اندانسترون دارویی است که برای جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ ناشی از جراحی یا مصرف داروهای سرطان (شیمیدرمانی) یا پرتودرمانی استفاده میشود. اندانسترون در معده عمل میکند و سیگنالهای ارسالی به مغز را، که موجب تهوع و استفراغ میشوند، مسدود میکند. این دارو فقط با نسخه پزشک قابلتهیه است. در ادامه با کاربردها، نحوه مصرف، عوارض جانبی، تداخلات دارویی و نکات مهم در مصرف اندانسترون بیشتر آشنا میشویم.
شربت اندانسترون یا قرص اندانسترون چیست؟
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اندانسترون را برای جلوگیری از استفراغ و حالت تهوع در بزرگسالانی که تحت شیمیدرمانی، پرتودرمانی یا جراحی قرار میگیرند و در کودکان ۴ سال و بالاتر که انواع خاصی از شیمیدرمانی را انجام میدهند، تأیید کرده است. اندانسترون معمولا ظرف ۳۰ دقیقه پس از مصرف هر دُز شروع به اثر میکند و میتوان آن را با یا بدون غذا مصرف کرد.
قرص اندانسترون برای چیست؟
اندانسترون از داروهای تجویزی ژنریک است. این دارو یک قرص ضد تهوع است که برای موارد زیر تجویز میشود:
- بزرگسالانی که برای درمان سرطان شیمیدرمانی میشوند، زمانی که شیمیدرمانی موجب حالت تهوع و استفراغ در آنها میشود.
- بزرگسالان و کودکان ۴ سال به بالا که برای درمان سرطان شیمیدرمانی میشوند، زمانی که شیمیدرمانی تا حدودی موجب حالت تهوع و استفراغ در آنها میشود.
- بزرگسالانی که پرتودرمانی میکنند، زمانی که پرتودرمانی روی کل بدن یا فقط شکم آنها انجام میشود.
- بزرگسالانی که جراحی میکنند.
شربت اندانسترون برای چیست؟
شربت آندانسترون نیز یک داروی ضد تهوع تجویزی است که برای پیشگیری یا درمان حالت تهوع و استفراغ استفاده میشود. معمولا شربت اندانسترون برای کودکان یا بزرگسالانی تجویز میشود که نمیتوانند قرص را ببلعند. از این دارو بیشتر برای علائم مربوط به شیمیدرمانی سرطان، پرتودرمانی و جراحی استفاده میشود. همچنین ممکن است استفراغ ناشی از گاستروانتریت (ورم معده و رودهها) در کودکان را درمان کند.
روش مصرف اندانسترون چگونه است؟
اندانسترون را فقط طبق دستور پزشک مصرف کنید. بیشتر از مقدار توصیهشده و تعداد دفعات مصرف یا طولانیتر از مدتزمان تجویزشده توسط پزشک از دارو استفاده نکنید. این دارو با دستورالعملهای بیمار ارائه میشود. دستورالعملها را بهدقت بخوانید و اجرا کنید. اگر پس از خواندن دستورالعمل سؤالی دارید از پزشک خود بپرسید.
برای استفاده از قرص حلشونده خوراکی:
- مطمئن شوید که دستانتان خشک هستند.
- قرص را با فشار از فویل پشت بستهبندی دارو خارج نکنید. فویل آلومینیومی بستهبندی را بهآرامی جدا کنید و قرص را بردارید.
- بلافاصله قرص را روی زبان قرار دهید. قرص در عرض چند ثانیه حل میشود و میتوانید آن را با بزاق خود ببلعید. برای بلعیدن قرص نیازی نیست که آب یا مایع دیگری بنوشید.
فیلم محلول خوراکی نوعی فرم دارویی از اندانسترون است که بهشکل یک لایه نازک روی زبان قرار میگیرد و بدون نیاز به آب حل میشود. برای استفاده از فیلم محلول خوراکی:
- مطمئن شوید که دستانتان تمیز و خشک هستند.
- بسته را در امتداد خط نقطهچین تا کنید.
