تنبلی چشم، نوعی کاهش بینایی در یک چشم است که بهدلیل رشد غیرطبیعی سیستم بینایی در کودکی رخ میدهد. در این وضعیت، چشم ضعیفتر معمولا به سمت داخل یا بیرون انحراف پیدا میکند. این اختلال اغلب زیر ۶ سالگی شکل میگیرد و معمولا والدین متوجه آن میشوند. بااینحال، اگر کودک بزرگتر باشد، ممکن است خودش از ضعف بینایی، خستگی چشم یا سردرد شکایت کند. خوشبختانه تشخیص بهموقع و درمانهایی مثل بستن چشم قویتر، این مشکل را برطرف میکند؛ اما اگر چشم تنبل بهخوبی تحریک نشود، عصبهای بینایی تکامل نیافته و کودک دچار کمبینایی دائمی خواهد شد.
در ادامه این مطلب از مجله پزشکی دکتردکتر با ما همراه باشید تا بگوییم تنبلی چشم یعنی چه و شما را با علت تنبلی چشم، عوارض و درمان آن آشنا کنیم.
اگر سوالی درخصوص تنبلی چشم دارید، در انتهای همین صفحه و در بخش نظرات بپرسید تا مشاور سلامت یا پزشک متخصص پاسخ شما را بدهد.
تنبلی چشم چیست؟
این اولین سؤالیست که به آن پاسخ میدهیم: تنبلی چشم یا آمبلیوپی چیست؟!
تنبلی چشم یا آمبلیوپی (Amblyopia) یک اختلال بینایی است که معمولا در یک چشم دیده میشود. در این اختلال، مغز بیشتر بر یک چشم تمرکز کرده و عملا چشم «تنبل» را نادیده میگیرد. این اختلال معمولا از بدو تولد تا ۷سالگی شایع است و یک چشم را درگیر میکند. البته تنبلی چشم در بزرگسالان نیز اتفاق میافتد و علائم و درمان آن مشابه با تنبلی چشم در کودکان است.
اگر متوجه علائمی مثل عدم تمرکز بر اشیا در کودک خود شدید، بهتر است به یک متخصص چشم مراجعه کرده و درمان بیماری تنبلی چشم را شروع کنید.
علائم تنبلی چشم در کودکان و بزرگسالان
نشانههای تنبلی چشم معمولا در سنین زیر ۶ تا ۷ سال ظاهر میشوند. در این سن، مغز هنوز در حال رشد است و میتواند بینایی چشمها را تنظیم کند. اگر یک چشم دید ضعیفتری داشته باشد، مغز ممکن است آن چشم را نادیده بگیرد و از آن برای دیدن استفاده نکند. تشخیص تنبلی چشم ممکن است تا قبل از تشدید آن سخت باشد. در ادامه علائم تنبلی چشم در کودکان و بزرگسالان را بهتفکیک مرور میکنیم.
علائم تنبلی چشم در کودکان
تشخیص تنبلی چشم در سنین پایین کمی چالشبرانگیز است؛ زیرا کودکان نمیدانند بینایی نرمال چگونه است و بهندرت از ضعف چشمها شکایت میکنند. بااینحال، توجه به نشانههای رفتاری و ظاهری زیر میتواند به والدین در تشخیص زودهنگام کمک کند:
- انحراف یا سرگردانی چشمها: تمایل یکی از چشمها بهسمت داخل یا بیرون (بهویژه هنگام خستگی)؛
- کج کردن سر: مایلکردن سر به یک طرف برای مشاهدۀ تصاویر یا تماشای تلویزیون؛
- مالش، پرش یا بستن یک چشم: خستهشدن سریع چشمها، پرش پلک یا نیمهباز نگهداشتن یک چشم در نور آفتاب؛
- برخورد مکرر با اشیاء: ضعف در تشخیص فاصله و میل به برخورد با وسایل یا چارچوب درها در یک طرف بدن؛
- اختلال در یادگیری و کارهای ظریف: مشکل در نقاشیکشیدن، گرفتن توپ یا دنبالکردن خطوط کتاب.
- نتایج غیرطبیعی در غربالگری: عدم موفقیت در تستهای بیناییسنجی دوره مهدکودک یا پیشدبستانی.
