داروهای زیادی در بازار موجود است که با مهار سیستم ایمنی و کاهش التهاب میتوانند در درمان مشکلات پوستی مؤثر باشند. فلوئوسینولون یکی از آنها است که به گروهی از داروها به نام استروئیدهای موضعی تعلق دارد. این دارو با کاهش التهاب پوست و کنترل پاسخ ایمنی بدن میتواند تورم، قرمزی و خارش ناشی از حساسیتهای پوستی و بعضی از مشکلات مرتبط با آلرژی را کاهش دهد. از پماد فلوئوسینولون در درمان بیماریهای پوستی مانند اگزما و پسوریازیس استفاده میشود. در ادامه توضیح میدهیم که پماد فلوئوسینولون برای چیست و چه کاربردهایی دارد و با عوارض جانبی، موارد منع مصرف و تداخلات دارویی آن آشنا میشویم.
پماد فلوئوسینولون چیست؟
اگر میخواهید بدانید فلوئوسینولون چیست، باید بگوییم این دارو یک کورتون موضعی است که برای درمان بعضی از بیماریهای التهابی پوست تجویز میشود. فلوئوسینولون (Fluocinolone) یک کورتیکواستروئید قوی است که مانع از آزادشدن موادی در بدن میشود که موجب التهاب میشوند. فلوئوسینولون موضعی دارویی تجویزی است و به نسخه پزشک نیاز دارد. از این دارو برای درمان التهاب و خارش ناشی از بیماریهای پوستیای استفاده میشود که به داروهای استروئیدی پاسخ میدهند. فلوئوسینولون موضعی بهصورت کرم، ژل، پماد، روغن و محلول موجود است. فلوئوسینولون بهصورت قطره گوش نیز تولید میشود.
اطلاعات دارویی پماد فلوئوسینولون
فلوئوسینولون با نامهای ژنریک «فلوئوسینولون موضعی» و «فلوئوسینولون استوناید موضعی» و با نامهای تجاری شامل Capex، Derma-Smoothe/FS، فلوئونید (Fluonid)، سینالار (Synalar) و کیت زیلاپاک (Xilapak Kit) عرضه میشود. رایجترین نام تجاری جهانی این دارو سینالار (Synalar) است. این دارو در بازار دارویی ایران بیشتر با نامهای ژنریک یا نامهای تجاری زیر شناخته میشود:
- سینالار؛
- کرم کموفلوسین ۰٫۰۲۵٪؛
- پماد فلوسینولون دی پی ۰٫۰۲۵٪؛
- کرم فلوسینولون-ا آر ۰٫۰۲۵٪؛
- پماد فلوسینولون-بهوزان ۰٫۰۲۵٪؛
- پماد فلوکورتف ۰٫۰۲۵٪.
موارد مصرف پماد فلوئوسینولون
از فلوئوسینولون موضعی برای درمان خارش، قرمزی، خشکی، پوستهریزی، فلسیشدن، درمان آلرژی، التهاب و ناراحتی ناشی از بیماریهای مختلف پوستی استفاده میشود. برای نمونه، استفاده از پماد فلوئوسینولون برای پسوریازیس موجب میشود که خارش، التهاب و پوستهریزی ناشی از این بیماری کاهش یابد. این دارو معمولا برای درمان بیماریهای پوستی زیر تجویز میشود:
- بیماریهای پوستی که موجب التهاب و خارش میشوند؛
- پسوریازیس: بیماری پوستی که میتواند موجب ایجاد لکههای برآمده، فلس یا پوستههای خارشدار و دردناک شود؛
- درماتیت آتوپیک یا اگزما: بیماری پوستی که میتواند موجب التهاب، سوزش، خشکی و خارش پوست و گاهی بثورات قرمز و پوستهپوسته شود؛
- سایر بیماریهایی که توسط پزشک تعیین میشود.
