل اجتنابند.

نتایج این مطالعه در کنگره قلب کانادا ارایه شده است.

irna.ir

تولید کلیه مصنوعی پوشیدنی امکان پذیر شد

محققان انجمن شیمی آمریکا ماده جدیدی را ساختند که قادر است اوره را جذب کند و امکان تولید کلیه مصنوعی پوشیدنی را برای بیماران دیالیزی فراهم می‌کند.

این نانوماده جدید که MXene نام دارد، از نانوصفحات دو بعدی از جنس کاربید فلزات تشکیل شده است و به جای تجزیه اوره، مولکول­‌های این ماده را در بین صفحات خود به دام می­‌اندازد. این ماده در دمای اتاق قادر است 94 درصد از ضایعات حاصل از دستگاه­‌های دیالیز را جذب کند. در آزمایشات اولیه مشخص شد عملکرد این ماده در دمای بدن یعنی 37 درجه سانتیگراد بهتر از عملکرد آن در دمای اتاق است.

معمولا بیماران دیالیزی سه نوبت در هفته از دستگاه دیالیز استفاده می­‌کنند. اما به دلیل این که عملکرد این دستگاه در مقایسه با کلیه­‌ها که به طور دائمی خون را تصفیه می­‌کنند، بسیار ضعیف‌تر است، زندگی این بیماران از کیفیت پایینی برخوردار است.

به همین علت محققان به دنبال راهکارهایی برای تولید کلیه­‌های مصنوعی پوشیدنی هستند تا امکان تصفیه خون این بیماران به طور مستمر فراهم شود. اما یکی از چالش­‌های اصلی محققان اوره است. دستگاه­‌های دیالیز موجود برای تجزیه مولکول­‌های اوره خون به آمونیاک و دی اکسید کربن از آنزیم­‌های خاصی استفاده می­‌کنند. اما میزان آنزیم مورد نیاز برای انجام فرآیند شیمیایی تجزیه به اندازه‌­ای زیاد و حجیم است که نمی­‌توان آن را در یک قالب یک دستگاه تصفیه خون پوشیدنی به کار برد.

این در حالی است MXene اساسا نیازی به آنزیم‌ها ندارد و برای خارج کردن اوره از خون به جای تجزیه آن، مولکول­‌های اوره را جذب می­‌کند. بدین ترتیب مشکل آنزیم مورد نیاز و حجم زیاد آن حل می­‌شود. علاوه بر این MXene آسیبی به سلول­‌ها وارد نمی­‌کند و برای استفاده انسان کاملا ایمن است. به اعتقاد محققان این ماده می‌­تواند رویای ساخت کلیه‌های مصنوعی پوشیدنی را به حقیقت بدل کند.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریه ACS Nano منتشر شده است.

irna

شیر مادر سلاحی قدرتمند در مقابل باکتری­‌های مقاوم به دارو

مطالعات جدید میکربیولوژیست­‌های دانشگاه فنلاند نشان می‌دهد شیر مادر ماده‌­ای موثر برای کاهش باکتری­‌های مقاوم به دارو در نوزاد است.

افزایش و تکامل باکتری­‌های مقاوم به دارو بزرگ‌ترین معضل بهداشتی حال حاضر است. تأثیر این باکتری­‌ها در نوزادان، به دلیل ضعف سیستم ایمنی بسیار نگران کننده است و بنابر گزارش سازمان جهانی بهداشت، سالانه بیش از 200 هزار نوزاد بر اثر عفونت­‌هایی که به درمان پاسخ نداده­‌اند از بین می­‌روند.

مطالعات دیگری نشان می­‌دهد حدود 40 درصد از عفونت­‌هایی که در نوزادان رخ می­‌دهد، در مقابل دارو مقاوم هستند. باکتری­‌های مقاوم به دارو از هر راهی، از پوست گرفته تا مواد غذایی می­‌توانند به بدن راه یابند.

به دلیل اهمیت این موضوع، در سراسر جهان تحقیقات گسترده‌ای در مورد باکتری­‌های مقاوم به دارو و تاثیر مواد غذایی و محیطی بر این موضوع در حال انجام است.