علائم تنبلی چشم در بزرگسالان
تنبلی چشم درماننشده در بزرگسالی، علائم واضحتر و آزاردهندهتری دارد. در سنین بالا سیستم بینایی شکل گرفته و فرد کاملا متوجه کیفیت پایین دید خود در موقعیتهای مختلف میشود:
- درک ضعیف از عمق: دشواری در مشاهدۀ تصاویر سهبعدی، درک فاصلهها و چالش همیشگی پارک خودرو؛
- ضعف شدید بینایی در یک چشم: احساس تاری یا عدم وضوح تصاویر؛
- خستگی مفرط چشم و سردرد: احساس سنگینی در چشم و سردرد مداوم پساز مطالعه، کار با کامپیوتر یا تمرکز طولانیمدت؛
- دوبینی چشم: دیدن دو تصویر از یک شیء واحد بهخاطر ناهماهنگی محور بینایی دو چشم؛
- تلاش برای وضوح بیشتر: میل ناخودآگاه به تنگکردن چشمها برای تمرکز نور و شفافیت تصاویر.
علتهای تنبلی چشم
تنبلی چشم ریشه در نحوۀ ارتباط چشم با مغز دارد. وقتی مسیرهای عصبی پردازش بینایی در مغز به درستی تکامل پیدا نکنند، مغز سیگنال ارسالی از چشم ضعیف را نادیده میگیرد.
در ادامه، اصلیترین دلایل تنبلی چشم را نام میبریم و شرح میدهیم.
عیوب انکساری و دید نابرابر دو چشم
وقتی یکی از چشمها به شدت ضعیفتر از دیگری باشد، مغز برای فرار از تاری، کارکرد آن چشم را متوقف میکند. به عبارت بهتر، تفاوت زیاد نمره عینک دو چشم باعث ارسال تصاویر تار از یک چشم میشود. بنابراین مغز تصویر باکیفیتتر را انتخاب کرده و چشم ضعیف را به مرور زمان کنار میگذارد.
این وضعیت شایعترین عامل تنبلی چشم پنهان است و معمولا ریشه در نزدیکبینی، دوربینی چشم یا آستیگماتیسم شدید دارد.
انحراف چشم (استرابیسم) و نگاه ناهماهنگ
در حالت طبیعی هر دو چشم باید همزمان به یک نقطه نگاه کنند. اما لوچی یا انحراف چشم باعث میشود هر چشم یک تصویر مجزا به مغز بفرستد. مغز توانایی پردازش دو تصویر همزمان را ندارد؛ بنابراین وقتی چشمها همراستا نباشند، برای جلوگیری از دوبینی، یکی از تصاویر را خاموش میکند و آن چشم بهمرور تنبل میشود.
انسداد مسیر بینایی و منع ورود نور
در سنین پایین اگر عاملی مانع از ورود نور و تشکیل تصویر واضح روی شبکیه چشم شود، عصبهای بینایی بهدرستی شکل نمیگیرند. کدر شدن عدسی چشم کودک بهدلیل آبمروارید نوزادی شایعترین و اورژانسیترین علت است. همچنین افتادگی شدید پلک یا کدورت قرنیه اجازه نمیدهد نور و تصویر به عمق چشم نفوذ کنند.
عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی
وراثت نقش مهمی در ساختار و سلامت چشمها دارد. اگر بین اعضای خانواده فردی به عیوب انکساری یا انحراف فک و چشم مبتلا باشد، احتمال بروز در کودکان آن خانواده بیشتر خواهد بود.
آسیبهای فیزیکی و ضربه به چشم
در سنین رشد (زیر ۷ سال) هرگونه حادثه یا ضربه میتواند عملکرد طبیعی چشم را مختل کرده و آن را بهسمت تنبلی سوق دهد. آسیبهای زیر باعث تنبلی چشم میشوند:
- ایجاد اسکار یا زخم قرنیه و کدر شدن سطح چشم در اثر خراشیدگی یا اصابت اشیاء؛
- تغییر ناگهانی در ساختار داخلی چشم ازجمله جابهجایی عدسی یا آسیب بافتهای حساس.
بیماریها و جراحیهای چشمی
گاهیاوقات تنبلی چشم نتیجۀ ابتلا به یک بیماری چشمی و عدم درمان بهموقع آن است. مشکلاتی مثل:
- کمبود شدید ویتامین A و بروز خشکی شدید قرنیه و ایجاد زخم عمقی در بافت بینایی؛
- گلوکوم مادرزادی (آب سیاه)، افزایش فشار داخلی چشم و آسیب عصب بینایی؛
- نقاهت طولانیمدت پساز جراحی و پانسمان طولانی چشم بعداز جراحی.
