هیپرآلدوسترونیسم چیست و چرا باعث فشار خون مقاوم می‌شود؟

هیپرآلدوسترونیسم یکی از مهم‌ترین، اما کمتر شناخته‌شده‌ترین علل فشار خون ثانویه است که براثر تولید بیش از حد هورمون آلدوسترون توسط غدد فوق‌کلیوی ایجاد می‌شود. افزایش این هورمون باعث احتباس سدیم و آب، دفع بیشتر پتاسیم، و درنهایت، افزایش پایدار فشار خون می‌شود. نکته مهم اینجاست که بسیاری از مبتلایان، سال‌ها با فشار خون مقاوم به درمان زندگی می‌کنند، بدون آنکه علت اصلی بیماری شناسایی شود. تشخیص به‌موقع هیپرآلدوسترونیسم اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف بسیاری از انواع فشار خون، در برخی موارد با درمان دارویی مناسب یا حتی جراحی می‌توان آن را به‌طور مؤثر کنترل یا درمان کرد. در این مقاله بررسی می‌کنیم هیپرآلدوسترونیسم چیست، چرا باعث فشار خون مقاوم می‌شود، چه علائمی دارد و چگونه تشخیص و درمان می‌شود.

هیپرآلدوسترونیسم چیست؟

هیپرآلدوسترونیسم وضعیتی است که در آن یک یا هر دو غده فوق‌کلیوی، هورمون آلدوسترون را بیش از حد طبیعی تولید می‌کنند. آلدوسترون هورمونی است که با تنظیم میزان پتاسیم و سدیم خون، به کنترل فشار خون کمک می‌کند. اختلال در ترشح این هورمون یک علت فشار خون بالا است.

غدد فوق‌کلیه بخشی از سیستم غدد درون‌ریز (اندوکرین) هستند و هورمون‌های مورد نیاز بدن را برای انجام عملکردهای روزانه تولید می‌کنند. هر فرد دو غده فوق‌کلیوی دارد که هرکدام در بالای یکی از کلیه‌ها قرار گرفته‌اند.

هیپرآلدوسترونیسم بیشتر در افراد ۳۰ تا ۵۰ ساله دیده می‌شود و شیوع آن در زنان بیشتر از مردان است.

تعیین میزان دقیق شیوع هیپرآلدوسترونیسم دشوار است. بااین‌حال، برخی مطالعات نشان می‌دهند که ۵ تا ۱۰ درصد افراد مبتلا به فشار خون بالا، به هیپرآلدوسترونیسم اولیه مبتلا هستند. همچنین کارشناسان برآورد می‌کنند که تا ۲۵ درصد افرادی که به فشار خون مقاوم به دارو مبتلا هستند، ممکن است دچار هیپرآلدوسترونیسم باشند.

انواع هیپرآلدوسترونیسم

هیپرآلدوسترونیسم معمولاً باعث فشار خون بالا (پرفشاری خون) و کاهش سطح پتاسیم خون می‌شود. هیپرآلدوسترونیسم به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود.

هیپرآلدوسترونیسم اولیه

در هیپرآلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان)، مشکلی در خود غدد فوق‌کلیوی وجود دارد که باعث می‌شود آلدوسترون بیش از حد ترشح شود.

هیپرآلدوسترونیسم ثانویه

در هیپرآلدوسترونیسم ثانویه، اختلالی در بخش دیگری از بدن موجب تحریک غدد فوق‌کلیوی و افزایش تولید آلدوسترون می‌شود.

علائم هیپرآلدوسترونیسم

علائم هیپرآلدوسترونیسم بسته به شدت بیماری متفاوت است. برخی افراد، به‌ویژه در موارد خفیف، هیچ علامتی ندارند.

شایع‌ترین علامت هیپرآلدوسترونیسم فشار خون بالا، به‌ویژه فشار خون مقاوم به درمان است؛ یعنی فشاری که باوجود مصرف داروهای مناسب به‌خوبی کنترل نمی‌شود.

اگر علائم دیگری نیز وجود داشته باشند، معمولاً به‌دلیل فشار خون متوسط تا شدید یا کاهش سطح پتاسیم خون (هیپوکالمی) ایجاد می‌شوند.

علائم فشار خون بالا در هیپرآلدوسترونیسم

مهم‌ترین علائم عبارت‌اند از:

• سردرد؛
• سرگیجه؛
• تغییرات بینایی؛
• تنگی نفس.