در بعضی موارد ممکن است پزشک برای کاهش خشکی و التهاب پوست در بیماریهایی مانند اگزما ترکیب فلوئوسینولون و اوسرین را توصیه کند.
مکانیسم اثر فلوئوسینولون
فلوئوسینولون موضعی به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها تعلق دارد. کورتیکواستروئیدهای موضعی با آرامکردن سلولهای دفاعی سیستم ایمنی (گلبولهای سفید خون) موجب کاهش التهاب در پوست میشوند. آنها همچنین از آزادشدن موادی جلوگیری میکنند که موجب التهاب میشوند. این داروها میتوانند رگهای خونی را تنگ کنند تا تورم کاهش یابد.
نحوه صحیح استفاده از فلوئوسینولون
این دارو باید طبق دستور پزشک مصرف شود. از دارو بیشتر از مقدار یا دفعات توصیهشده و برای مدت طولانیتری از آنچه پزشک تجویز کرده، استفاده نکنید. زیادهروی در مصرف دارو میتواند منجر به عوارض جانبی ناخواسته یا سوزش پوست شود. مصرف دارو را تا زمانی که پزشک تجویز کرده است ادامه دهید.
قبل و بعد از استفاده از پماد دستهایتان را بشویید. اگر از این دارو برای درمان پوست دست استفاده میکنید فقط قبل از استفاده دستهایتان را بشویید. سپس لایهای نازک از پماد را روی بخش آسیبدیده پوست بمالید و آن را بهآرامی مالش دهید. از این دارو روی ناحیه وسیعی از پوست استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک به شما گفته باشد.
ناحیه تحتدرمان را با باند یا پوشش دیگری نپوشانید، مگر اینکه پزشک به شما گفته باشد. پوشاندن نواحی تحتدرمان میتواند میزان جذب دارو از پوست را افزایش دهد و ممکن است اثرات مضری داشته باشد. این شامل استفاده از فلوئوسینولون موضعی در ناحیه پوشک نیز میشود (پوشک یا شورت پلاستیکی ممکن است ناحیه تحتدرمان را بپوشاند).
نکات مهم در استفاده از پماد فلوئوسینولون
- هر روز طبق دستورالعمل روی برچسب دارو و در زمان ثابتی از دارو استفاده کنید.
- فلوئوسینولون موضعی فقط باید روی پوست استفاده شود. پماد، کرم و محلول فلوئوسینولون موضعی را از مناطقی مانند چشم، دهان و واژن دور نگه دارید و بدون تجویز پزشک از آن برای عفونت واژن استفاده نکنید. درصورت تماس دارو با چشم آن را با آب سرد فراوان بشویید. از تماس دارو با قسمتهایی از پوست که بریدگی، خراش یا سوختگی دارند، خودداری کنید. درصورت تماس دارو با این نواحی، فورا آن را با آب بشویید.
- از استفاده از روغن فلوئوسینولون موضعی روی صورت، کشاله ران یا زیربغل خودداری کنید، مگر اینکه پزشک به شما دستور داده باشد. همچنین باید از استفاده از روغن فلوئوسینولون موضعی در مناطقی که پوست ممکن است به هم مالیده شود، خودداری کنید.
- بیماران بالای ۶۵ سال بهدلیل افزایش سن بیشتر در معرض آسیب پوستی هستند و این ممکن است عوارض جانبی را افزایش دهد. این دارو فقط باید برای دورههای کوتاه و بهندرت در بیماران مسن استفاده شود.
- اگر یک دُز را فراموش کردید بهمحض یادآوری آن را استفاده کنید. اگر نزدیک به زمان دُز بعدی هستید، دُز فراموششده را نادیده بگیرید و برنامه اصلی را دنبال کنید.
- این دارو میتواند به محصولات حاوی لاتکس مانند کاندوم و دیافراگم آسیب برساند و اثر آنها را کاهش دهد. از تماس دارو با محصولات حاوی لاتکس خودداری کنید؛ هر محصولی را که در معرض این دارو قرار گرفته است، دور بریزید.
