مجله پزشکی دکتر دکتر

کشیدگی عضله ؛ علل، علائم و درمان کشیدگی عضلات ران، کمر و شانه

18 آبان 1399

0

ارتوپدی
کشیدگی عضله ؛ علل، علائم و درمان کشیدگی عضلات ران، کمر و شانه

به این مقاله امتیاز دهید

امتیاز این مقاله: 3.8

کشیدگی عضله چیست و چرا به وجود می‌آید؟ آیا این مشکل به صورت گذراست یا آسیب دایمی در پی دارد؟ در این مقاله به این سوالات پاسخ خواهیم داد.

آیا تاکنون دچار کشیدگی عضله شده‌اید؟ احتمالا جواب شما مثبت است، ولی آیا می‌دانید علاوه بر درمان‌های تحت نظر پزشک می‌توانید با استفاده از درمان خانگی نیز این مشکل را حل کنید. در ادامه درباره‌ی انواع درمان‌های کشیدگی عضلانی صحبت خواهیم کرد.

کشیدگی عضلات چیست؟

«کشیدگی عضله (Muscle Strain)» همان آسیب به عضله یا تاندون است. تاندون یا زردپی، بافت رشته‌ای است که عضلات را به استخوان متصل می‌کند. آسیب‌های جزئی ممکن است موجب کشیدگی عضله یا تاندون شود، در حالی که آسیب‌های شدیدتر ممکن است موجب پارگی جزئی یا کامل این بافت‌ها شود. کشیدگی عضلات بیشتر در قسمت تحتانی کمر و عضلات پشت ران (عضلات همسترینگ) به وجود می‌آید.

تفاوت بین کشیدگی و پیچ‌خوردگی در این است که کشیدگی شامل آسیب به عضله یا بافت‌هایی می‌شود که عضله را به استخوان متصل می‌کند. اما پیچ‌خوردگی باعث آسیب‌دیدگی بافت‌هایی می‌شود که دو استخوان را به هم وصل می‌کند.

درمان اولیه برای کشیدگی عضله می‌تواند شامل استراحت، گذاشتن کمپرس یخ روی محل جراحت، فشرده‌سازی و بالا نگه داشتن عضو آسیب‌دیده باشد. کشیدگی‌های خفیف را می‌توان به خوبی در منزل درمان کرد. با این حال، درمان کشیدگی‌های شدید گاهی‌اوقات مستلزم عمل جراحی است. 

تشخیص کشیدگی عضلانی

علائم کشیدگی عضلات

علائم و نشانه‌های کشیدگی عضله با توجه به شدت آسیب‌دیدگی متفاوت هستند و ممکن است شامل موارد زیر باشد که عبارتند از:

  • درد یا حساسیت (به لمس)
  • قرمزی یا کبودی
  • محدودیت دامنه‌ی حرکتی 
  • درد هنگام استفاده از عضله یا مفصل مرتبط به آن 
  • ضعف عضله یا تاندون‌ها
  • ورم
  • ضعف عضلانی

چه زمانی برای درمان کشیدگی عضلات به پزشک مراجعه کنیم؟

کشیدگی‌های خفیف را می‌توان در منزل درمان کرد. اما چنانچه علی‌رغم درمان علائم بدتر شد، بهتر است که به پزشک مراجعه کرد. خصوصا در مواردی که درد غیرقابل تحمل بوده یا فرد دچار بی‌حسی یا سوزن سوزن (گزگز) در ناحیه‌ی جراحت شود. عموما توصیه می‌شود که در صورت داشتن درد زیاد یا اثر نکردن درمان‌های خانگی (طی ۲۴ ساعت) بهتر است که به پزشک مراجعه کرد. همچنین چنانچه در لحظه آسیب‌دیدگی متوجه صدای «ترکیدن» یا «تق‌تق» شدید، توانایی راه رفتن نداشتید یا تورم، درد، تب یا بریدگی باز داشتید، بهتر است در بخش اورژانس بیمارستان معاینه شوید.

دلایل کشیدگی عضلانی

فشارهای حاد می‌تواند به دلیل یک اتفاق یا سانحه باشد یا اینکه به علت وضع نامناسب بدن در هنگام بلند کردن اجسام سنگین به وجود بیاید. کشیدگی‌های عضله‌ی مزمن می‌توانند در اثر آسیب‌دیدگی‌های تجمعی یا انجام حرکات مکرر و یکنواخت به وجود بیایند. 

