ریزش مو همیشه نشانه یک بیماری یا کمبود ویتامین نیست. در بسیاری از افراد، عامل اصلی نازکشدن تدریجی موها، ژنهایی است که از والدین به ارث رسیدهاند. ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنیک، شایعترین نوع ریزش مو در زنان و مردان است و معمولاً بهمرور زمان باعث عقبرفتنِ خط رویش مو، کمپشتشدن فرق سر یا کاهش تراکم موها میشود. هرچند این نوع ریزش مو بهطور کامل قابلپیشگیری نیست، تشخیص زودهنگام و شروع درمان مناسب میتواند روند پیشرفت آن را بهطور قابلتوجهی کند کرده و به حفظ موهای موجود کمک کند. در این مقاله بررسی میکنیم که ریزش موی آندروژنیک چرا اتفاق میافتد، چه تفاوتی با سایر انواع ریزش مو دارد، علائم آن در زنان و مردان چیست و چه روشهای دارویی، درمانی و مراقبتی برای کنترل و کاهش پیشرفت آن وجود دارد.
ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنیک چیست؟
ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنیک یکی از شایعترین انواع ریزش مو در زنان و مردان است. این عارضه در مردان با نام طاسی با الگوی مردانه و در زنان با نام ریزش مو با الگوی زنانه نیز شناخته میشود.
الگوی وراثت آلوپسی آندروژنیک بهطور دقیق مشخص نیست، زیرا احتمالاً ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش دارند. بااینحال، این عارضه معمولاً در اعضای یک خانواده دیده میشود و داشتن یکی از بستگان نزدیک مبتلا به ریزش مو با الگوی مردانه یا زنانه، خطر ابتلا به این نوع ریزش مو را افزایش میدهد.
ریزش موی ارثی در مردان با برخی بیماریها و مشکلات پزشکی دیگر نیز ارتباط دارد، ازجمله بیماری عروق کرونر قلب و بزرگشدن پروستات. همچنین، سرطان پروستات، اختلالات مرتبط با مقاومت به انسولین (مانند دیابت و چاقی) و فشار خون بالا نیز با این نوع ریزش مو مرتبط دانسته شدهاند.
در زنان، این نوع ریزش مو با افزایش خطر ابتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) ارتباط دارد. سندرم تخمدان پلیکیستیک نوعی اختلال هورمونی است که میتواند باعث قاعدگی نامنظم، آکنه، رشد بیش از حد موهای زائد بدن (هیرسوتیسم) و افزایش وزن شود.
علت ریزش موی ارثی چیست؟
به نظر میرسد ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آلوپسی آندروژنیک نقش داشته باشند. اگرچه پژوهشگران همچنان در حال بررسی عوامل خطر مؤثر بر این بیماری هستند، بسیاری از این عوامل هنوز بهطور کامل شناخته نشدهاند.
افزایش سن یکی از علت های ریزش موی ارثی
با افزایش سن، احتمال ابتلا به ریزش موی آندروژنیک بیشتر میشود.
حدود ۲۵ درصد مردان نخستین علائم ریزش مو را پیش از ۲۱ سالگی تجربه میکنند. تا سن ۵۰ سالگی، حدود نیمی از مردان درجاتی از ریزش مو دارند و با افزایش سن، این میزان به حدود ۷۰ درصد میرسد.
حدود یکسوم زنان در طول زندگی خود به درجاتی از این عارضه دچار میشوند. پس از یائسگی نیز حدود دوسوم زنان دچار نازکشدن موها یا درجاتی از ریزش مو میشوند.

تغییرات هورمونی یکی از دلایل ریزش موی ارثی
هورمون دیهیدروتستوسترون (DHT) یکی از هورمونهای گروه آندروژنها است. آندروژنها در رشد و تکامل بدن در دوران بلوغ، ازجمله رشد مو، نقش مهمی دارند. تغییرات سطح هورمونها ممکن است بر فعالیت DHT نیز تأثیر بگذارد. پژوهشگران معتقدند DHT میتواند باعث کوچکشدن تدریجی فولیکولهای مو شود و درنتیجه، موها نازکتر و کوتاهتر رشد کنند.