- این دارو فقط باید برای بیماریهای پوستی که پزشک دستور داده است، استفاده شود. قبل از استفاده از آن برای سایر بیماریها (بهویژه اگر فکر میکنید ممکن است عفونت پوستی وجود داشته باشد) با پزشک مشورت کنید. این دارو نباید برای درمان انواع خاصی از عفونتها یا بیماریهای پوستی، مانند سوختگیهای شدید، استفاده شود.
- اگر پزشک دستور داده است که روی دارو پانسمان یا پوشش هوابندیشده قرار گیرد، نحوه استفاده از آن را بپرسید. پانسمان بسته میزان جذب دارو از پوست را افزایش میدهد، بنابراین فقط طبق دستورالعمل از آن استفاده کنید.
پماد، کرم و محلول موضعی فلوئوسینولون را در ظرف دربسته در دمای اتاق، بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد، نگهداری کنید. از یخزدگی دارو جلوگیری کنید و آن را در معرض دمای بالاتر از ۴۰ درجه سانتیگراد قرار ندهید. دارو را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی و همچنین دور از رطوبت و نور مستقیم قرار دهید. پس از تاریخ انقضا داروهای استفادهنشده را دور بریزید.
دُز و مدت مصرف فلوئوسینولون
دُز این دارو برای بیماران مختلف، متفاوت است. از دستور پزشک یا دستورالعملهای روی برچسب دارو پیروی کنید. اطلاعات زیر فقط شامل دُزهای متوسط این دارو است. اگر دُز شما متفاوت است آن را تغییر ندهید مگر اینکه پزشک به شما بگوید.
میزان دارویی که مصرف میکنید به قدرت آن بستگی دارد. تعداد دُزهایی که هر روز مصرف میکنید، فاصله زمانی مجاز بین دُزها و مدتزمان مصرف دارو نیز به مشکل پزشکی که برای آن از دارو استفاده میکنید، بستگی دارد.
قرمزی، خارش و تورم پوست
شکل موضعی (کرم، پماد و محلول):
- بزرگسالان: سه تا چهار بار در روز روی نواحی آسیبدیده پوست؛
- کودکان: پزشک نحوه مصرف و دُز را تعیین میکند.
شکل موضعی (روغن بدن):
- بزرگسالان: ۳ بار در روز تا ۲ هفته روی نواحی آسیبدیده پوست؛
- کودکان ۳ ماه و بالاتر: ۲ بار در روز تا ۴ هفته روی نواحی آسیبدیده.
درماتیت سبورئیک
شکل موضعی (شامپو):
- بزرگسالان: روزی یک بار روی ناحیه پوست سر؛
- کودکان: پزشک نحوه مصرف و دُز را تعیین میکند.
پسوریازیس پوست سر
فرم موضعی (روغن مخصوص پوست سر):
- بزرگسالان: روی نواحی آسیبدیده پوست سر بمالید و بگذارید یک شب بماند؛
- کودکان ۲ سال و بالاتر: ۲ بار در روز تا ۴ هفته روی نواحی آسیب دیده بمالید.
مصرف فلوئوسینولون برای پوست صورت
بهتر است از پماد فلوئوسینولون برای صورت استفاده نکنید. فلوئوسینولون کورتیکواستروئید موضعی است که بهدلیل بالابودن خطر نازکشدن پوست، آکنه و سوزش باید از مصرف آن روی صورت، کشاله ران یا زیربغل خودداری شود. از این دارو فقط میتوان برای شرایط خاص و کوتاهمدت (مانند اگزما) و درصورت تجویز پزشک روی صورت استفاده کرد.
اگرچه فلوئوسینولون برای کاهش التهاب پوستی استفاده میشود، برای درمان جوش یا آکنه گزینه مناسبی نیست و حتی ممکن است در بعضی افراد موجب تشدید جوش شود.