ریسک فاکتورهای تنبلی چشم
با انجام معاینه چشم منظم کودکان در سنین زیر شش سال، میتوان از تنبلی چشم پیشگیری کرد. در این معاینهها، چشم پزشک میتواند بینایی هر دو چشم را ارزیابی کند و در صورت وجود هرگونه مشکل، درمان را به موقع شروع کند. برخی از عواملی که میتوانند خطر ابتلا به تنبلی چشم را افزایش دهند عبارتند از:
- سابقه خانوادگی تنبلی چشم؛
- سابقه بیماریهای چشمی در دوران بارداری؛
- تولد زودرس؛
- وزن کم هنگام تولد؛
- مشکلات بینایی در یک چشم.
بهتر است اگر این ریسک فاکتورها را دارید به صورت دورهای به پزشک مراجعه کرده و به بررسی وضعیت چشمان خود بپردازید برای پیدا کردن بهترین متخصص مقالهی دکتر چشم کیست را بخوانید
راههای تشخیص تنبلی چشم
تشخیص تنبلی چشم معمولا توسط چشمپزشک انجام میشود. پزشک در وهلۀ اول به آزمایشهای بینایی روی میآورد تا دید هر دو چشم را ارزیابی کند.
برای تشخیص و درمان تنبلی چشم نوزاد بهتر است کودک را در ۶ماهگی و ۳سالگی پیش متخصص چشم ببرید. همچنین برای سنجش و کنترل وضعیت سلامت بینایی، کودکان تا ۱۸سالگی، هر ۲ سال یک بار باید برای معاینه به مطب چشمپزشک مراجعه کنند.
تنبلی چشم در بیشتر مواقع بهصورت پنهان اتفاق میفتد و بیشتر والدین حتی متوجه آن نمیشوند. اما چشمپزشک یک معاینه استاندارد چشم را برای ارزیابی بینایی هر دو چشم انجام میدهد. این معاینات شامل یکسری آزمایشات است.
شناسایی حروف یا اشکال در نمودار چشمی
این روش تشخیص استاندارد برای آندسته از کودکانی کاربرد دارد که بهرغم تنبلی چشم، توانایی تکلم و همکاری دارند. پزشک از لوحها و نمودارهای دیواری مخصوص حاوی حروف، اعداد یا اشکال هندسی در سایزهای مختلف استفاده میکند. با پوشاندن یک چشم، توانایی هر چشم را جدا میسنجد تا پی به تفاوت دید بین دو چشم کودک ببرد.
دنبال کردن نور با هر چشم و هر دو چشم
برای نوزادان و کودکان نوپا که هنوز توانایی صحبت کردن ندارند، پزشک از تکنیکهای حرکتی استفاده میکند. در این روش، یک منبع نور کوچک یا اسباببازی جذاب را در برابر چشم کودک حرکت میدهد و بهدقت بررسی میکند که آیا هر چشم بهتنهایی و سپس هر دو چشم باهم میتوانند مسیر حرکت نور را دنبال کنند یا خیر.
معاینه چشم با ذرهبین توسط پزشک متخصص
پزشک با استفاده از ابزارهای بزرگنمایی پیشرفته ساختار داخلی و خارجی چشم را بهطور کامل اسکن میکند. او با این معاینۀ ذرهبینی میتواند موانع فیزیکی ورود نور مانند آبمروارید مادرزادی، کدری قرنیه، زخم پنهان یا مشکلات جدی شبکیه را تشخیص دهد و علت تنبلی چشم را بیان کند.
درمان تنبلی چشم در بزرگسالان
تنبلی چشم باید در سنین پایین و پیشاز تکامل مغز درمان شود تا شانس موفقیت آن بیشتر باشد؛ بااینحال اگر فردی بزرگسال به این عارضه مبتلا شود، دکتر تنبلی چشم راههایی برای درمان این عارضه پیش پای او میگذارد.
تمام روشهای درمانی یک هدف را دنبال میکنند و آن اجبار مغز به استفاده از چشم تنبل و تقویت مسیرهای عصبی آن است. در ادامه اصلیترین و مؤثرترین راههای درمان این عارضه را بیان میکنیم.