ژنتیک و ریزش موی ارثی
سابقه خانوادگی یکی از مهمترین عوامل خطر است. اگر یکی از بستگان درجه یک، مانند پدر، مادر، خواهر یا برادر، به ریزش موی ارثی مبتلا باشد، احتمال بروز این عارضه در شما نیز بیشتر خواهد بود.
مردان یک کروموزوم X را از مادر و یک کروموزوم Y را از پدر به ارث میبرند. ژن AR که روی کروموزوم X قرار دارد، در تولید گیرندههای آندروژن نقش دارد. میزان حساسیت این گیرندهها به هورمونهای آندروژن، بهویژه DHT، میتواند احتمال و شدت ریزش موی آندروژنیک را تعیین کند. البته امروزه مشخص شده است که علاوهبر ژن AR، ژنهای متعدد دیگری که از هر دو والد به ارث میرسند نیز در بروز این عارضه نقش دارند.
پژوهشگران همچنان در حال بررسی ارتباط آلوپسی آندروژنیک با سایر بیماریها، ازجمله بیماری عروق کرونر قلب و سرطان پروستات در مردان و سندرم تخمدان پلیکیستیک در زنان هستند. آنها معتقدند برخی از این بیماریها ممکن است با افزایش سطح هورمونهای آندروژن مرتبط باشند و همین موضوع میتواند توضیح دهد که چرا این اختلالات اغلب همراه با ریزش موی وابسته به آندروژن دیده میشوند.
ریزش موی ارثی در مردان چگونه است؟
برای بررسی ریزش موی ارثی در مردان میتوان الگوی ریزش، سن شروع و مراحل پیشرفت آن را بررسی کرد.
الگوی ریزش مو در مردان
در مردان، ریزش موی ارثی معمولاً با الگویی مشخص آغاز میشود؛ به این صورت که ابتدا موهای بالای هر دو شقیقه کمپشت میشوند. با گذشت زمان، خط رویش مو بهسمت عقب میرود و شکل مشخصی شبیه حرف «M» ایجاد میکند. همچنین، موهای ناحیه بالای سر (فرق سر یا تاج سر) بهتدریج نازک میشوند و این روند ممکن است به طاسی نسبی یا کامل منجر شود.
سن شروع ریزش موی ارثی در مردان
ریزش موی ارثی میتواند از دوران نوجوانی آغاز شود و احتمال بروز آن با افزایش سن بیشتر میشود؛ بهطوریکه بیش از ۵۰ درصد مردان بالای ۵۰ سال درجاتی از ریزش مو را تجربه میکنند.
مراحل ریزش موی ارثی در مردان
شدت ریزش موی ارثی در مردان براساس مقیاس همیلتونـنورود (Hamilton–Norwood Scale) به هفت مرحله تقسیم میشود:
- مرحله ۱: ریزش مو یا عقبرفتگی خط رویش مو وجود ندارد یا بسیار ناچیز است.
- مرحله ۲: موهای ناحیه شقیقهها (بین گوش و پیشانی) کمی کمپشت میشوند و خط رویش مو اندکی عقب میرود.
- مرحله ۳: عقبرفتگی خط رویش مو در شقیقهها واضحتر میشود و خط رویش حالتی شبیه حرف M یا U پیدا میکند.
- مرحله ۴: عقبرفتگی خط رویش مو شدیدتر میشود و ناحیه تاج سر (فرق سر) نیز دچار کمپشتی یا طاسی میشود.
- مرحله ۵: ناحیه کمپشت جلوی سر و طاسی تاج سر به هم نزدیک میشوند و فاصله بین آنها کاهش مییابد.
- مرحله ۶: موهای بین شقیقهها و تاج سر بهشدت نازک شده یا تقریباً از بین میروند.
- مرحله ۷: تقریباً تمام موهای بالای سر از بین رفتهاند و تنها نوار باریکی از مو در اطراف و پشت سر باقی مانده است.
ریزش موی آندروژنیک در زنان چگونه است؟
ریزش موی آندروژنیک در زنان معمولا با نازکشدن تدریجی موها در قسمت بالای سر آغاز میشود و الگو، سن شروع و شدت آن میتواند در افراد مختلف متفاوت باشد.
