توپیرامات دارویی است که با پیشگیری و مدیریت تشنج، صرع را درمان میکند و از سردردهای میگرنی نیز جلوگیری میکند. توپیرامات با آرامکردن اعصاب بیشفعال در بدن عمل میکند. ممکن است این دارو برای اهداف دیگری مانند کاهش وزن نیز استفاده شود. در ادامه با مکانیسم اثر، عوارض جانبی، تداخلات دارویی، موارد و نحوه مصرف توپیرامات بیشتر آشنا میشویم.
داروی توپیرامات چیست؟
توپیرامات دارویی است که برای درمان صرع استفاده میشود. این داروی ضدصرع برای پیشگیری از حملات میگرن نیز به کار میرود. توپیرامات با کاهش انفجارهای فعالیت الکتریکی در مغز و بازگرداندن تعادل طبیعی فعالیت عصبی عمل میکند. این دارو فقط با نسخه پزشک در دسترس است و بهصورت قرص، کپسول و شربت عرضه میشود.
نامهای تجاری توپیرامات عبارتاند از:
- توپاماکس (Topamax)؛
- توپیراژن (Topiragen)؛
- اپرونتیا (Eprontia)؛
- کوئدکسی ایکسآر (Qudexy XR)
- تروکندی ایکسآر (Trokendi XR).
توپیرامات ژنریک نیز موجود است.
توپیرامات و فنترمین (phentermine) مواد مؤثر موجود در قرص لاغری کیوسیمیا (Qsymia) هستند که با سرکوب اشتها موجب کاهش وزن میشود. توپیرامات اولین بار در سال ۱۹۹۶ برای برند توپاماکس از سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأییدیه دریافت کرد.
توپیرامات در اشکال و دُزهای دارویی زیر موجود است:
- توپاماکس (Topamax)
- قرص: ۲۵ میلیگرم، ۵۰ میلیگرم، ۱۰۰ میلیگرم و ۲۰۰ میلیگرم
- کپسولهای اسپرینکل: ۱۵ میلیگرم و ۲۵ میلیگرم
- ایپرونتیا (Eprontia)
- محلول خوراکی (شربت): ۲۵ میلیگرم در میلیلیتر
- کودکسی ایکسآر (Qudexy XR)
- کپسولهای آهستهرهش: ۲۵ میلیگرم، ۵۰ میلیگرم، ۱۰۰ میلیگرم، ۱۵۰ میلیگرم و ۲۰۰ میلیگرم
- تروکندی ایکسآر (Trokendi XR)
- کپسولهای آهستهرهش: ۲۵ میلیگرم، ۵۰ میلیگرم، ۱۰۰ میلیگرم و ۲۰۰ میلیگرم
توپیرامات ژنریک ممکن است به شکل قرص و کپسول عرضه شود.
مکانیسم اثر داروی توپیرامات
تشنج ناشی از تخلیه الکتریکی غیرطبیعی و تنظیمنشده در مغز است. این تخلیه الکتریکی منجر به وقفه گذرا در عملکرد مغز میشود که با کاهش هوشیاری، احساسات غیرطبیعی و حرکات یا تشنجهای غیرارادی کانونی خود را نشان میدهد. انواع مختلفی از تشنج وجود دارد؛ انواع رایج تشنج عبارتاند از:
- تشنجهای تونیک-کلونیک (tonic-clonic seizures): سفتشدن ناگهانی عضلات (تونیک) و سپس حرکات لرزشی هماهنگ (کلونیک) که تمام بدن را درگیر میکنند و موجب افتادن و ازدسترفتن هوشیاری میشوند؛
- تشنجهای جزئی یا کانونی (Partial-onset seizure): از یک ناحیه محدود مغز شروع میشوند و ممکن است فقط بخشی از بدن را درگیر کنند.