- درحالیکه هنوز بسته دارو تا شده است، آن را بهدقت در امتداد لبه پاره کنید و فیلم را از بسته خارج کنید.
- فیلم محلول را بلافاصله روی زبانتان قرار دهید تا در عرض ۴ تا ۲۰ ثانیه حل شود. فیلم را نجوید یا قورت ندهید.
- پس از حلشدن فیلم میتوانید آن را با آب یا بدون آب ببلعید.
اگر ظرف ۳۰ دقیقه پس از استفاده از دارو استفراغ کردید، دوباره همان مقدار دارو را مصرف کنید. اگر استفراغ ادامه پیدا کرد، با پزشک خود تماس بگیرید.
دُز مصرفی
دُز مصرفی این دارو برای بیماران مختلف یکسان نیست. از دستور پزشک یا دستورالعملهای روی برچسب پیروی کنید. اطلاعات زیر فقط شامل دُزهای متوسط این دارو است. اگر دُز مصرفی شما متفاوت است، آن را تغییر ندهید مگر اینکه پزشک از شما بخواهد.
دُز مصرف اندانسترون در بزرگسالان و کودکان به قدرت دارو بستگی دارد. تعداد دُزهای مصرفی روزانه، فاصله زمانی مجاز بین دُزها و مدتزمان مصرف دارو به مشکل پزشکی بستگی دارد که دارو برای آن تجویز شده است.
در ادامه دُز مصرفی اشکال مختلف داروی اندانسترون برای موارد مختلف را شرح میدهیم.
اشکال خوراکی (قرصهای حلشونده خوراکی، محلول یا قرص)
برای پیشگیری از تهوع و استفراغ متوسط پس از درمان با داروهای سرطان:
- بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال به بالا: در ابتدا ۸ میلیگرم ۳۰ دقیقه قبل از شروع درمان سرطان مصرف میشود. دُز ۸میلیگرمی دوباره ۸ ساعت پس از اولین دُز مصرف میشود. سپس باید دُز ۸ میلیگرم هر ۱۲ ساعت بهمدت ۱ تا ۲ روز مصرف شود.
- کودکان ۴ تا ۱۱ سال: در ابتدا ۴ میلیگرم ۳۰ دقیقه قبل از شروع درمان سرطان مصرف میشود. دُز ۴میلیگرمی دوباره ۴ و ۸ ساعت پس از اولین دُز مصرف میشود. سپس باید دُز ۴ میلیگرم هر ۸ ساعت بهمدت ۱ تا ۲ روز مصرف شود.
- کودکان زیر ۴ سال: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
برای پیشگیری از تهوع و استفراغ شدیدتر پس از درمان با داروهای سرطان:
- بزرگسالان، نوجوانان و کودکان ۱۲ سال: یک قرص ۲۴میلیگرمی ۳۰ دقیقه قبل از شروع درمان سرطان مصرف میشود.
- کودکان زیر ۱۲ سال: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
برای پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ پس از پرتودرمانی:
- بزرگسالان: در ابتدا ۸ میلیگرم ۱ تا ۲ ساعت قبل از پرتودرمانی و سپس هر ۸ ساعت ۸ میلیگرم مصرف میشود.
- کودکان: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
برای پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ پس از جراحی:
- بزرگسالان: ۱۶ میلیگرم (mg) یک ساعت قبل از بیهوشی مصرف میشود.
- کودکان: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
دُز خوراکی (فیلم محلول)
برای پیشگیری از تهوع و استفراغ متوسط پس از درمان با داروهای سرطان:
- بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر: در ابتدا یک فیلم ۸میلیگرمی ۳۰ دقیقه قبل از شروع درمان سرطان مصرف میشود. فیلم دوم ۸میلیگرمی ۸ ساعت پس از اولین دُز مصرف میشود. سپس باید یک فیلم ۸میلیگرمی دو بار در روز (هر ۱۲ ساعت) بهمدت ۱ تا ۲ روز مصرف شود.