الگوی ریزش مو در زنان
الگوی ریزش مو در زنان با مردان تفاوت دارد. در زنان، موهای قسمت بالای سر بهتدریج نازک میشوند و فرق سر پهنتر به نظر میرسد، اما خط رویش مو معمولاً عقب نمیرود. همچنین، ریزش موی ارثی در زنان بهندرت باعث طاسی کامل میشود.
سن شروع ریزش موی ارثی در زنان
در بسیاری موارد نخستین علائم ریزش موی آندروژنیک در زنان پس از یائسگی مشاهده میشود، اگرچه ممکن است در سنین پایینتر نیز رخ دهد.
مراحل ریزش موی ارثی در زنان
شدت ریزش موی آندروژنیک در زنان معمولاً با مقیاس سینکلر (Sinclair Scale) در پنج مرحله ارزیابی میشود:
- مرحله ۱: ریزش مو وجود ندارد یا بسیار خفیف است.
- مرحله ۲: فرق وسط سر کمی پهنتر از حالت طبیعی میشود.
- مرحله ۳: پهنشدن فرق سر واضحتر میشود و موهای دو طرف فرق نیز کمپشتتر میشوند.
- مرحله ۴: نواحی کممو یا طاس در بخش جلویی پوست سر ظاهر میشوند.
- مرحله ۵: ریزش مو به مرحله پیشرفته میرسد و کاهش تراکم موها گسترده است.
علائم و نشانههای ریزش موی ارثی چیست؟
ریزش موی ارثی در مردان معمولاً با علائم زیر همراه است:
- نازکشدن یا کمپشتشدن موها در ناحیه تاج سر (فرق سر)؛
- نازکشدن یا ریزش مو در ناحیه شقیقهها؛
- عقبرفتن تدریجی خط رویش مو.
ریزش موی آندروژنیک معمولاً با درد، سوزش یا علائم جسمی همراه نیست.
ریزش موی ارثی در زنان معمولاً با علائم زیر شناخته میشود:
- نازکشدن یا کمپشتشدن موها در امتداد فرق وسط سر؛
- پهنترشدن فرق سر همراه با کاهش تراکم مو در دو طرف آن؛
- نازکشدن یا کمپشتشدن موها در سراسر قسمت بالای سر.
در اغلب موارد، ریزش مو ابتدا از فرق وسط سر شروع میشود. با پیشرفت بیماری، کمپشتی مو به دو طرف فرق سر و بخش جلویی پوست سر نیز گسترش پیدا میکند. ریزش موی ارثی در زنان نیز معمولاً بدون درد یا ناراحتی است.
تفاوت ریزش موی ارثی و هورمونی چیست؟
برخلاف تصور رایج، «ریزش موی ارثی» و «ریزش موی هورمونی» همیشه دو اصطلاح متفاوت نیستند. ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنیک، در واقع یکی از شایعترین انواع ریزش موی هورمونی است. در این بیماری، فرد بهطور ژنتیکی نسبت به هورمون دیهیدروتستوسترون (DHT) حساسیت بیشتری دارد. این هورمون بر فولیکولهای مو اثر میگذارد و بهمرور باعث کوچکشدن فولیکولها، نازکترشدن تارهای مو، و درنهایت توقف رشد آنها میشود. بنابراین، بروز این نوع ریزش مو به ترکیب ژنتیک و هورمونها وابسته است، نه صرفاً یکی از آنها.
ریزش موی هورمونی فقط به آلوپسی آندروژنیک محدود نمیشود و میتواند به هر نوع ریزش مویی که براثر تغییرات هورمونی ایجاد شود نیز اشاره کند مانند:
- ریزش مو ناشی از اختلالات تیروئید؛
- ریزش مو براثر سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)؛
- ریزش مو پس از زایمان؛
- ریزش مو در دوران یائسگی یا سایر تغییرات هورمونی.
این موارد ممکن است موقتی یا قابلبرگشت باشند و لزوماً الگوی ارثی و وابستگی به DHT را ندارند.
تشخیص ریزش موی ارثی چگونه انجام میشود؟
تشخیص ریزش موی ارثی در زنان و مردان تا حد زیادی مشابه است و در بسیاری از موارد، پزشک با بررسی الگوی ریزش مو و معاینه پوست سر میتواند آن را تشخیص دهد.