مکانیسمهای دقیقی که توپیرامات از طریق آنها بر تشنج و میگرن اثرات دارویی اعمال میکند، درحالحاضر کاملا مشخص نشده است ولی احتمالا چند ویژگی این دارو در اثرات درمانی آن نقش دارند. مشاهده شده است که توپیرامات بر کانالهای سدیم وابسته به ولتاژ، گیرندههای GABA و گیرندههای گلوتامات تأثیر میگذارد.
توپیرامات فعالیت گیرنده GABA-A را در محلهای گیرنده غیربنزودیازپینی مغز تحریک میکند و فعالیت گلوتامات را در هر دو گیرنده AMPA و کاینات (kainate) کاهش میدهد. بهطور معمول، گیرندههای GABA-A مهارکننده و گیرندههای گلوتامینرژیک تحریککننده فعالیت عصبی هستند. توپیرامات با افزایش فعالیت GABA و مهار فعالیت گلوتامات، تحریکپذیری عصبی را مسدود میکند و از تشنج و میگرن جلوگیری میکند. علاوهبر این، توپیرامات کانالهای سدیم وابسته به ولتاژ را مسدود میکند که موجب مهارشدن بیشتر فعالیت تشنجی میشود. نشان داده شده است که توپیرامات ایزوآنزیمهای مختلف کربنیک انیدراز را مهار میکند ولی اهمیت بالینی این موضوع درحالحاضر ناشناخته است.
اگر از توپیرامات برای صرع استفاده میکنید، ممکن است ۲ تا ۴ هفته طول بکشد تا دارو بهطور کامل اثر کند. اگر آن را برای پیشگیری از حملات میگرن مصرف میکنید، ممکن است مشاهده تأثیر کامل آن تا ۳ ماه طول بکشد.
موارد مصرف داروی توپیرامات
توپیرامات یک داروی ضدتشنج است که برای درمان انواع تشنج، ازجمله تشنجهای تونیک-کلونیک عمومی اولیه (درگیری کل مغز) یا تشنجهای جزئی، در بزرگسالان و کودکان ۲ سال به بالا بهصورت مونوتراپی استفاده میشود. این دارو میتواند با داروهای دیگر برای درمان تشنجهای جزئی، تشنجهای تونیک-کلونیک عمومی اولیه و تشنجهای مرتبط با سندرم لنوکس-گاستو در بزرگسالان و کودکان دوساله و بالاتر استفاده شود. توپیرامات تعداد و مدت تشنجها را کاهش میدهد.
توپیرامات برای جلوگیری از سردردهای میگرنی در بزرگسالان و نوجوانانی که حداقل ۱۲ سال سن دارند نیز استفاده میشود. این دارو در جلوگیری از سردردهای میگرنی یا کاهش تعداد حملات مؤثر است ولی سردردی را که قبلا شروع شده، درمان نمیکند.
از توپیرامات بهصورت خارج از دستور (off-label) برای اختلال پرخوری (BED)، وابستگی به الکل و لرزش اساسی (essential tremor) نیز استفاده شده است.
قرص توپیرامات برای لاغری
توپیرامات برای لاغری نیز مفید است. این دارو میتواند منجر به کاهش وزنی ملایم ولی قابلتوجه در بعضی از افراد شود. به همین دلیل، گاهی در فضای عمومی از آن بهعنوان نوعی قرص چربیسوز یاد میشود؛ درحالیکه باید توجه داشت عملکرد آن بیشتر ازطریق کاهش اشتها و تأثیر بر سیستم عصبی است، نه چربیسوزی مستقیم.
بعضی از افراد نیز که بهدنبال بهترین قرص لاغری هستند ممکن است توپیرامات را در این دسته قرار دهند ولی واقعیت این است که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) آن را بهعنوان یک داروی کاهش وزن مستقل تأیید نکرده است و صرفا در شرایط خاص و تحتنظر پزشک تجویز میشود.
معمولا زمانی میتوان از توپیرامات برای لاغری استفاده کرد که فرد به درمان تشنج یا میگرن نیز نیاز داشته باشد. این دارو در قرص لاغری کیوسیمیا (Qsymia) نیز وجود دارد. کیوسیمیا محصولی ترکیبی و موردتأیید FDA است.