مصرف فلوئوسینولون برای پوست سر
میتوانید از فلوئوسینولون برای درمان بیماریهایی مانند پسوریازیس یا درماتیت سبورئیک استفاده کنید. برای این منظور معمولا از روغن مخصوص پوست سر فلوئوسینولون (Derma-Smoothe/FS) یا شامپوی آن استفاده میشود. این محصول استروئیدی با قدرت کم تا متوسط است که برای کاهش خارش، قرمزی و التهاب پوست سر طراحی شده است.
برای استفاده از شامپو بطری را خوب تکان دهید. مقدار کمی از شامپو را روی پوست سر بمالید و با انگشتان خود کف ایجاد کنید. بگذارید شامپو ۵ دقیقه روی پوست سر بماند، سپس آن را با آب فراوان از روی موها و بدن بشویید. وقتی شامپو روی موهایتان است، سرتان را با کلاه دوش، کلاه حمام یا حوله نپوشانید، مگر اینکه پزشک دستور داده باشد.
برای استفاده از پماد، کرم یا محلول روی پوست سر موهایتان را باز کنید و مقدار کمی از دارو را روی ناحیه آسیبدیده بمالید و آن را بهآرامی مالش دهید.
برای استفاده از روغن روی پوست سر برای درمان پسوریازیس موها و پوست سر را کاملا خیس کنید و لایهای نازک از دارو را روی ناحیه آسیبدیده پوست سر بمالید. قسمت موردنظر را بهآرامی مالش دهید. دستکم بهمدت ۴ ساعت یا یک شب سرتان را با کلاه دوش ارائهشده بپوشانید و سپس موهایتان را با شامپوی معمولی بشویید. مطمئن شوید که موها را کاملا آبکشی کردهاید و چیزی از دارو باقی نمانده است.
مصرف فلوئوسینولون در کودکان
بدون تجویز پزشک از این دارو برای کودکان استفاده نکنید. کودکان مقادیر بیشتری از دارو را ازطریق پوست جذب میکنند و احتمال بروز عوارض جانبی در آنها بیشتر است.
استفاده موضعی فلوئوسینولون برای کودکان ممکن است رشد قد و وزن آنها را کُند کند. این خطر در کودکانی که برای مدت طولانی از دارو استفاده میکنند، بیشتر است. اگر درمورد رشد فرزندتان نگرانی دارید به پزشک اطلاع دهید.
درصورت استفاده از دارو در ناحیه پوشک، آن را با پوشک تنگ یا شورت پلاستیکی نپوشانید. این کار میتواند موجب افزایش میزان دارویی شود که از پوست عبور میکند و خطر عوارض جدی را بالا ببرد.
مصرف فلوئوسینولون در بارداری و شیردهی
مشخص نیست که آیا فلوئوسینولون موضعی به جنین آسیب میرساند یا خیر. درصورت بارداری یا قصد بارداری به پزشک خود اطلاع دهید.
مشخص نیست که آیا فلوئوسینولون موضعی به شیر مادر منتقل میشود یا خیر. اگر درحال شیردهی هستید یا قصد شیردهی دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر در دوران شیردهی از فلوئوسینولون موضعی استفاده میکنید، از تماس آن با نواحی که ممکن است با دهان کودک تماس پیدا کند، خودداری کنید.
عوارض جانبی فلوئوسینولون
عوارض جانبی رایج فلوئوسینولون میتواند شامل موارد زیر باشد:
- واکنشهای پوستی مانند سوزش، بثورات پوستی، جوش، خارش یا سوزش ناحیه تحتدرمان؛
- رشد موهای زائد؛
- علائم سرماخوردگی رایج ازجمله سرفه، آبریزش بینی، تب و گلودرد (درصورت استفاده از روغن موضعی).
عوارض جانبی جدی
درصورت بروز عوارض جانبی زیر به پزشک خود اطلاع دهید:
واکنشهای آلرژیک شدید
فلوئوسینولون موضعی میتواند موجب بروز واکنشهای آلرژیک جدی شود. درصورت مشاهده هریک از علائم زیر مصرف فلوئوسینولون موضعی را متوقف کنید و با پزشک تماس بگیرید.