علائم کاهش پتاسیم خون در هیپرآلدوسترونیسم

مهم‌ترین علائم عبارت‌اند از:

• ضعف بدن و عضلات (که در موارد شدید ممکن است به فلج موقت منجر شود)؛
• گرفتگی یا اسپاسم عضلات؛
• احساس گزگز و بی‌حسی؛
• خستگی؛
• تشنگی شدید؛
• تکرر ادرار.

علت بیماری هیپرآلدوسترونیسم چیست؟

علت این بیماری به نوع آن، یعنی هیپرآلدوسترونیسم اولیه و ثانویه، بستگی دارد.

علل هیپرآلدوسترونیسم اولیه

هیپرآلدوسترونیسم اولیه زمانی رخ می‌دهد که مشکلی در خود غدد فوق‌کلیوی باعث تولید بیش از حد آلدوسترون شود.

شایع‌ترین علت آن آدنوم غده فوق‌کلیوی (تومور خوش‌خیم) است.

سایر علل که شیوع کمتری دارند عبارت‌اند از:

• هیپرپلازی یک‌طرفه غده فوق‌کلیوی (بزرگ‌شدن یکی از غدد فوق‌کلیوی)؛
• کارسینوم قشر غده فوق‌کلیوی تولیدکننده آلدوسترون (تومور بدخیم)؛
• هیپرآلدوسترونیسم خانوادگی نوع ۱ (یک بیماری ارثی که از والدین به ارث می‌رسد).

علل هیپرآلدوسترونیسم ثانویه

هیپرآلدوسترونیسم ثانویه معمولاً براثر کاهش جریان خون به کلیه‌ها ایجاد می‌شود.

برای درک علت این موضوع، باید بدانید که آلدوسترون بخشی از یک سامانه پیچیده تنظیم فشار خون به نام سیستم رنین‌ـ‌آنژیوتانسین‌ـ‌آلدوسترون (RAAS) است. عملکرد این سیستم به‌صورت زیر است:

1. هنگامی که کلیه‌ها کاهش فشار خون یا کاهش سدیم خون را تشخیص می‌دهند، آنزیمی به نام رنین ترشح می‌کنند.
2. رنین، پروتئینی که در کبد ساخته می‌شود (آنژیوتانسینوژن) را به آنژیوتانسین I تبدیل می‌کند.
3. سپس آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II تبدیل می‌شود.
4. آنژیوتانسین II باعث تنگ‌شدن رگ‌های خونی شده و ترشح آلدوسترون از غدد فوق‌کلیوی را تحریک می‌کند.

زمانی که جریان خون کلیه‌ها کاهش می‌یابد، بدن به‌اشتباه تصور می‌کند فشار خون پایین است و این سامانه را فعال می‌کند. درنتیجه، آلدوسترون بیش از حد تولید می‌شود.

مهم‌ترین علل کاهش جریان خون کلیه‌ها و هیپرآلدوسترونیسم ثانویه عبارت‌اند از:

• بیماری انسدادی شریان کلیوی؛
• پرفشاری خون ناشی از بیماری‌های کلیوی؛
• بیماری‌هایی که باعث تجمع مایعات در بدن (ادم) می‌شوند، مانند:
  • نارسایی قلبی؛
  • سیروز کبدی؛
  • سندرم نفروتیک.

تست غربالگری هیپرآلدوسترونیسم

رایج‌ترین آزمایش غربالگری برای تشخیص هیپرآلدوسترونیسم اولیه، نسبت آلدوسترون به رنین (Aldosterone-to-Renin Ratio یا ARR) است. این آزمایش خون به شناسایی افرادی کمک می‌کند که غدد فوق‌کلیوی آن‌ها آلدوسترون را بیش از حد تولید می‌کنند؛ وضعیتی که می‌تواند باعث فشار خون بالا و گاهی کاهش پتاسیم خون شود.

آزمایش نسبت آلدوسترون به رنین (ARR)

این آزمایش با گرفتن یک نمونه خون انجام می‌شود. معمولاً توصیه می‌شود نمونه‌گیری در ساعات صبح و پس از گذشتن حداقل ۲ ساعت از بیداری، انجام شود.