محققان فنلاندی مطالعات تازه‌ای را در این مورد آغاز کردند. در این مطالعه شیر مادر و مدفوع نوزاد 16 مادر و فرزند مورد بررسی قرار گرفت. محققان با رمزگشایی DNA‌ و ژن­‌های باکتریایی در بزرگترین آزمایشگاه توالی­یابی DNA دریافتند گرچه ژن­‌های مقاوم در برابر دارو از شیر مادر به نوزاد منتقل می­‌شوند، ولی قند موجود در شیر مادر، به رشد و افزایش باکتری­‌های مفید روده نوزاد کمک می­‌کند و تغذیه با شیر مادر حداقل به مدت شش ماه، جمعیت باکتری­‌های مقاوم به دارو را در بدن نوزاد به میزان قابل توجهی کاهش می­‌دهند.

بر اساس گزارشی از دولت انگلیس، با تکامل و افزایش باکتری­‌های مقاوم به دارو و در صورت عدم اتخاذ راهکاری موثر، این باکتری­‌ها تا سال 2050 میلادی، سالانه 10 میلیون نفر را در سراسر دنیا از بین می­‌برند.

نتایج این مطالعه در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

irna

ابداع راهکاری برای جلوگیری از عفونت زخم

محققان دانشگاه ام آی تی آمریکا موفق به توسعه روشی شده­‌اند که با ترکیب آنتی‌­بیوتیک و باکتری­‌های پروبیوتیک می­‌توان دو رشته از باکتری­‌های مقاوم به دارو را که باعث عفونت زخم می‌شود، ریشه کن کرد.

در این روش محققان باکتری­‌های پروبیوتیک را با استفاده از یک لایه محافظ به نام آلژینات کپسوله می‌کنند. این لایه محافظ کاملا زیست سازگار است و پروبیوتیک­‌ها را از حمله آنتی­‌بیوتیک‌ها در امان نگاه می­‌دارد.

یک خانواده خاص از باکتری­‌ها، پروبیوتیک (Probiotics) نام دارند. این باکتری­‌ها در حین فرآیند هضم زنده می­‌مانند و برای سلامتی بسیار مفید هستند. از بین مواد غذایی شناخته شده، ماست حاوی بیشترین مقدار پروبیوتیک است. سیب، موز، توت، کشمش، انواع سبزی، پیاز، سیر، تره فرنگی، عدس، نخود، لوبیا، ذرت، بادام، عسل و چای سبز نیز حاوی این باکتری هستند.

در حال حاضر بسیاری از باکتری­‌ها در مقابل آنتی­‌بیوتیک مقاوم هستند، مطالعات نشان می­‌دهد با فرستادن پروبیوتیک­‌ها به این باکتری­‌های بیماری­‌زا می­‌توان از عفونت جلوگیری کرد؛ چرا که برخی از باکتری­‌ها، از جمله باکتری­‌های پروبیوتیک، با ترشح پپتیدهای ضد میکروبی، عفونت و انواع پاتوژن­‌های بیماری­‌زا را از بین می­‌برند.

ترکیب پروبیوتیک­‌ها با آنتی­بیوتیک، راهکار مناسبی برای جلوگیری از عفونت زخم­‌های مزمن است. در مطالعات قبلی، باکتری­‌های پروبیوتیک در درمان زخم­‌های ناشی از سوختگی موفقیت آمیز گزارش شده است.

استفاده از آلژینات راهکار مناسبی برای جلوگیری از کاهش اثر باکتری­‌های پروبیوتیک است و در حال حاضر از این ماده در پانسمان زخم استفاده می­‌شود.

محققان امیدوارند بتوان از این روش برای درمان انواع زخم و جلوگیری از عفونت زخم­‌های باز استفاده کرد.

نتایج این مطالعه در نشریه Advanced Materials منتشر شده است.

irna

با امتیازدهیِ این صفحه به بهتر شدن محتوای ما کمک کنید

  • این نوشته را با دوستان خود به اشتراک بگذارید
  • linkedin
  • linkedin
  • linkedin

پرسش و پاسخ درباره «اخبار پزشکی در هفته‌ای که گذشت»

پرسش‌های پزشکی و دیدگاهتان درباره این مقاله را بنویسید؛ پزشکان و کارشناسان مجله پاسخ‌گوی شما عزیزان هستند.

جدید‌ترین پرسش‌ها و نظرهای پزشکی شما

کتابچه‌ها

پربازدیدترین‌های ماه