- کودکان ۴ تا ۱۱ سال: در ابتدا یک فیلم ۴میلیگرمی ۳۰ دقیقه قبل از شروع درمان سرطان مصرف میشود. فیلمهای دوم و سوم ۴ و ۸ ساعت پس از اولین دُز مصرف میشوند. سپس باید یک فیلم ۴میلیگرمی سه بار در روز (هر ۸ ساعت) بهمدت ۱ تا ۲ روز مصرف شود.
- کودکان کمتر از ۴ سال: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
برای پیشگیری از تهوع و استفراغ شدیدتر پس از درمان با داروهای سرطان:
- بزرگسالان: ۲۴ میلیگرم یا سه فیلم ۸میلیگرمی ۳۰ دقیقه قبل از شروع درمان سرطان مصرف میشود. هر فیلم باید قبل از مصرف فیلم بعدی در زبان حل شود.
- کودکان: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
برای پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از پرتودرمانی:
- بزرگسالان: یک فیلم ۸میلیگرمی سه بار در روز مصرف میشود.
- کودکان: پزشک میزان مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
برای پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ پس از جراحی:
- بزرگسالان: ۱۶ میلیگرم یا دو فیلم ۸میلیگرمی یک ساعت قبل از بیهوشی مصرف میشود. هر فیلم باید قبل از مصرف فیلم بعدی در زبان حل شود.
- کودکان: پزشک نحوه مصرف و دُز دارو را تعیین میکند.
فراموشکردن یک دُز
اگر یک دُز از دارو را فراموش کردید، در اسرع وقت آن را مصرف کنید. اگر تقریبا زمان دُز بعدی شما فرا رسیده است، دُز فراموششده را نادیده بگیرید و به برنامه معمول خود برگردید. دُزها را دوبرابر نکنید.
اگر یک دُز از دارو را فراموش کردید و احساس تهوع یا استفراغ کردید، در اسرع وقت دُز فراموششده را مصرف کنید.
اطلاعات و اشکال دارویی اندانسترون
اندانسترون به دستهای از داروها به نام آنتاگونیستهای گیرنده سروتونین 5-HT3 تعلق دارد. اندانسترون با مسدودکردن گیرندههای سروتونین در روده و مغز عمل میکند و با مسدودکردن سروتونین از حالت تهوع جلوگیری میکند. این دارو در اشکال و دُزهای زیر موجود است:
- قرص خوراکی: دُزهای رایج آن ۴ میلیگرم، ۸ میلیگرم و ۲۴ میلیگرم هستند.
- قرص حلشونده خوراکی (ODT): در دُزهای ۴ میلیگرم و ۸ میلیگرم موجود است و برای حلشدن سریع روی زبان طراحی شده است.
- محلول خوراکی: معمولا بهصورت ۴ میلیگرم/ ۵ میلیلیتر موجود است.
- فیلم محلول خوراکی: روی زبان حل میشود.
- اشکال تزریقی یا وریدی: آمپول اندانسترون برای حالت تهوع حاد و شدید استفاده میشود و معمولا در دُزهای ۴ میلیگرم تا ۱۶ میلیگرم موجود است.
عوارض قرص دمیترون یا اندانسترون
هر دارو در کنار اثرات مفید خود، ممکن است عوارض جانبی ناخواستهای را نیز ایجاد کند. بعضی از عوارض اندانسترون به مراقبت پزشکی نیاز دارند. درصورت بروز هریک از عوارض جانبی زیر فورا با پزشک خود مشورت کنید.
عوارض شایعتر:
- گیجی؛
- سرگیجه؛
- ضربان قلب سریع؛
- تب؛
- سردرد؛
- مشکل در تنفس.
عوارض کمتر شایع:
- کاهش دفعات ادرار؛
- کاهش حجم ادرار؛
- مشکل در دفع ادرار (چکهکردن)؛
- ادرار دردناک.