در آزمایشگاه، ۲ شاخص اندازه‌گیری می‌شوند:

• غلظت آلدوسترون پلاسما؛
• غلظت یا فعالیت رنین پلاسما؛

سپس نسبت این ۲ مقدار (ARR) محاسبه می‌شود. اگر سطح آلدوسترون بالا و سطح رنین پایین باشد و نسبت ARR از حد مشخصی (معمولاً بیش از ۲۰ تا ۳۰، بسته به روش آزمایشگاه) بیشتر باشد، نتیجه غربالگری مثبت تلقی می‌شود.

شرایط انجام تست غربالگری هیپرآلدوسترونیسم

براساس توصیه متخصصان غدد، انجام آزمایش ARR به‌ویژه برای افراد زیر توصیه می‌شود:

• افراد مبتلا به فشار خون بالا، به‌ویژه اگر به‌تازگی تشخیص داده شده باشد.
• بیماران مبتلا به فشار خون مقاوم به درمان که برای کنترل فشار خون به ۴ دارو یا بیشتر نیاز دارند.
• افرادی که دچار کاهش پتاسیم خون (هیپوکالمی) هستند.
• افراد با فشار خون بالا در سنین پایین.
• افرادی که توده‌ای در غده فوق‌کلیوی (آدنال اینسیدنتالوما) دارند.
• کسانی که سابقه خانوادگی هیپرآلدوسترونیسم اولیه دارند.

آمادگی قبل از آزمایش غربالگری هیپرآلدوسترونیسم

برای افزایش دقت نتیجه، رعایت چند مسئله ضروری است:

• داروها: برخی داروهای کنترل فشار خون مانند بتابلوکرها، مهارکننده‌های ACE، دیورتیک‌ها (داروهای ادرارآور) و برخی داروهای دیگر ممکن است بر سطح رنین و آلدوسترون اثر بگذارند و نتیجه آزمایش را تغییر دهند. بنابراین، هرگز بدون نظر پزشک مصرف داروهای خود را قطع نکنید. در صورت لزوم، پزشک ممکن است پیش از آزمایش، داروهای شما را به‌طور موقت با داروهای مناسب دیگری جایگزین کند.
• سطح پتاسیم: اگر پتاسیم خون پایین باشد، ممکن است سطح آلدوسترون به‌طور کاذب کمتر از مقدار واقعی اندازه‌گیری شود. به همین دلیل، پزشک معمولاً قبل از انجام آزمایش، پتاسیم خون را اصلاح می‌کند.
• رژیم غذایی: در روزهای منتهی به آزمایش نباید رژیم غذایی بسیار کم‌نمک داشته باشید، زیرا محدودیت شدید مصرف سدیم می‌تواند نتیجه آزمایش را تحت‌تأثیر قرار دهد.

مثبت بودن آزمایش ARR به‌تنهایی به معنی تشخیص قطعی هیپرآلدوسترونیسم نیست. درصورت مثبت بودن نتیجه، پزشک معمولاً شما را به متخصص غدد ارجاع می‌دهد تا آزمایش‌های تأییدی انجام شوند.

تشخیص قطعی بیماری

تشخیص هیپرآلدوسترونیسم معمولاً با ترکیبی از آزمایش‌های خون، آزمایش‌های تأییدی و تصویربرداری انجام می‌شود. ازآنجاکه فشار خون بالا علل مختلفی دارد، بسیاری از افراد مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم هرگز تشخیص داده نمی‌شوند؛ به‌ویژه اگر فشار خون آن‌ها به‌عنوان فشار خون اولیه در نظر گرفته شود.

پزشک معمولاً در افرادی که فشار خون مقاوم به درمان دارند یا دچار کاهش پتاسیم خون هستند، به هیپرآلدوسترونیسم مشکوک می‌شود.

آزمایش خون و الکترولیت‌ها برای تشخیص دقیق هیپرآلدوسترونیسم

اولین مرحله تشخیص، انجام آزمایش خون برای بررسی موارد زیر است:

• سطح پتاسیم خون؛
• سطح سدیم خون؛
• سطح منیزیم خون؛
• میزان آلدوسترون؛
• غلظت یا فعالیت رنین.

در افراد مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم معمولاً نتایج زیر دیده می‌شود:

• افزایش خفیف سدیم خون؛
• کاهش خفیف منیزیم خون؛
• کاهش پتاسیم خون (در بسیاری از بیماران)؛
• افزایش آلدوسترون.

همچنین پزشک ممکن است یکی از ۲ آزمایش زیر را درخواست کند:

• غلظت رنین پلاسما (PRC)؛
• فعالیت رنین پلاسما (PRA).