برای بهرهبردن از مزایای توپیرامات و کاهش وزن زمانبندی مصرف آن نیز اهمیت دارد. معمولا بهترین زمان مصرف قرص توپیرامات برای لاغری صبحها یا تقسیم دُز بین صبح و عصر، حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا است تا اثر مهار اشتها بیشتر شود.
- دُزهای صبحگاهی بین ساعت ۷ تا ۹ اغلب مؤثرترین نتایج کاهش وزن را دارند. این زمانبندی با اوج کورتیزول طبیعی هماهنگ است و به سرکوب خوردن میانوعدهها در طول روز کمک میکند.
- مصرف توپیرامات ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا، کاهش اشتها در طول دورههای غذاخوردن را به حداکثر میرساند. این زمانبندی قبل از غذا موجب میشود که دارو درست زمانی که برای غذاخوردن مینشینید به سطوح درمانی برسد و بهطور طبیعی اندازه وعدههای غذایی را، بدون احساس محرومیت، کاهش دهد.
عوامل فردی مانند تحمل عوارض جانبی، برنامه روزانه و الگوهای غذایی بر برنامه دُز خاص شما تأثیر میگذارد. همچنین ممکن است زمانبندی فردی براساس عوارض جانبی مانند خوابآلودگی یا تغییرات شناختی متفاوت باشد.
نحوه مصرف داروی توپیرامات
توپیرامات را دقیقا همانطور که برای شما تجویز شده است، هر روز در یک زمان مشخص مصرف کنید. تمام دستورالعملهای روی نسخه یا راهنمای دارو را اجرا کنید. گاهی ممکن است پزشک دُز توپیرامات شما را تغییر دهد.
توپیرامات را میتوان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد. اگر معدهتان را ناراحت میکند، آن را با غذا مصرف کنید. هنگام مصرف این دارو مایعات زیادی بنوشید تا از سنگ کلیه یا عدم تعادل الکترولیتی جلوگیری شود.
قرص topiramate را بهطور کامل ببلعید؛ قرصها را خرد نکنید، نجوید یا نشکنید. اگر نمیتوانید کپسول توپیرامات را بهطور کامل ببلعید، کپسول را باز کنید و دارو را در یک قاشق سس سیب یا غذای نرم دیگری بریزید. مخلوط را بلافاصله و بدون جویدن ببلعید؛ آن را برای استفاده بعدی ذخیره نکنید.
اگر یک دُز را فراموش کردید در اسرع وقت دارو را مصرف کنید. دو دُز را همزمان مصرف نکنید. اگر دُز بعدی شما کمتر از ۶ ساعت دیگر است، دُز فراموششده را حذف کنید. اگر بیش از یک دُز را فراموش کردهاید، با پزشک خود تماس بگیرید.
درصورت اوردُز یا مصرف مقدار زیادی از دارو فورا به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کنید یا با ۱۱۵ (اورژانس) یا ۱۹۰ (مرکز اطلاعرسانی داروها و سموم) تماس بگیرید. مصرف بیشازحد توپیرامات میتواند کشنده باشد. مصرف بیشازحد این دارو میتواند موجب خوابآلودگی، آشفتگی، افسردگی، دوبینی، مشکلات تفکر، مشکلات گفتاری یا هماهنگی، غش و تشنج شود.
در دوره مصرف این دارو به نکات زیر توجه داشته باشید:
- گاهی دُزهای توپیرامات براساس وزن کودک تعیین میشوند. درصورت افزایش یا کاهش وزن کودک ممکن است لازم باشد دُز داروی فرزندتان تغییر کند.
- ممکن است این دارو در شرایط خاص برای کودکان زیر ۲ سال نیز تجویز شود. در این شرایط باید درمورد اقدامات احتیاطی لازم با پزشک خود صحبت کنید.