عوارض نادر:
- درد بازو، کمر یا فک؛
- درد، ناراحتی، سفتی یا سنگینی قفسه سینه؛
- مشکل در بلع؛
- خشکی دهان؛
- ضربان قلب یا نبض سریع، کوبنده یا نامنظم؛
- افزایش تشنگی؛
- ازدستدادن اشتها؛
- ازدستدادن کنترل مثانه؛
- ازدستدادن هوشیاری؛
- تغییرات خلقی؛
- درد یا گرفتگی عضلات؛
- حالت تهوع یا استفراغ؛
- تنفس پُرسروصدا؛
- بیحسی یا سوزنسوزن شدن در دستها، پاها یا لبها؛
- پف یا تورم پلکها یا اطراف چشمها، صورت، لبها یا زبان؛
- تشنج؛
- بثورات پوستی، کهیر یا خارش؛
- تعریق؛
- تکانخوردن کامل بدن؛
- خستگی یا ضعف غیرمعمول.
در مقابل بعضی از عوارض جانبی معمولا به مراقبت پزشکی نیازی ندارند زیرا در طول درمان با سازگاری بدن شما با دارو از بین میروند. پزشک نیز ممکن است بتواند برای پیشگیری یا کاهش بعضی از این عوارض جانبی به شما راههایی را پیشنهاد دهد.
اگر هریک از عوارض جانبی زیر ادامه یافت یا آزاردهنده شد یا درمورد آنها سؤالی دارید، با پزشک خود مشورت کنید:
عوارض شایعتر:
- اضطراب؛
- مشکل در اجابت مزاج (دفع مدفوع)؛
- خشکی دهان؛
- احساس عمومی ناراحتی یا بیماری؛
- تنفس سریع؛
- تحریکپذیری؛
- لرزش؛
- مشکل در خواب.
عوارض نادر:
- مشکل در صحبتکردن؛
- آبریزش دهان؛
- ازدستدادن کنترل تعادل؛
- لرزش، پرش یا سفتی عضلات؛
- قدمکشان راهرفتن (کشیدن پاها روی زمین و با گامهای کوتاه و آرام راهرفتن)؛
- سفتی اندامها؛
- حرکات کنترلنشده، بهویژه در صورت، گردن و کمر.
ممکن است در برخی از بیماران عوارض جانبی دیگری بهجز موارد بالا نیز رخ دهد. درصورت مشاهده هر عارضه دیگری با پزشک خود مشورت کنید.
مصرف قرص اندانسترون در دوران بارداری
مصرف اندانسترون در دوران بارداری یا شیردهی ممکن است بیخطر نباشد. عوامل خاصی، ازجمله خطرات عدم درمان بیماری در دوران بارداری، میتواند در تصمیمگیری درمورد مصرف اندانسترون در بارداری تعیینکننده باشد.
بهطور قطعی مشخص نیست که آیا مصرف اندانسترون در بارداری بیخطر است یا خیر. گزارشهای مربوط به مصرف این دارو در دوران بارداری با قطعیت بیخطربودن آن در دوران بارداری را نشان ندادهاند. اگر باردارید یا قصد دارید در طول مصرف اندانسترون باردار شوید، با پزشک خود مشورت کنید. پزشک درمورد خطرات و مزایای درمان با اندانسترون با شما صحبت خواهد کرد.
موارد احتیاط و منع مصرف
وجود سایر مشکلات پزشکی میتواند بر مصرف این دارو تأثیر بگذارد. درصورت ابتلا به هرگونه مشکل سلامتی دیگر، بهویژه موارد زیر، حتما به پزشک خود اطلاع دهید:
- آلرژی به سایر آنتاگونیستهای انتخابی گیرنده 5-HT3 (برای نمونه، آلوسترون (Alosetron) با نام تجاری لاترونکس (Lotronex)، دولاسترون (dolasetron) با نام تجاری آنزمت (Anzemet)، گرانیسترون (granisetron) با نام تجاری Kytril، پالونوسترون (palonosetron) با نام تجاری آلوکسی (Aloxi)) – اندانسترون با احتیاط مصرف شود زیرا احتمال دارد که به آن نیز حساسیت داشته باشید.
- انسداد روده یا اتساع معده (بزرگشدن معده): اندانسترون ممکن است علائم این مشکلات معده یا روده را بپوشاند، بهویژه در بیمارانی که اخیرا جراحی معده داشتهاند.
