مریم صادقی

من مریم صادقی هستم، کارشناس ارشد روان‌شناسی از دانشگاه علوم و تحقیقات تهران.

از سال 1388 در حوزه‌ی کودک – والد و درمان اختلالات دوران کودکی و روان‌درمانی فردی فعالیت می‌کنم.

من روان درمانگر کودک هستم و مشاوره فردی هم انجام میدهم

یادگیری تخصصی روان‌کاوی را از سال 1399، با تمرکز بر رشد و تحول کودک آغاز کردم و تحت سوپروایزری، کار روان‌درمانی کودک ونوجوان را پیش بردم. همچنان نیز در مسیر گسترش دانش نظری و آموزش‌های تخصصی گام برمی‌دارم.

رویکرد من در روان‌درمانی کودک، ترکیبی از درمان مبتنی بر بازی (CCPT)و شناختی–رفتاری (CBT) است. در هر فرایند درمانی، متناسب با نیاز مراجع و شرایط، از رویکردی استفاده می‌کنم که بیشترین کارآمدی را داشته باشد.

یکی از بزرگ‌ترین علاقه‌مندی‌های زندگی حرفه‌ای‌ام، همراهی با والدین برای ایجاد نگرشی تازه در فرزندپروری و شناخت عمیق‌تر از جهان درونی کودک است; جایی که رابطه‌ی والد و کودک، بستری برای رشد هر دو می‌شود.

در این سال‌ها خود را متعهد دانسته‌ام که با بهره‌گیری از آخرین دستاوردهای پژوهش‌های روان‌شناسی، به مراجعانم کمک کنم تا در مسیر رشد و آرامش گام بردارند.

حوزه‌های تخصصی من در ارتباط با کودک شامل:

درمان اختلالات اضطرابی، اضطراب جدایی، مشکلات رفتاری (پرخاشگری، لجبازی و …)، اختلال افسردگی، وسواس فکری–عملی، مداخله در فرآیند سوگ و آموزش مهارت‌های زندگی است.

همچنین دوره‌های روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت (ISTDP) را به‌طور کامل گذرانده‌ام.

به باور من، کار درمانی موثر تنها بر پایه‌ی دانش و تجربه بنا نمی‌شود، بلکه نیازمند سلامت روان درمانگر نیز هست. از همین‌رو، از سال 1395 خود نیز در مسیر روان‌درمانی شخصی بوده‌ام.

مطالعات نظری من عمدتاً در زمینه‌ی کودک و بزرگسال با رویکردهای دلبستگی، روان‌پویشی و CCPT است. تمرکزم در روان‌درمانی بر کمک به والدینی است که در مسیر فرزندپروری با چالش‌هایی روبه‌رو هستند و می‌خواهند جهان کودکشان را عمیق‌تر درک کنند.

انگیزه‌ی درونی من برای ورود به دنیای روان‌شناسی، میل به مرهم بودن برای رنج‌هایی است که می‌توان از آن‌ها آموخت و پیشگیری کرد;

و نور شدن در تاریک‌ترین لحظات تجربه‌ی انسان بودن — جایی که گوش می‌سپاریم، بی‌آنکه ترسی از طرد شدن داشته باشیم،

و چشمی می‌شویم برای دیدن بخش‌هایی از خود و دیگری که گاهی از نظر پنهان مانده‌اند.