- اگر باید در آینده عمل جراحی انجام دهید، از قبل به جراح اطلاع دهید که از توپیرامات استفاده میکنید. هر پزشکی که شما را درمان میکند باید بداند که داروی تشنج مصرف میکنید.
- حتی اگر احساس خوبی دارید مصرف این دارو را بهطور ناگهانی قطع نکنید. قطع ناگهانی ممکن است موجب افزایش تشنج شود. دستورالعملهای پزشک درمورد کاهش تدریجی دُز مصرفی خود را اجرا کنید.
- اگر در هنگام مصرف توپیرامات تشنجهایتان بدتر یا بیشتر شد با پزشک خود تماس بگیرید.
- این دارو برای بیماری شما تجویز شده است؛ مصرف آن را به دیگران توصیه نکنید.
- در هنگام مصرف این دارو از مصرف الکل خودداری کنید زیرا ممکن است موجب بروز عوارض جانبی خطرناک یا افزایش تشنج شود.
- در هوای گرم مراقب باشید که دچار گرمازدگی یا کمآبی بدن نشوید. توپیرامات میتواند دمای بدن را افزایش و تعریق را کاهش دهد و منجر به کمآبی کشنده (بهویژه در کودکان) شود.
- در طول مصرف توپیرامات از گرفتن رژیم غذایی کتوژنیک یا «کتوز» (رژیم غذایی پرچرب و کمکربوهیدرات) خودداری کنید.
- توپیرامات ممکن است موجب تاری دید شود و تفکر یا واکنشهای شما را مختل کند. تا زمانی که از تأثیر این دارو بر خود مطمئن نشدهاید از رانندگی یا انجام فعالیتهای خطرناک خودداری کنید.
- درصورت بروز تشنجهای غیرمنتظره از انجام فعالیتهایی که میتوانند خطرناک باشند، مانند شنا یا کوهنوردی در ارتفاعات، خودداری کنید.
موارد منع مصرف توپیرامات
اغلب بزرگسالان و کودکان ۲ سال به بالا میتوانند توپیرامات مصرف کنند. ولی توپیرامات برای بعضی از افراد مناسب نیست. برای اطمینان از بیخطر بودن دارو برای خود قبل از شروع مصرف آن درصورت وجود موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:
- سابقه واکنش غیرمعمول یا آلرژیک به توپیرامات، سایر داروها، غذاها، رنگها یا مواد نگهدارنده؛
- مشکلات کلیوی، بهویژه سنگ کلیه؛
- اختلال خونی به نام پورفیری حاد و اختلال خونریزی؛
- اسیدُز متابولیک (سطح بالای اسید در خون): در اسیدُز متابولیک خون بدن اسید زیادی تولید میکند یا نمیتواند آن را بهدرستی دفع کند؛
- مشکلات چشمی، بهویژه گلوکوم؛
- مشکلات کبدی؛
- بارداری یا قصد باردارشدن؛
- بیماری ریوی، مشکلات تنفسی؛
- مشکلات خلقی، افسردگی یا افکار یا اقدامات خودکشی؛
- اختلال رشد؛
- استخوانهای نرم یا شکننده (پوکی استخوان، نرمی استخوان)؛
- اسهال؛
- رژیم غذایی پرچرب و کمکربوهیدرات (رژیم کتوژنیک)؛
- نیاز به انجام عمل جراحی؛
- شیردهی.
توپیرامات میتواند سطح اسید خون را افزایش دهد (اسیدُز متابولیک). بالارفتن سطح اسید خون میتواند استخوانهای شما را تضعیف کند، موجب سنگ کلیه شود یا منجر به مشکلات رشد در کودکان یا آسیب به جنین شود. ممکن است برای اطمینان از عدم ابتلا به اسیدُز متابولیک، بهویژه اگر باردار هستید، به آزمایش خون نیاز داشته باشید.
بعضی از افراد هنگام مصرف داروهای ضدتشنج دچار افکار خودکشی میشوند. پزشک باید در ویزیتهای منظم پیشرفت شما را بررسی کند. خانواده یا سایر مراقبان نیز باید نسبت به تغییرات خلقی یا علائم شما هوشیار باشند.