- برادی آریتمی (ضربان قلب آهسته) یا نارسایی احتقانی قلب یا مشکلات ریتم قلب (مانند فاصله QT طولانی، ضربان قلب آهسته) یا هیپوکالمی (کمبود پتاسیم در خون) یا هیپومنیزیمی (کمبود منیزیم در خون): اندانسترون باید با احتیاط مصرف شود زیرا ممکن است این مشکلات سلامتی را بدتر کند.
- مشکلات ریتم قلب (مانند سندرم QT طولانی مادرزادی): استفاده از این دارو در بیماران مبتلا به این بیماری توصیه نمیشود.
- بیماری شدید کبدی: باید با احتیاط مصرف شود زیرا بهدلیل دفع کندتر دارو از بدن ممکن است اثرات آن افزایش یابد.
- فنیل کتونوری (PKU): قرصهای حلشونده خوراکی ممکن است حاوی آسپارتام باشند که میتواند وضعیت شما را بدتر کند.
اقدامات احتیاطی
اگر حالت تهوع و استفراغ شدید پس از ترخیص از بیمارستان یا مرکز درمان سرطان ادامه یافت، با پزشک خود مشورت کنید.
اگر آپومورفین دریافت میکنید، از این دارو استفاده نکنید. مصرف همزمان این داروها ممکن است خطر مشکلات جدیتر را افزایش دهد.
این دارو میتواند موجب واکنشهای آلرژیک جدی مانند آنافیلاکسی شود که بهطور بالقوه کشنده است و به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد. درصورت بروز بثورات پوستی، خارش، گرفتگی صدا، مشکل در تنفس، مشکل در بلع یا هرگونه تورم دستها، صورت یا دهان در هنگام استفاده از این دارو، فورا با پزشک خود تماس بگیرید.
درصورت بروز هرگونه تغییر در ریتم قلب فورا با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است احساس سرگیجه یا ضعف کنید یا ضربان قلب سریع، کوبنده یا نامنظم داشته باشید. اگر شما یا هریک از اعضای خانوادهتان تابهحال مشکل ریتم قلب مانند طولانیشدن QT داشتهاید، حتما پزشک خود را مطلع کنید.
اگر دچار اضطراب، بیقراری، ضربان قلب سریع، تب، تعریق، اسپاسم عضلانی، لرزش یا پرش عضلانی (twitching)، حالت تهوع، استفراغ، اسهال یا دیدن یا شنیدن چیزهایی شدید که وجود ندارند، فورا با پزشک خود مشورت کنید. این موارد میتوانند علائم یک بیماری جدی به نام سندرم سروتونین باشند. اگر داروهای دیگری را نیز مصرف میکنید که بر سطح سروتونین در بدن شما تأثیر میگذارند، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر خواهد بود.
این دارو میتواند منجر به یک مشکل قلبی جدی به نام ایسکمی میوکارد (خونرسانی کم به قلب) شود. درصورت درد یا ناراحتی قفسه سینه، حالت تهوع، درد یا ناراحتی در بازوها، فک، پشت یا گردن، تعریق، مشکل در تنفس، ضربان قلب نامنظم یا استفراغ فورا به پزشک خود اطلاع دهید.
درصورت احساس درد یا تورم در ناحیه معده فورا به پزشک خود اطلاع دهید. این موارد میتوانند علائم مشکل جدی معده یا روده باشند.
این دارو میتواند موجب سرگیجه شود. تا زمانی که از تأثیر دارو بر خود مطمئن نشدهاید، رانندگی نکنید و هیچ کار خطرناک دیگری انجام ندهید.
داروهای دیگر را مصرف نکنید مگر اینکه با پزشک خود درمورد آنها صحبت کرده باشید. این شامل داروهای تجویزی یا بدون نسخه (OTC) و مکملهای گیاهی یا ویتامینی میشود.