پوشاندن چشم سالم
این روش اصطلاحا پچ کردن نام دارد و کارآمدترین راه درمان تنبلی چشم است. در این تکنیک، چشم قویتر و سالم کودک برای چند ساعت در روز با یک پد مخصوص پوشانده میشود تا چشم دیگر وادار به دیدن شود.
مدت زمان بستن چشم بسته به شدت تنبلی و سنوسال فرد، بین ۲ تا ۶ ساعت در روز و گاهی بیشتر است. با مسدود شدن دید چشم سالم، مغز چارهای جز پردازش سیگنالهای چشم تنبل ندارد و این امر باعث تقویت عصبهای آن میشود.
استفاده از عینک یا لنز طبی
اگر علت تنبلی چشم عیوب انکساری مثل نزدیکبینی، دوربینی یا آستیگماتیسم شدید باشد، اولین و مهمترین قدم، تجویز عینک یا لنز طبی مناسب است. عینک کمک میکند تا تصویر واضح و شفافی روی شبکیه چشم تنبل تشکیل شود و مغز دیگر تصویر آن را رد نکند.
خیلی وقتها استفاده مداوم از عینک بهتنهایی برای درمان تنبلی کافی است. در موارد شدیدتر، عینک بستری را فراهم میکند تا روشهای دیگر (مثل پوشاندن چشم) مؤثرتر واقع شوند.
استفاده از عینک یا لنز طبی
اگر علت تنبلی چشم عیوب انکساری مثل نزدیکبینی، دوربینی یا آستیگماتیسم شدید باشد، اولین و مهمترین قدم، تجویز عینک یا لنز طبی مناسب است. عینک کمک میکند تا تصویر واضح و شفافی روی شبکیه چشم تنبل تشکیل شود و مغز دیگر تصویر آن را رد نکند.
خیلی وقتها استفاده مداوم از عینک بهتنهایی برای درمان تنبلی کافی است. در موارد شدیدتر، عینک بستری را فراهم میکند تا روشهای دیگر (مثل پوشاندن چشم) مؤثرتر واقع شوند.
مصرف قطرههای چشمی
برای افرادی که تحمل پچ چشم را ندارند و مدام آن را از روی چشم برمیدارند، مصرف قطره چشمی یک جایگزین هوشمندانه است. این قطرهها در چشم سالم ریخته میشوند تا مردمک چشم را باز کرده و منجر به تاری موقت آن چشم شوند.
وقتی دید چشم سالم تار میشود، مغز ناخودآگاه فرمان دید را به چشم تنبل میسپارد تا کارها را پیش ببرد؛ بنابراین تنبلی چشم بهمرور درمان میشود.
جراحی چشم
جراحی خاصی برای رفع تنبلی چشم وجود ندارد. جراحی فقط علت ساختاری تنبلی چشم را برطرف میکند. هدف از جراحی معمولا یکی از این دو مورد است
- اصلاح انحراف فیزیکی درصورت تنبلی ناشی از لوچی یا انحراف شدید: طی یک عمل جراحی روی عضلات چشم، هر دو چشم همراستا میشوند.
- برداشتن مانع نور درصورت ابتلا به آبمروارید مادرزادی یا افتادگی شدید پلک: جراحی مسیر ورود نور به چشم را باز میکند.
نکات مهم روشهای درمان تنبلی چشم را در جدول زیر بخوانید.
| پوشاندن چشم سالم | عینک یا لنز طبی | قطره چشمی | جراحی | |
| هدف | تحریک چشم تنبل | اصلاح عیوب انکساری | تحریک چشم تنبل | اصلاح انحراف چشم |
| کاربرد | تنبلی چشم بزرگسالان | تنبلی چشم ناشی از عیوب انکساری مثل نزدیکبینی چشم |
تنبلی چشم ناشی از عیوب انکساری | بهبود بینایی چشم تنبل |
| مزایا | تنبلی چشم ناشی از عیوب انکساری و انحراف چشم عدم شفافیت مسیر بینایی |
بهبود بینایی چشم تنبل | بهبود بینایی چشم تنبل | تنبلی چشم ناشی از انحراف چشم یا عدم شفافیت مسیر بینایی |
| معایب | اثربخشی دیربازده
لزوم تکرار دورهای |
ناکافی برای بهبود کامل بینایی | احتمال عوارض جانبی | احتمال عوارض جانبی |
راههای درمان تنبلی چشم در کودکان
تنبلی چشم درمان دارد و مؤثرترین آنها درمان بیماریهای زمینهای چشم است. بهعبارتدیگر، باید به رشد طبیعی چشم آسیبدیده و تنبل کمک کنید. اقدامات اولیه درمانی ساده و شامل اقداماتی نظیر استفاده از عینک، لنزهای تماسی، چسبهای چشمی و قطره است.