عوارض داروی توپیرامات
موارد شایع عوارض توپیرامات شامل موارد زیر است:
- سرگیجه، خوابآلودگی، خستگی، واکنشهای کند (حرکات آهسته یا کند بدن)؛
- مشکل در توجه، حافظه یا گفتار، بینایی غیرطبیعی؛
- بیحسی یا سوزنسوزن شدن در بازوها و پاها، کاهش حس (بهویژه در پوست)؛
- تغییرات در حس چشایی، احساس عصبیبودن؛
- حالت تهوع، اسهال، درد معده، کاهش اشتها همراه با کاهش وزن؛
- تب، کاهش وزن؛
- علائم سرماخوردگی مانند گرفتگی بینی، عطسه، گلودرد.
معمولا این عوارض جانبی به مراقبت پزشکی نیازی ندارند. درصورت تداوم یا آزاردهنده بودن آنها به پزشک خود اطلاع دهید.
عوارض جانبی جدی توپیرامات
درصورت مشاهده موارد زیر فورا با پزشک خود تماس بگیرید:
- واکنشهای آلرژیک: تنفس دشوار، بثورات پوستی (حتی اگر خفیف باشد)، خارش، کهیر، تورم صورت، لبها، زبان یا گلو؛
- سرگیجه یا کاهش هماهنگی بدن؛
- مشکلات بینایی: تاری دید، دیدن هاله در اطراف چراغها، درد یا قرمزی چشم، کاهش ناگهانی بینایی (درصورت عدم درمان سریع میتواند دائمی شود)؛
- گیجی، مشکلات تفکر یا حافظه، مشکل در تمرکز، مشکلات گفتاری؛
- علائم کمآبی بدن: کاهش تعریق، تب بالایی که از بین نمیرود، پوست گرم و خشک؛
- علائم سنگ کلیه: خون در ادرار، درد شدید در پهلو یا کمر، ادرار دردناک یا دشوار؛
- علائم بالابودن سطح اسید خون: ضربان قلب سریع یا نامنظم، ضعف یا خستگی غیرمعمول، کاهش اشتها، حالت تهوع، استفراغ، مشکل در تفکر، احساس تنگی نفس، گیجی، سردرد؛
- علائم بالابودن سطح آمونیاک خون: استفراغ، ضعف یا خستگی بدون دلیل، گیجی، کاهش اشتها، حالت تهوع، استفراغ، تشنج، احساس اینکه ممکن است از حال بروید؛
- واکنش شدید پوستی: قرمزی، تاول، پوستهپوسته شدن یا شلشدن پوست، ازجمله داخل دهان؛
- بروز تغییرات جدید یا ناگهانی در خلق یا رفتار، ازجمله افسردگی یا اضطراب جدید یا بدترشدن آن، حملات پانیک، مشکلات خواب، احساس تکانشگری (رفتارهای آنی و هیجانی)، تحریکپذیری، آشفتگی، خصومت، پرخاشگری، بیقراری، فعالتر یا پرحرفتر شدن، داشتن افکاری درمورد خودکشی یا آسیبرساندن به خود (تغییرات خلقی و رفتاری در ابتدای درمان یا پس از تغییر دُز شایعتر هستند).
واکنشهای پوستی میتوانند هفتهها تا ماهها پس از شروع دارو رخ دهند. درصورت مشاهده تب یا علائم شبهآنفولانزا همراه با بثورات پوستی فورا به پزشک مراجعه کنید. ممکن است بثورات شما قرمز یا بنفش باشند و سپس به تاول تبدیل شوند یا پوست شما پوستهپوسته شود. همچنین ممکن است متوجه بثورات قرمز همراه با تورم صورت، لبها یا غدد لنفاوی در گردن یا زیر بغل شوید.
اگر این دارو بهمدت طولانی با دُزهای بالا مصرف شود، ممکن است رشد فرزندتان را کُند کند. پزشک باید رشد فرزندتان را تحتنظر بگیرد.