- مشکلات تنفسی یا خسخس سینه؛
- تپش قلب؛
- تب یا احساس ناخوشی عمومی؛
- تورم غدد لنفاوی؛
- تورم صورت، لبها، دهان، زبان یا گلو؛
- مشکل در بلع یا گرفتگی گلو؛
- خارش، بثورات پوستی یا برآمدگیهای قرمز کمرنگ روی پوست (کهیر)؛
- حالت تهوع یا استفراغ؛
- سرگیجه، احساس سبکی سر یا غش؛
- گرفتگی معده؛
- درد مفاصل.
کاهش عملکرد آدرنال
فلوئوسینولون موضعی میتواند از پوست عبور کند و موجب شود که غدد فوق کلیوی بهاندازه کافی کورتیزول (هورمون استرس) تولید نکند. به این وضعیت نارسایی آدرنال گفته میشود. این عارضه بهویژه درصورت استفاده از فلوئوسینولون در نواحی وسیع پوست یا برای مدت طولانی، پیچیدن یا پوشاندن پوست پس از مصرف پماد، استفاده از پماد روی پوست آسیبدیده یا استفاده از آن با سایر کورتیکواستروئیدها ایجاد میشود. نارسایی آدرنال درصورت استرس بدن بهدلیل تب، جراحی یا تروما بدتر میشود. درصورت مشاهده هریک از علائم نارسایی آدرنال که در زیر فهرست شده است به پزشک خود اطلاع دهید.
- حالت تهوع و استفراغ؛
- ضعف، خستگی یا کمبود انرژی؛
- فشارخون پایین.
سندرم کوشینگ
سندرم کوشینگ وضعیتی است که در آن بدن در معرض کورتیزول بالا قرار میگیرد. این عارضه بهویژه درصورت استفاده از فلوئوسینولون در نواحی وسیع پوست یا برای مدت طولانی، پیچیدن یا پوشاندن پوست پس از مصرف پماد، استفاده از پماد روی پوست آسیبدیده یا استفاده از آن با سایر کورتیکواستروئیدها ایجاد میشود. درصورت مشاهده هریک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید.
- صورت گرد و گلگون؛
- افزایش وزن بهویژه در قسمت بالای بدن؛
- نازکشدن پوست؛
- آکنه؛
- خستگی یا ضعف غیرمعمول؛
- خلق افسرده یا اضطراب؛
- سنگ کلیه؛
- مشکلات در خواب؛
- رشد غیرمعمول مو.
افزایش قند خون
فلوئوسینولون میتواند سطح قند خون را افزایش دهد، بهویژه اگر آن را روی نواحی وسیع پوست یا برای مدت طولانی استفاده کنید، بعد از استفاده پوست را بپوشانید، از آن روی پوست آسیبدیده استفاده کنید یا آن را با سایر کورتیکواستروئیدها مصرف کنید. همچنین ممکن است موجب شود که قند خون وارد ادرار شود. برای بررسی سطح قند خون خود تمام مراجعات به پزشک را انجام دهید. اگر علائم قند خون بالا دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.
- تشنگی بیش از حد معمول؛
- ادرارکردن بیش از حد معمول؛
- افزایش گرسنگی؛
- خستگی؛
- احساس تهوع در معده؛
- گیجی؛
- بوی میوهای نفس.
واکنشهای پوستی
فلوئوسینولون موضعی میتواند عوارض جانبی پوستی ایجاد کند. درصورت بروز هریک از عوارض جانبی زیر به پزشک خود اطلاع دهید.