بررسی سابقه خانوادگی برای تشخیص ریزش موی ارثی
در ابتدا، پزشک درباره سابقه پزشکی و خانوادگی شما سؤال میکند؛ ازجمله اینکه ریزش مو از چه زمانی شروع شده و آیا سایر اعضای خانواده نیز به ریزش موی ارثی مبتلا بودهاند یا خیر.
تشخیص ریزش موی ارثی با بررسی الگوی ریزش مو توسط پزشک
سپس پوست سر و الگوی ریزش مو را معاینه میکند. در مردان، عقبرفتگی خط رویش مو و کمپشتی ناحیه تاج سر بررسی میشود و در زنان، پزشک به پهنشدن فرق وسط سر و کاهش تراکم مو در قسمت بالای سر توجه میکند.
معاینه پوست سر و فولیکولهای مو برای بررسی ریزش موی ارثی
در برخی موارد، پزشک از دستگاهی به نام دانسیتومتر (Densitometer) برای ارزیابی پوست سر استفاده میکند. این دستگاه ضخامت و تراکم فولیکولهای مو را اندازهگیری کرده و به تشخیص دقیقتر کمک میکند.
آزمایشهای موردنیاز برای تشخیص ریزش مو
اگر پزشک احتمال دهد که ریزش مو ناشی از بیماری دیگری است و به ریزش موی ارثی ارتباطی ندارد، ممکن است آزمایشهای تکمیلی را درخواست کند، ازجمله:
- معاینه دقیق پوست سر برای بررسی علائم عفونت یا التهاب؛
- نمونهبرداری از چند تار مو و ارسال آن به آزمایشگاه برای بررسی؛
- بیوپسی (نمونهبرداری) از پوست سر برای تشخیص بیماریهای پوستی؛
- انجام آزمایش خون برای بررسی اختلالات هورمونی، کمبودهای تغذیهای یا سایر بیماریهای زمینهای.
روشهای درمان ریزش موی ارثی چیست؟
درمان ریزش موی ارثی در زنان و مردان شباهت زیادی دارد، اما نوع داروهای تجویزی و برخی ملاحظات درمانی ممکن است باتوجه به جنسیت متفاوت باشد. پزشک باتوجه به علت ریزش مو، سن، شدت بیماری و وضعیت سلامت فرد، مناسبترین روش درمان را انتخاب میکند.
درمان دارویی ریزش موی ارثی
درمان دارویی ریزش موی ارثی با توجه به جنسیت، شدت ریزش و شرایط فردی انتخاب میشود و شامل داروهای موضعی یا خوراکی است.
ماینوکسیدیل (Minoxidil) برای درمان دارویی ریزش موی ارثی
داروی موضعی ماینوکسیدیل که بدون نسخه نیز در دسترس است، معمولاً اولین گزینه برای درمان ریزش مو در زنان و مردان محسوب میشود. این دارو با افزایش مدت فاز رشد مو، به کاهش ریزش و تحریک رشد مجدد مو کمک میکند. از عوارض احتمالی آن میتوان به تحریک پوست سر، خارش، سردرد و رشد موهای ناخواسته در اطراف محل مصرف اشاره کرد.
فیناستراید (Finasteride) ئ درمان دارویی ریزش موی ارثی
داروی خوراکی فیناستراید نیز برای درمان ریزش موی آندروژنیک استفاده میشود، اما بهطور عمده برای درمان ریزش مو مردان تجویز میشود و مصرف آن در زنان، بهویژه در دوران بارداری، محدودیت دارد. در برخی زنان، پزشک ممکن است در شرایط خاص و معمولاً پس از یائسگی، فیناستراید یا شامپوی کتوکونازول ۲ درصد را نیز تجویز کند.
کاشت مو برای درمان ریزش موی ارثی
در این روش، فولیکولهای سالم مو از نواحی پرپشت سر یا بدن برداشته شده و به نواحی کمپشت یا طاس منتقل میشوند. این روش میتواند نتایج دائمی ایجاد کند، اما ممکن است با عوارضی مانند درد، تحریک پوست سر، اسکار (جای زخم)، سرگیجه، تهوع یا استفراغ همراه باشد.