استفاده طولانیمدت از این دارو میتواند استخوانهایتان را تضعیف کند و خطر شکستگی استخوان افزایش یابد. درمورد سلامت استخوانهایتان با پزشک خود صحبت کنید.
مطالعات نشان دادهاند که ممکن است مصرف توپیرامات ریزش مو را افزایش دهد ولی این عارضه جانبی رایجی نیست. ریزش مو (که آلوپسی نیز نامیده میشود) در ۱ تا ۴ درصد از کودکان ۶ تا ۱۶ سال و در ۳ تا ۴ درصد از بیماران بالای ۱۶ سال گزارش شده است. در هر دو گروه سنی، ریزش مو در دُزهای بالاتر روزانه (۴۰۰ میلیگرم در روز) نسبت به دُزهای پایینتر (۵۰ میلیگرم در روز) بیشتر بود.
داروی توپیرامات در بارداری
مصرف توپیرامات در بارداری خطر نقص مادرزادی و مشکلات یادگیری و رفتاری در فرزندتان را افزایش میدهد. مصرف توپیرامات در این دوران ممکن است منجر به نقص مادرزادی شکاف لب یا شکاف کام شود. این نقص مادرزادی میتواند در اوایل بارداری، حتی قبل از اینکه بدانید باردار هستید، ایجاد شود.
تشنج در دوران بارداری میتواند به مادر و جنین آسیب برساند. بنابراین ممکن است فواید پیشگیری از تشنج از خطرات ناشی از مصرف این دارو بیشتر باشد. ازسویدیگر شاید داروهای دیگری نیز وجود داشته باشد که استفاده از آنها ایمنتر باشد. شما و پزشکتان باید تصمیم بگیرید که آیا در دوران بارداری به مصرف توپیرامات ادامه بدهید یا نه. بدون توصیه پزشک مصرف این دارو را شروع یا متوقف نکنید.
اگر باردار نیستید یا قصد بارداری ندارید، در حین مصرف توپیرامات از روشهای مؤثر پیشگیری از بارداری استفاده کنید. توپیرامات میتواند اثر قرصهای ضدبارداری را کاهش دهد، زیرا هورمونهای استروژن و پروژستین در هنگام مصرف این دارو به خوبی عمل نمیکنند. با پزشک خود درمورد سایر گزینههای پیشگیری از بارداری مانند تزریق، ایمپلنت، چسب ضدبارداری (پچ بارداری)، حلقه واژینال، کاندوم، دیافراگم، کلاهک دهانه رحم یا اسفنج ضدبارداری صحبت کنید.
ممکن است شیردهی به نوزاد در دوره مصرف این دارو ایمن نباشد. قبل از شیردهی با پزشک خود صحبت کنید. شاید لازم باشد در برنامه درمانیتان تغییراتی ایجاد شود.