تداخلات دارویی اندانسترون
بعضی از داروها بههیچوجه نباید با هم مصرف شوند ولی در مواردی حتی اگر تداخل دارویی رخ دهد میتوان دو داروی مختلف را با هم مصرف کرد. در این موارد ممکن است که پزشک دُز دارو را تغییر دهد یا اقدامات احتیاطی دیگری را در نظر بگیرد. هنگام مصرف اندانسترون پزشک شما حتما باید از مصرف هریک از داروهای موجود در فهرست زیر مطلع باشد. تداخلات دارویی زیر براساس اهمیت بالقوهشان انتخاب شدهاند و شامل همه موارد نمیشوند.
مصرف اندانسترون با هریک از داروهای زیر توصیه نمیشود. پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که شما را با این دارو درمان نکند یا بعضی از داروهای دیگری را که مصرف میکنید، تغییر دهد.
- آپومورفین (Apomorphine)؛
- بپریدیل (Bepridil)؛
- سیزاپراید (Cisapride)؛
- دروندارون (Dronedarone)؛
- فلوکونازول (Fluconazole)؛
- کتوکونازول (Ketoconazole)؛
- لووکتوکونازول (Levoketoconazole)؛
- ماوریکسافور (Mavorixafor)؛
- مزوریدازین (Mesoridazine)؛
- فنلزین (Phenelzine)؛
- پیموزاید (Pimozide)؛
- پیپراکوئین (Piperaquine)؛
- پوساکونازول (Posaconazole)؛
- ساکوییناویر (Saquinavir)؛
- اسپارفلوکساسین (Sparfloxacin)؛
- ترفنادین (Terfenadine)؛
- تیوریدازین (Thioridazine)؛
- ترانیل سیپرومین (Tranylcypromine)؛
- زیپراسیدون (Ziprasidone).
معمولا مصرف اندانسترون با داروهای زیر توصیه نمیشود ولی در بعضی موارد ممکن است لازم باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک میتواند دُز یا تعداد دفعات مصرف یک یا هر دو دارو را تغییر دهد.
- آبامتاپیر (Abametapir)؛
- ابیراترون استات (Abiraterone Acetate)؛
- ابیراترون استات، میکرونیزه (Abiraterone Acetate, Micronized)؛
- آسکاینید (Acecainide)؛
- آداگراسیب (Adagrasib)؛
- آلفنتانیل (Alfentanil)؛
- آلفوزوسین (Alfuzosin)؛
- آلموتریپتان (Almotriptan)؛
- آمینپتین (Amineptine)؛
- آمیودارون (Amiodarone)؛
- آمیسولپراید (Amisulpride)؛
- آمیتریپتیلین (Amitriptyline)؛
- آمیتریپتیلین اکسید (Amitriptylinoxide)؛
- آموکساپین (Amoxapine)؛
- آمفتامین (Amphetamine)؛
- آناگریلید (Anagrelide)؛
- آنیلریدین (Anileridine)؛
- آپالوتامید (Apalutamide)؛
- آریپیپرازول (Aripiprazole)؛
- آریپیپرازول لوروکسیل (Aripiprazole Lauroxil)؛
- آرسنیک تری اکسید (Arsenic Trioxide)؛
- آسناپین (Asenapine)؛
- آستمیزول (Astemizole)؛
- آتازاناویر (Atazanavir)؛
- آواکوپان (Avacopan)؛
- آزاتیوپرین (Azathioprine)؛
- آزیمیلید (Azimilide)؛
- آزیترومایسین (Azithromycin)؛
- بداکیلین (Bedaquiline)؛
- بنزهیدروکدون (Benzhydrocodone)؛
- بنزفتامین (Benzphetamine)؛
- برتیلیوم (Bretylium)؛
- برومفنیرامین (Brompheniramine)؛
- بوپرنورفین (Buprenorphine)؛
- بوپروپیون (Bupropion)؛
- بوسرلین (Buserelin)؛
- بوسپیرون (Buspirone)؛
- بوتورفانول (Butorphanol)؛
- کاپماتینیب (Capmatinib)؛
- کاربامازپین (Carbamazepine).