پوشاندن چشم تنبل
درمان تنبلی چشم در کودکان معمولا شامل پوشاندن چشم سالم برای تحریک چشم تنبل است. پوشاندن چشم باید بهمدت چند ساعت در روز انجام شود. ساعات پوشاندن چشم به شدت تنبلی وابسته است. گاهی اوقات لازم است تا چند ماه یا چند سال، روزی ۲ تا ۳ ساعت چشم کودک دلبند خود را ببندیم.
هنگام پوشاندن چشم، نکات زیر را رعایت کنید:
- چشم سالم را کاملا بپوشانید.
- کودک را به انجام فعالیتهایی که به بینایی نیاز دارند، تشویق کنید.
پوشاندن چشم ممکن است برای کودک دشوار باشد. والدین باید صبوری کرده و کودک را در طول درمان تشویق کنند.
استفاده از عینک یا لنزهای طبی
اگر عیوب انکساری مانند دوربینی، نزدیکبینی، یا آستیگماتیسم چشم در ایجاد تنبلی چشم نقش داشته باشند، تجویز عینک یا لنزهای طبی میتواند به بهبود بینایی کمک کند.
عمل جراحی
در موارد شدید، ممکن است پزشک برای اصلاح انحراف چشم یا عدم شفافیت مسیر بینایی، روش جراحی را پیشنهاد کند.
قطرههای چشمی
برخی از قطرههای چشمی میتوانند به تحریک چشم تنبل کمک کنند. استفاده از این قطرهها و دُز مصرفی تنها با تجویز پزشک مجاز است.
ورزش تنبلی چشم
یکی از درمانهای بینایی برای تنبلی چشم انجام برخی از تمرینهای ورزشی است. هدف صرفا تقویت عضلات فیزیکی چشم نیست، آموزش دوبارۀ مغز برای هماهنگی دو چشم و بازیابی درک عمق است.
این تمرینها معمولا همراه با بستن چشم سالم انجام میشوند تا چشم تنبل در بالاترین سطح فعالیت باشد.
تمرین تمرکز روی خودکار
- یک خودکار را در فاصله طول دست خود نگه دارید؛
- بهآرامی آن را به بینی خود نزدیک کنید؛
- تمرکز چشمها را روی نوک خودکار نگه دارید؛
- به محض اینکه خودکار را دوتا دیدید، متوقف شوید؛
- چند ثانیه صبر کنید و دوباره آن را به عقب برگردانید.
این ورزش ساده به هماهنگی دو چشم و تمرکز بر اشیاء نزدیک کمک میکند و مسیرهای عصبی ارتباط چشم با مغز را تقویت مینماید. از مزایای آن میتوان به تقویت عضلات مژگانی اشاره کرد.
حل کردن جدول، پازل و نقاشی چشمی
فعالیتهایی که نیاز به هماهنگی شدید دست و چشم دارند، قشر بینایی مغز را بهشدت تحریک میکنند. این تمرینات باید در زمان بستن چشم سالم انجام شوند.
چشم سالم را بپوشانید و فعالیتی انجام دهید. مثلا یک پازل ریز را حل کنید، کتاب رنگآمیزی ظریفی را رنگ کنید یا یک مسیر مارپیچ را با مداد دنبال کنید. این تمرین چشم تنبل را به تمرکز بر جزئیات ریز و بازسازی عصبهای بینایی وادار میکند.
ورزش ردیابی اجسام متحرک
یکی از روشهای درمانی پرکاربرد در کلینیک چشمپزشکی ردیابی اجسام متحرک است. این تمرین بهراحتی در خانه شبیهسازی میشود و مهارت ردیابی مغز را تقویت میکند. مراحل زیر را انجام دهید:
- یک مهره رنگی را داخل یک نخ بندازید؛
- یک سر نخ را به دیوار وصل کنید و سر دیگر را جلوی بینی خود بگیرید؛
- با چشم تنبل خود به مهره نگاه کنید؛
- مهره را در طول نخ حرکت دهید و تمرکز چشم را روی آن حفظ کنید، طوری که تصویر تار یا دوتایی نشود.