تداخلات دارویی توپیرامات
مصرف توپیرامات با بعضی از داروها میتواند عوارض جانبی را افزایش دهد یا آن داروها را کماثر کند. بعضی از داروهایی که ممکن است با توپیرامات تداخل داشته باشند عبارتاند از:
- استازولامید (Acetazolamide)؛
- آنتیهیستامینها برای آلرژی، سرفه و سرماخوردگی؛
- آسپرین و داروهای مشابه آسپرین؛
- آتروپین (Atropine)؛
- بعضی از داروهای اضطراب یا خواب؛
- بعضی از داروهای مشکلات مثانه، مانند اکسیبوتینین (oxybutynin) و تولترودین (tolterodine)؛
- بعضی از داروهای افسردگی مانند آمیتریپتیلین (amitriptyline)، فلوکستین (fluoxetine) و سرترالین (sertraline)؛
- بعضی از داروهای بیماری پارکینسون مانند بنزتروپین (benztropine) و تریهگزیفنیدیل (trihexyphenidyl)؛
- بعضی از داروهای تشنج مانند کاربامازپین (carbamazepine)، لاموتریژین (lamotrigine)، فنوباربیتال (phenobarbital)، فنیتوئین (phenytoin)، پریمیدون (primidone)، والپروئیکاسید (valproic acid) و زونیسامید (zonisamide)؛
- بعضی از داروهای مشکلات معده مانند دیسیکلومین (dicyclomine) و هیوسیامین (hyoscyamine)؛
- بعضی از داروهای حالت تهوع در سفر (یا ماشینگرفتگی) مانند اسکوپولامین (scopolamine)؛
- بعضی از داروهایی که لختهشدن خون را درمان یا از آن جلوگیری میکنند مانند وارفارین (warfarin)، انوکساپارین (enoxaparin)، دالتپارین (dalteparin)، آپیکسابان (apixaban)، دابیگاتران (dabigatran) و ریواروکسابان (rivaroxaban)؛
- دیگوکسین (Digoxin)؛
- دیلتیازم (Diltiazem)؛
- هورمونهای استروژن و پروژسترون؛
- داروهای بیهوشی عمومی مانند هالوتان (halothane)، ایزوفلوران (isoflurane)، متوکسیفلوران (methoxyflurane) و پروپوفول (propofol)؛
- گلیبورید (Glyburide)؛
- هیدروکلروتیازید (Hydrochlorothiazide)؛
- ایپراتروپیوم (Ipratropium)؛
- لیتیوم (Lithium)؛
- داروهای شلکننده عضلات؛
- متفورمین؛
- داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، داروهای ضد درد و التهاب مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن؛
- داروهای اپیوئیدی برای درد؛
- فنوتیازینها (Phenothiazines، گروهی از داروهای ضدروانپریشی نسل اول) مانند کلرپرومازین (chlorpromazine)، مزوریدازین (mesoridazine)، پروکلروپرازین (prochlorperazine) و تیوریدازین (thioridazine)؛
- پیوگلیتازون (Pioglitazone).
فهرست بالا کامل نیست و شامل تمام تداخلات احتمالی نمیشود. فهرستی از تمام داروها، گیاهان دارویی، داروهای تجویزی و بدون نسخه، ویتامینها یا مکملهای غذایی مورداستفادهتان را به پزشک خود ارائه دهید. همچنین اگر سیگار میکشید، الکل مینوشید یا از موادمخدر استفاده میکنید به پزشکتان اطلاع دهید. بعضی از این مواد ممکن است با داروی شما تداخل داشته باشند.
شرایط نگهداری داروی توپیرامات
این دارو را در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد و دور از رطوبت، نور و گرمای زیاد نگهداری کنید. دارو را در محلی دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار دهید. درب ظرف دارو را محکم ببندید و پس از تاریخ انقضا داروهای استفادهنشده را دور بریزید.
کلام آخر دکتردکتر
توپیرامات یک داروی ضدتشنج است که برای درمان صرع و پیشگیری از میگرن استفاده میشود. این دارو گاهی بهصورت خارج از دستور برای اختلالاتی مانند پرخوری یا وابستگی به الکل نیز تجویز میشود. توپیرامات با کاهش فعالیت بیشازحد سلولهای عصبی و تقویت اثرات مهاری در مغز عمل میکند. از عوارض شایع آن میتوان به خوابآلودگی، سرگیجه، کاهش اشتها و وزن، گزگز اندامها و اختلال در تمرکز اشاره کرد. در بعضی موارد مصرف این دارو میتواند موجب مشکلات شناختی یا تغییرات خلقی شود. بنابراین حتما باید آن را تحتنظر پزشک مصرف کنید.
اگر درمورد این دارو یا درمان بیماری صرع یا میگرن خود به کمک و راهنمایی نیاز دارید همیشه میتوانید در هر جایی که هستید از خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر استفاده کنید. برای مراجعه به پزشک نیز دکتردکتر در کنار شما است و امکان دریافت آنلاین نوبت مطب را برایتان فراهم کرده است.