استفاده از اندانسترون با سیکلوفسفامید (Cyclophosphamide) ممکن است خطر عوارض جانبی خاصی را افزایش دهد ولی ممکن است استفاده از هر دو دارو بهترین درمان برای شما باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک میتواند دُز یا تعداد دفعات مصرف یک یا هر دو دارو را تغییر دهد.
سایر تداخلات
بعضی از داروها نباید در زمان یا حوالی زمان خوردن غذا یا انواع خاصی از غذا استفاده شوند زیرا ممکن است تداخلاتی رخ دهد. مصرف الکل یا دخانیات همراه برخی از داروها نیز میتواند موجب بروز تداخلات شود. درصورت استفاده همزمان ممکن است پزشک دُز یا دفعات مصرف دارو را تغییر دهد یا درمورد مصرف غذا، الکل یا دخانیات دستورالعملهای خاصی به شما ارائه دهد.
نکات مهم در مصرف اندانسترون
در تصمیمگیری درمورد استفاده از یک دارو خطرات مصرف آن در مقابل فوایدش سنجیده میشود. این تصمیمی است که شما و پزشکتان خواهید گرفت. درمورد اندانسترون باید موارد زیر را در نظر بگیرید:
ایجاد آلرژی
اگر تابهحال به این دارو یا هر داروی دیگری واکنش غیرمعمول یا آلرژیک داشتهاید، به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین اگر انواع دیگری از آلرژی مانند آلرژی به غذاها، رنگها، مواد نگهدارنده یا حیوانات دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. پیش از مصرف محصولات بدون نسخه برچسب یا مواد تشکیلدهنده روی بستهبندی را بهدقت بخوانید.
مصرف در کودکان
درمورد رابطه سن با اثرات اندانسترون در کودکان کمتر از ۴ سال مطالعات کافی انجام نشده و ایمنی و اثربخشی آن هنوز مشخص نشده است.
مصرف در سالمندان
مطالعات انجامشده تا به امروز نشان نداده است که مشکلات خاص سالمندان میتواند موجب محدودشدن فواید اندانسترون در سالمندان شود.
مصرف در دوران شیردهی
مشخص نیست که آیا شیردهی در دوره مصرف اندانسترون بیخطر است یا خیر. آزمایشهای حیوانی نشان دادهاند که این دارو به شیر حیوانات منتقل میشود ولی آزمایشهای حیوانی همیشه پیشبینی نمیکنند که در انسان چه اتفاقی خواهد افتاد. مشخص نیست که آیا در انسان نیز اندانسترون میتواند به شیر مادر منتقل شود یا موجب بروز عوارض جانبی در نوزاد شود یا خیر. اگر در حال شیردهی هستید یا قصد شیردهی دارید قبل از مصرف اندانسترون با پزشک خود صحبت کنید.
شرایط نگهداری از اندانسترون
دارو را تا زمان آمادهشدن برای استفاده از بستهبندی خارج نکنید. دارو را در دمای اتاق، دور از گرما، رطوبت و نور مستقیم نگهداری کنید و از یخزدگی آن جلوگیری کنید. این دارو باید دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
داروی تاریخگذشته یا دارویی را که دیگر نیازی به آن ندارید، نگه ندارید. از پزشک بپرسید که چگونه باید دارویی را که استفاده نمیکنید، دور بریزید.
کلام آخر دکتردکتر
داروی اندانسترون با نام ژنریک Ondansetron با نامهای مختلفی مانند دمیترون، قرص انداستوور، قرص اندانمکس و داروی اندامین عرضه میشود. این دارو معمولا برای پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی، پرتودرمانی یا پس از جراحی استفاده میشود. مصرف این دارو باید تحتنظر پزشک و با توجه به شرایط فردی انجام شود تا از بروز عوارض احتمالی جلوگیری شود. آگاهی از نحوه صحیح مصرف، تداخلات دارویی و موارد احتیاطی در افزایش اثربخشی و ایمنی این دارو نقش مهمی دارد.
اگر درمورد مصرف داروی اندانسترون یا عوارض و مشکلاتی که پس از مصرف آن برایتان ایجاد شده است به مشاوره و راهنمایی نیاز دارید میتوانید از خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر استفاده کنید.