عوامل خطرساز برای کشیدگی عضلات

انجام ورزش‌هایی که مستلزم تماس افراد با یکدیگر است، مانند فوتبال، راگبی، هاکی، بوکس و کشتی می‌تواند خطر کشیدگی عضلات را افزایش دهد. قسمت‌های خاصی از بدن در هنگام انجام برخی فعالیت‌ها و ورزش‌های خاص در معرض خطر کشیدگی بیشتری قرار دارند. این قسمت‌ها عبارتند از:  

  • ساق و مچ پا: ورزش‌هایی که مستلزم شروع سریع و پرش هستند، مانند دو با مانع و بسکتبال می‌توانند به خصوص برای تاندون آشیل مچ پا آسیب‌زا باشند.
  • دست: ورزش‌هایی که مستلزم گرفتن اجسام با دست مانند ژیمناستیک یا گلف هستند نیز می‌توانند خطر کشیدگی عضلات دست را افزایش دهند. 
  • آرنج: کشیدگی آرنج اغلب در اثر انجام ورزش‌هایی که مستلزم گرفتن راکت یا انجام حرکات پرتابی است به وجود می‌آید.

تشخیص کشیدگی عضلانی

پزشک با معاینه‌ی جسمانی قسمت‌هایی که دچار ورم شده یا دردناک هستند را بررسی می‌کند. محل و شدت درد می‌تواند به پزشک در تشخیص میزان و نوع آسیب‌دیدگی کمک کند.

در صدمات شدیدتر که عضله یا تاندون پاره شده، پزشک ممکن است عفونت را نیز تشخیص دهد. عکس‌برداری سونوگرافی  در اکثر موارد می‌تواند به تشخیص انواع مختلفی از آسیب‌های بافت نرم کمک کند.

در اغلب موارد کشیدگی عضله نیازی به رادیولوژی اشعه ایکس نیست، مگر اینکه فرد دارای سابقه‌ی آسیب‌دیدگی یا مشکوک به عفونت باشد.

درمان خانگی کشیدگی عضله

تورم و خونریزی موضعی عضله (ناشی از پارگی رگ‌ها) را به بهترین شکل می‌توان در همان ابتدای بروز کشیدگی با سرما یا گرما و نگه داشتن عضله در حالت کشیده درمان کرد. استفاده از گرما می‌تواند به کاهش ورم کمک کند. 

توجه: کمپرس سرد یا گرم را نباید مستقیما روی پوست بگذارید. همیشه از یک پوشش مانند حوله بین یخ یا گرما و پوست استفاده كنید.

برای کاهش درد و بهبود قابلیت‌های حرکتی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ﻧﺎﭘﺮوﮐﺴﻦ (Naproxen) و اﯾﺒﻮﭘﺮوﻓﻦ (Ibuprofen) استفاده کنید. در صورت ابتلا به بیماری کلیوی یا داشتن سابقه‌ی ابتلا به خونریزی دستگاه گوارش یا مصرف داروهای رقیق‌کننده خون مانند کومادین (Warfarin) ، بدون مشورت پزشک از این داروها استفاده نکنید.

در این صورت، مصرف استامینوفن در حالی که تأثیر بر روی التهاب ندارد، اما بی‌خطرترین راه‌کار برای کاهش درد است. 

محافظت، استراحت، یخ، فشار، بالا نگه داشتن عضو که به آن تکنیک «پرایس (PRICE)» گفته می‌شود می‌تواند به درمان عضله‌ی آسیب‌دیده کمک کند. برای این کار ابتدا، تمام لباس‌های تنگ، از جمله زیورآلات و جواهرات ناحیه‌ی آسیب‌دیده را در بیاورید و سپس:

  • عضله‌ای که دچار کشیدگی شده را با آتل، اسپلینت یا سایر وسایل محافظتی بی‌حرکت نگه دارید.
  • به عضله‌ای که دچار کشیدگی شده استراحت دهید. از انجام فعالیت‌ها یا کارهایی که به عضله فشار آورده یا درد آور هستند خودداری کنید.
  • روی ناحیه‌ی آسیب‌دیده یخ بگذارید (هر ۱ ساعت یک بار و هر بار به مدت ۲۰ دقیقه): یخ دارای خاصیت ضد التهاب و تسکین‌دهندگی است. کمپرس یا بسته‌های کوچکِ یخ مانند کیسه‌های سبزیجات یخ‌زده یا آب یخ‌بسته در فنجان‌های قهوه را روی ناحیه‌ی آسیب‌دیده بگذارید که می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند.
  • فشرده‌سازی را می‌توان به آرامی با بانداژهای فشاری یا الاستیک انجام داد که می‌تواند علاوه بر پشتیبانی، موجب کاهش تورم شود. مراقب باشید که بانداژها را محکم نبندید. 
  • بالا نگه داشتن عضو می‌تواند تورم را کاهش دهد. به عنوان مثال، در هنگام نشستن پاهای خود را روی یک بالش یا وسیله دیگر بگذارید. 
  • تا زمانی که درد به صورت قابل‌ملاحظه‌ای بهبود نیافته، از انجام فعالیت‌هایی که موجب افزایش درد شده یا ناحیه‌ی آسیب‌دیده را درگیر می‌کنند خودداری کنید.

 درمان کشیدگی عضلات تحت نظر پزشک

درمان تحت نظر پزشک مشابه درمان خانگی است. با این حال، پزشک همچنین می‌تواند میزان آسیب‌دیدگی عضله و تاندون را تشخیص دهد و در صورت نیاز به شما عصا یا بریس را برای بهبودی توصیه کند. پزشک همچنین می‌تواند مشخص کند که تا چه حد فعالیت‌های خود را محدود کرده یا اینکه کاملا در منزل استراحت کنید. همچین پزشک می‌تواند به شما توصیه کند برای بهبودی کامل برای انجام حرکات و تمرینات توان‌بخشی به فیزیوتراپی مراجعه کنید.

پیشگیری از کشیدگی عضلات

  • می‌توانید با انجام روزانه‌ی حرکات کششی از کشیدگی عضله پیشگیری کنید.
  • با مشورت پزشک خود یک برنامه‌ی مدون ورزشی را پیگیری کنید. 
  • پس از انجام ورزش، حرکات و تمرینات کششی را انجام دهید.
  • قبل از انجام تمرینات ورزشی سنگین به خوبی بدن خود را گرم کنید. حرکاتی مانند چند دقیقه درجا دویدن آرام می‌تواند به خوبی بدن را گرم کند.

سخن پایانی

در اغلب موارد، بیشتر کسانی که دچار کشیدگی عضله شده‌اند، با دنبال کردن یک درمان مناسب به‌خوبی بهبود پیدا می‌کنند. با این حال، در مواردی که فرد دچار آسیب‌دیدگی‌های شدید شده، درمان تحت‌نظر پزشک انجام گرفته و ممکن است روند درمان طولانی‌ باشد.   

منبع:

webmd

mayoclinic

با امتیازدهیِ این صفحه به بهتر شدن محتوای ما کمک کنید

به این مقاله امتیاز دهید

امتیاز این مقاله: 3.8

این نوشته را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

نوشته های مرتبط

پرسش و پاسخ درباره «کشیدگی عضله ؛ علل، علائم و درمان کشیدگی عضلات ران، کمر و شانه»

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جدیدترین بیماری های اضافه شده

کتابچه ها

دیدگاه های اخیر

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام اگع کمتر از ۴۰ سال هستین، قدم اول رعایت تغذیه و نخوردن ترشیجات، ادو...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام.نام داروهاتون رو ذکر کنید...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام اگه داروها رو مرتب ۳ هفته خوردین و تاثیری نداشته باید اندوسکوپی شی...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام اگع کمتر از ۴۰ سال هستین، قدم اول رعایت تغذیه و نخوردن ترشیجات، ادو...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام بله میتونه از استرس باشه اما اگه زردی چشم دارین ازمایش ast, alt, alkp , billt...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام ریفلاکس هست و باعث این علایم میشه رعایت تغذیه و نخوردن ترشیجات، اد...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام قدم اول رعایت تغذیه و نخوردن ترشیجات، ادویه، چای زیاد ، قهوه، غذای ...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام دارو رو طبق دستور پزشکتون ادامه بدین🌹...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

اگع کمتر از ۴۰ سال هستین، قدم اول رعایت تغذیه و نخوردن ترشیجات، ادویه، چ...

خانم دکتر آمنه مرشدی:

سلام شیاف و پماد آنتی فیشر...