مزیت این ورزش برای بهبود سیستم ردیابی چشمی مغز و هماهنگی تقویت بین دو چشم است.
استفاده از نرمافزارها و بازیهای واقعیت مجازی
فناوریهای نوین پزشکی اکنون به کمک درمان تنبلی چشم آمدهاند. بازیهای کامپیوتری سهبعدی و عینکهای واقعیت مجازی، انقلابی در ورزشهای چشمی پدید آوردهاند.
در این روشها، بیمار یک عینک مخصوص میزند و این عینک تصاویر متفاوتی به هر چشم میفرستد. بازیها بهگونهای طراحی شدهاند که کاربر برای برندهشدن یا حل معما، مجبور است از دادههای هر دو چشم بهصورت همزمان استفاده کند.
پیشگیری از تنبلی چشم
خیلی وقتها تنبلی چشم بهصورت پنهانی پیشرفت میکند؛ یعنی بهرغم ظاهر طبیعی چشمها، مغز درحال حذف تصویر یکی از آنهاست. بهترین راه برای جلوگیری از این اختلال، انجام معاینات دورهای و منظم در سنین طلایی رشد بینایی است.
در ادامه مهمترین راههای پیشگیری از تنبلی چشم را به ترتیب اولویت و زمانبندی آوردهایم.
- اولین معاینه بینایی در ۶ماهگی: پزشک در این سن ساختار فیزیکی چشم نوزاد، نحوه دنبال کردن نور و تراز بودن چشمها را بررسی میکند تا اختلالات مادرزادی اولیه را شناسایی کند.
- سنجش بینایی در سنین ۳سالگی و ۵سالگی: در این سنین، عیوب انکساری مثل دوربینی و آستیگماتیسم شدید یا انحراف خفیفی که با چشم دیده نمیشود، قابل تشخیص است. این دو مرحله نقش مهمی در پیشگیری از تنبلی چشم دارند.
- توجه به سابقه ژنتیکی و خانوادگی: اگر اعضای درجه یک خانواده سابقۀ تنبلی چشم، انحراف یا ضعف چشمی داشته باشند، کودک از سنین پایین و با فواصل کوتاه باید به چشمپزشکی مراجعه کند.
- دقت به نشانههای رفتاری کودک: والدین باید نسبت به رفتارهایی مانند کجکردن سر برای دیدن تلویزیون، مالیدن مداوم چشمها، نزدیککردن بیشازحد کتاب به صورت یا انحراف چشم حین خستگی حساس باشند.
- استفاده مداوم و اصولی از عینک تجویزی: درصورت تجویز عینک طبی توسط پزشک، استفاده مداوم از آن از پیشرفت این عارضه تا تنبلی کامل چشمها جلوگیری میکند.
- محافظت از چشم در برابر آسیب فیزیکی: پیشگیری از حوادث و ضربه به چشم حین بازی از ایجاد زخم قرنیه و تنبلیهای ثانویه جلوگیری میکند.
فرق تنبلی چشم با ضعیفی چشم چیست؟
تفاوت اصلی بین تنبلی چشم و ضعیفی چشم این است که تنبلی چشم ناشی از یک مشکل بینایی در مغز است، درحالیکه ضعیفی چشم از یک مشکل بینایی در چشم ناشی میشود.
ضعیفی چشم (Myopia) یک بیماری بینایی است که در آن تصاویر در فاصله دور به وضوح دیده نمیشوند. دلیل این موضوع آن است که کره چشم بیشازحد کشیده شده و تصاویر قبل از رسیدن به شبکیه چشم متمرکز میشوند.
تنبلی چشم عمل میشود؟
عمل جراحی مستقیما تنبلی چشم را درمان نمیکند؛ همانطور که گفتیم، تنبلی چشم عمل جراحی خاصی ندارد. بااینحال اگر عوامل ساختاری و فیزیکی مثل انحراف چشم، افتادگی پلک یا آبمروارید مادرزادی منجر به آن شده باشند، پزشک برای بازکردن مسیر نور، همراستاکردن چشمها و برطرفکردن ایرادات ساختاری، به عمل جراحی چشم روی میآورد.
بعداز عمل جراحی، تصویر واضحتر از همیشه به مغز فرد میرسد. بااینحال برای احیای کامل بینایی و آموزش مجدد مغز، فرد باید درمانهای تکمیلی مانند بستن چشم سالم یا استفاده از عینک طبی را ادامه دهد.