پیآرپی (PRP) و درمان ریزش موی ارثی
در روش پلاسمای غنی از پلاکت یا پیآرپی، ابتدا مقدار کمی خون از فرد گرفته میشود. سپس پلاسمای غنی از پلاکت پس از آمادهسازی به پوست سر تزریق میشود تا فعالیت فولیکولهای مو تحریک شده و رشد موها افزایش یابد. درد و حساسیت پوست سر، سرگیجه، تهوع و استفراغ از عوارض احتمالی این روش هستند.
درمان ریزش موی ارثی با نوردرمانی با نور قرمز (Red Light Therapy)
در این روش از نور قرمز با طول موج پایین برای تحریک فولیکولهای مو و کمک به رشد موها استفاده میشود. این درمان غیرتهاجمی است و ممکن است در برخی افراد به بهبود تراکم مو کمک کند.
نکته مهم این است که پاسخ به درمان در افراد مختلف یکسان نیست. روشی که برای یک فرد مؤثر است، ممکن است در فرد دیگری نتیجۀ مشابهی نداشته باشد. به همین دلیل، انتخاب بهترین درمان باید با نظر پزشک متخصص پوست و مو و براساس شرایط هر فرد انجام شود.
مکمل برای سلامت مو و درمان ریزش موی ارثی
مکملهای تقویت مو میتوانند در افرادی که دچار کمبود مواد مغذی هستند، به بهبود سلامت مو کمک کنند، اما درمان اصلی ریزش موی ارثی محسوب نمیشوند. درصورتیکه کمبود آهن، روی، ویتامین D، بیوتین یا برخی دیگر از ویتامینها و مواد معدنی وجود داشته باشد، اصلاح این کمبودها ممکن است ریزش مو را کاهش داده و کیفیت رشد مو را بهبود بخشد. پیش از مصرف هر نوع مکمل ازجمله بهترین قرص ویتامین برای ریزش مو، علت ریزش مو باید توسط متخصص بررسی و درصورت لزوم آزمایشهای لازم انجام شود.
مزوتراپی برای بهبودی ریزش موی ارثی
در این روش، ترکیبی از مواد مغذی، ویتامینها، آمینواسیدها یا برخی داروها به لایه میانی پوست سر تزریق میشود. هدف از این درمان، تقویت فولیکولهای مو و تحریک رشد موهای جدید است.
درمان ریزش موی آندروژنیک در طب سنتی
برخی روشهای درمان ریزش مو در طب سنتی ممکن است در تخفیف ریزش موی آندروژنیک مؤثر باشند، اما شواهد علمی درباره اثربخشی آنها برای درمان ریزش موی ارثی محدود است و نباید جایگزین درمانهای اثباتشده شوند.
چای سبز یکی از روش های درمان سنتی ریزش موی ارثی
چای سبز سرشار از آنتیاکسیدانی به نام اپیگالوکاتچین گالات (EGCG) است که در مطالعات آزمایشگاهی توانسته از آسیب سلولهای فولیکول مو ناشی از هورمون DHT تاحدی محافظت کند. همچنین، چای سبز ممکن است به حفظ تعادل میکروبی پوست سر و کاهش التهاب کمک کند. نوشیدن یک تا دو فنجان چای سبز در روز یا استفاده از آن بهعنوان آبکشی مو پس از شامپو، از روشهای رایج استفاده از آن است، هرچند شواهد بالینی کافی برای اثبات تأثیر آن بر درمان ریزش موی ارثی وجود ندارد.
روغنهای طبیعی و درمان ریزش موی ارثی در طب سنتی
روغنهای اسانسی مانند رزماری، شمعدانی، اسطوخودوس، نعناعفلفلی و درخت چای ممکن است با بهبود گردش خون پوست سر، تحریک فولیکولهای مو و کاهش شکنندگی موها به رشد مو کمک کنند. این روغنها باید حتماً پس از رقیقشدن با یک روغن حامل مانند روغن نارگیل یا جوجوبا روی پوست سر استفاده شوند و قبل از مصرف، تست حساسیت پوستی انجام شود.

روغن تخم کدو و مصرف آن برای ریزش موی ارثی
روغن تخم کدو حاوی اسیدهای چرب ضروری، ویتامین E و روی است. برخی مطالعات نشان دادهاند که این روغن ممکن است با مهار آنزیم ۵-آلفا ردوکتاز و کاهش تولید DHT، به بهبود ریزش موی ارثی در مردان کمک کند. بااینحال، شواهد درباره اثربخشی آن در زنان هنوز محدود است و به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.