- التهاب فولیکولهای مو یا تورم یا سوزش پوست؛
- برآمدگی یا تاول روی پوست که ممکن است شبیه آکنه باشد؛
- بثورات پوستی در اطراف دهان؛
- روشنشدن رنگ پوست؛
- عفونتهای پوستی در محل استفاده؛
- نازکشدن پوست؛
- خارش، خشکی، ترکخوردگی یا پوستهپوسته شدن پوست؛
- ترکهای پوستی؛
- بثورات پوستی ناشی از گرما یا تعریق بهدلیل انسداد غدد عرق.
مشکلات بینایی
روغن فلوئوسینولون موضعی میتواند موجب ابتلا به آبمروارید و گلوکوم شود. درصورت مشاهده هریک از علائم زیر فورا به پزشک خود اطلاع دهید.
- دید ابری یا مهآلود؛
- نزدیکبینی؛
- تغییر در نحوه دیدن رنگها؛
- مشکلات مربوط به تابش خیرهکننده (مانند چراغ راهنمایی هنگام رانندگی در شب)؛
- ازدستدادن بینایی؛
- درد یا قرمزی چشم؛
- سردرد یا استفراغ شدید؛
- دیدن هالههای روشن و رنگارنگ در اطراف چراغها.
فهرست بالا کامل نیست و تمام عوارض جانبی فلوئوسینولون را شامل نمیشود. درصورت مشاهده هر عارضه دیگری به پزشک خود اطلاع دهید. برای مشاوره پزشکی درمورد عوارض جانبی میتوانید از خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر استفاده کنید.
عوارض مصرف طولانیمدت فلوئوسینولون
مصرف دُزهای بالا یا طولانیمدت فلوئوسینولون موضعی میتواند منجر به نازکشدن پوست، کبودی آسان، تغییر در چربی بدن (بهویژه در صورت، گردن، پشت و کمر)، افزایش آکنه یا موهای صورت، مشکلات قاعدگی، ناتوانی جنسی یا ازدستدادن علاقه به رابطه جنسی شود.
مصرف بیشازحد این دارو یا استفاده از آن برای مدت طولانی ممکن است خطر ابتلا به مشکلات غده آدرنال را افزایش دهد. این خطر در کودکان و بیمارانی که مقادیر زیادی را برای مدت طولانی مصرف میکنند، بیشتر است. اگر شما یا فرزندتان هنگام استفاده از این دارو بیش از یکی از علائم زیر را دارید، فورا با پزشک خود مشورت کنید:
- تاری دید؛
- سرگیجه یا غش؛
- ضربان قلب سریع، نامنظم یا کوبنده؛
- افزایش تشنگی یا ادرار؛
- تحریکپذیری؛
- خستگی یا ضعف غیرمعمول.
اگر شما یا فرزندتان دچار بثورات پوستی، سوزش، گزش، تورم یا سوزش پوست شدید، فورا مصرف دارو را متوقف کرده و با پزشک خود مشورت کنید.
موارد منع مصرف فلوئوسینولون
اگر به فلوئوسینولون موضعی حساسیت دارید از آن استفاده نکنید. از فلوئوسینولون برای درمان بثورات پوشک و بیماریهای پوستی که پزشک آنها را بررسی نکرده است، استفاده نکنید. فلوئوسینولون را روی بریدگیها، خراشها، پوست آسیبدیده یا زخمهای باز استفاده نکنید. از مالیدن فلوئوسینولون موضعی روی صورت، زیربغل یا ناحیه کشاله ران خودداری کنید. نباید بدون تجویز پزشک از پماد فلوئوسینولون برای واژن استفاده کرد، زیرا این ناحیه حساس است و مصرف نادرست دارو میتواند موجب تحریک یا تشدید عفونت شود. ممکن است در بعضی موارد فلوئوسینولون بر رشد کودکان و نوجوانان تأثیر بگذارد، بنابراین پزشک باید رشد آنها را بهطور منظم بررسی کند.