روغنهای حاوی اسید اولئیک و تأثیر آن بر درمان سنتی ریزش موی ارثی
روغن زیتون، روغن آووکادو و روغن آرگان از منابع غنی اسید اولئیک هستند. این اسید چرب با خاصیت مرطوبکنندگی و ضدالتهابی خود میتواند به کاهش خشکی، پوستهریزی و التهاب پوست سر کمک کند و احتمالاً جذب سایر ترکیبات مفید برای مو را نیز افزایش دهد.
ماساژ پوست سر یکی از روش های درمان سنتی ریزش موی ارثی
ماساژ منظم پوست سر میتواند جریان خون را افزایش داده و اکسیژن و مواد مغذی بیشتری به فولیکولهای مو برساند. اگرچه ماساژ بهتنهایی ریزش موی آندروژنیک را درمان نمیکند، ممکن است در کنار سایر روشهای درمانی به حفظ سلامت پوست سر و بهبود رشد مو کمک کند.
فراموش نکنید که هیچیک از درمانهای طبیعی به اندازه ماینوکسیدیل یا فیناستراید در درمان ریزش موی ارثی اثربخشی ندارند و بیشتر بهعنوان روشهای کمکی برای حفظ سلامت مو و پوست سر توصیه میشوند.
راههای پیشگیری از ریزش موی ارثی
درحالحاضر، هیچ روش قطعی و اثباتشدهای برای پیشگیری از ریزش موی ارثی در زنان یا مردان وجود ندارد، زیرا عوامل ژنتیکی نقش اصلی را در بروز این عارضه ایفا میکنند. با اینحال، رعایت برخی نکات میتواند به حفظ سلامت موها و حمایت از رشد آنها کمک کرده و در برخی افراد روند نازکشدن موها را کندتر کند.
برای پیشگیری از ریزش موی ارثی، پروتئین کافی مصرف کنید
اگر رژیم گیاهخواری یا وگان دارید، به دریافت پروتئین کافی توجه ویژهای داشته باشید. بیشتر بزرگسالان روزانه به حدود ۴۰ تا ۶۰ گرم پروتئین نیاز دارند. رژیم مدیترانهای که سرشار از میوه، سبزیجات، حبوبات، مغزها، ماهی و سایر منابع پروتئین سالم است، ممکن است به کاهش شدت ریزش مو کمک کند.
برای پیشگیری از ریزش موی ارثی، ویتامینها و مواد معدنی موردنیاز بدن را تأمین کنید
ویتامینهای A، گروه B، C، D و E و همچنین، مواد معدنی مانند آهن و روی در حفظ سلامت مو، پوست و بافتهای بدن نقش دارند. البته، قبل از مصرف هر نوع مکمل، بهتر است با پزشک مشورت کنید، زیرا مصرف بیرویه برخی مکملها نیز میتواند باعث ریزش مو شود.
برای پیشگیری از ریزش موی ارثی، استرس خود را مدیریت کنید
استرس مزمن میتواند فعالیت هورمونهای آندروژن را افزایش دهد و در تشدید ریزش موی ارثی نقش داشته باشد. استفاده از روشهایی مانند ورزش منظم، خواب کافی، مدیتیشن یا سایر تکنیکهای کاهش استرس میتواند به حفظ سلامت موها کمک کند.
کلام آخر دکتردکتر
ریزش موی ارثی شایعترین نوع ریزش مو در زنان و مردان است و بهدلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و هورمونی ایجاد میشود. اگرچه نمیتوان از بروز این عارضه بهطور کامل پیشگیری کرد، تشخیص زودهنگام و شروع درمانهای مناسب میتواند روند پیشرفت آن را کُند کرده و به حفظ تراکم موها کمک کند. چون هر فرد به درمانها پاسخ متفاوتی میدهد، بهترین راهکار این است که با مشاهده اولین علائم کمپشتی مو، به متخصص پوست و مو مراجعه کنید تا علت ریزش مو مشخص شده و مناسبترین روش درمانی برای شما انتخاب شود. اگر نگران سلامت موهای خود هستید میتوانید سریع و آسان در دکتردکتر از متخصص وقت ویزیت آنلاین یا حضوری بگیرید.