این دارو نباید بدون تشخیص پزشک برای قارچ پوستی یا سایر عفونتهای پوستی استفاده شود زیرا ممکن است علائم عفونت را پنهان کرده و بیماری را بدتر کند. فلوئوسینولون با کاهش التهاب، دفاع طبیعی پوست را ضعیف میکند. اگر پوست دچار عفونت باکتریایی، ویروسی یا قارچی باشد، این دارو به عامل عفونت اجازه میدهد سریعتر تکثیر شود و علائم را شدیدتر کند.
برای اطمینان از اینکه میتوانید فلوئوسینولون مصرف کنید، در موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:
- هر نوع عفونت پوستی؛
- واکنش پوستی به هر داروی استروئیدی؛
- بیماریهای کبدی (میتوانند خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهند)؛
- سندرم کوشینگ (اختلال غده فوق کلیوی)؛
- دیابت یا هیپرگلیسمی (قند خون بالا)؛
- سوختگی یا آسیبدیدگی نواحی وسیعی از پوست؛
- نازکشدن یا چروکشدن پوست؛
- واکنش غیرمعمول یا آلرژیک به فلوئوسینولون، استروئیدها، سایر داروها، غذاها، رنگها یا مواد نگهدارنده؛
- حساسیت به بادامزمینی (روغن فلوئوسینولون موضعی حاوی روغن بادامزمینی است)؛
- فشارخون داخل جمجمه (افزایش فشار در سر)؛
- بارداری یا تلاش برای بارداری؛
- شیردهی.
اگر علائم شما پس از ۲ هفته استفاده از دارو بهبود نیافت با پزشک خود تماس بگیرید. نباید مصرف فلوئوسینولون را ناگهان قطع کنید. دستورالعمل پزشک درمورد کاهش تدریجی دُز مصرفی دارو را اجرا کنید.
تداخل فلوئوسینولون با سایر داروهای موضعی
فلوئوسینولون موضعی ۴۸ تداخل دارویی متوسط شناختهشده دارد که در درجه اول شامل سایر داروهای موضعی است که موجب افزایش تحریک پوست یا جذب سیستمیک استروئید میشوند. از مصرف فلوئوسینولون با سایر استروئیدهای موضعی، رتینوئیدها (مانند ترتینوئین) یا محرکهای پوستی بدون توصیه پزشک خودداری کنید، زیرا این موارد میتوانند موجب تحریک شدید پوست یا بدترشدن بیماریهای زمینهای شوند.
بهطورخاص، اگر از کورتیکواستروئید دیگری استفاده میکنید، از جمله داروهای خوراکی و همچنین داروهای موضعی، حتما با پزشک خود مشورت کنید. برای نمونه دگزامتازون، متیل پردنیزولون یا پردنیزون داروهایی برای درمان بعضی از بیماریهای التهابی هستند.
قبل از مصرف پماد فلوئوسینولون درمورد تمام داروی تجویزی یا بدون نسخه (OTC)، ویتامینها، مواد معدنی، محصولات گیاهی و سایر مکملهایی که استفاده میکنید، به پزشک معالج خود اطلاع دهید. بدون اطلاع پزشک از هیچ محصول پوستی دیگری استفاده نکنید.
کلام آخر دکتردکتر
فلوئوسینولون به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها تعلق دارد. این داروها با کاهش التهاب، خارش، قرمزی و تورم پوست عمل میکنند و معمولا برای درمان بیماریهای پوستی مانند اگزما، درماتیت و حساسیتهای پوستی تجویز میشوند. درصورت مصرف کوتاهمدت این دارو تحتنظر پزشک خطر عوارض جانبی کاهش مییابد. اگر پس از دو هفته مصرف دارو علائم شما بهبود پیدا نکرد به پزشک اطلاع دهید.
برای مشاوره با پزشک و پرسیدن سؤالات خود همیشه میتوانید از خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر استفاده کنید. اگر پزشک شما در میان متخصصان دکتردکتر است، بهراحتی و بهصورت آنلاین میتوانید برای مراجعه به مطب نوبت بگیرید.