در هیپرآلدوسترونیسم اولیه، سطح رنین (PRC و PRA) معمولاً پایین‌تر از حد طبیعی است، اما در هیپرآلدوسترونیسم ثانویه این مقادیر افزایش می‌یابد.

آزمایش سرکوب آلدوسترون و تشخیص هیپرآلدوسترونیسم

اگر نتایج اولیه احتمال هیپرآلدوسترونیسم را مطرح کنند، ممکن است پزشک برای تأیید تشخیص آزمایش سرکوب آلدوسترون را انجام دهد.

در این آزمایش، بیمار طی مدت مشخصی مقدار معینی سدیم (نمک) را به‌صورت خوراکی یا ازطریق سرم دریافت می‌کند. سپس ادرار ۲۴ساعته جمع‌آوری می‌شود تا میزان آلدوسترون دفع‌شده اندازه‌گیری شود. اگر باوجود دریافت سدیم، ترشح آلدوسترون همچنان بالا باقی بماند، احتمال ابتلا به هیپرآلدوسترونیسم زیاد است.

آزمایش ادرار جهت شناسایی هیپرآلدوسترونیسم

آزمایش ادرار ۲۴ساعته می‌تواند برای اندازه‌گیری دفع پتاسیم و آلدوسترون انجام شود. اگرچه این آزمایش اطلاعات مفیدی در اختیار پزشک قرار می‌دهد، اما برخی متخصصان آن را به‌تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نمی‌دانند.

تصویربرداری CT یا MRI آدرنال برای تشخیص بیماری هیپرآلدوسترونیسم

پس از تأیید تشخیص، پزشک برای یافتن علت بیماری ممکن است از روش‌های تصویربرداری استفاده کند. رایج‌ترین روش، سی‌تی‌اسکن غدد فوق‌کلیوی است که می‌تواند وجود تومور، آدنوم یا سایر ناهنجاری‌های این غدد را مشخص کند.

نمونه‌برداری از وریدهای غده فوق‌کلیوی (Adrenal Vein Sampling) و تشخیص هیپرآلدوسترونیسم

اگر نتایج تصویربرداری قطعی نباشد یا قرار باشد بیمار تحت عمل جراحی قرار گیرد، پزشک ممکن است نمونه‌برداری از وریدهای غده فوق‌کلیوی را توصیه کند. در این روش، از خون وریدهای هر دو غده فوق‌کلیوی نمونه‌گیری می‌شود تا مشخص شود افزایش تولید آلدوسترون از یک غده است یا هر دو غده.

تشخیص هیپرآلدوسترونیسم با آزمایش ژنتیک

در افرادی که سن کمتر از ۲۰ سال دارند یا سابقه خانوادگی هیپرآلدوسترونیسم در آن‌ها وجود دارد، ممکن است پزشک آزمایش ژنتیک را برای بررسی انواع ارثی این بیماری درخواست کند.

عوارض بیماری هیپرآلدوسترونیسم چیست؟

اگر تشخیص و درمان هیپرآلدوسترونیسم نشود، فشار خون بالا و کاهش پتاسیم خون ممکن است عوارض جدی ایجاد کنند.

عوارض ناشی از فشار خون بالا عبارت‌اند از:

• حمله قلبی؛
• سکته مغزی؛
• نارسایی قلبی؛
• بیماری عروق کرونر؛
• بیماری مزمن کلیه؛
• بیماری شریان‌های محیطی؛
• زوال عقل عروقی؛
• آنوریسم آئورت؛
• افزایش خطر مرگ زودرس.

عوارض ناشی از کاهش پتاسیم خون عبارت‌اند از:

• ضعف عضلانی؛
• فلج موقت؛
• تکرر ادرار؛
• یبوست؛
• اختلال در عملکرد انسولین؛
• افزایش خطر ابتلا به دیابت.

اگر فشار خون شما باوجود مصرف چند دارو همچنان کنترل نمی‌شود یا علائمی مانند تشنگی شدید، تکرر ادرار یا ضعف عضلانی دارید، بهتر است برای بررسی احتمال ابتلا به هیپرآلدوسترونیسم به پزشک مراجعه کنید. تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری می‌تواند از بروز عوارض قلبی، کلیوی و عروقی در آینده پیشگیری کند. می‌توانید سریع و ساده در دکتردکتر مشاوره آنلاین پزشکی بگیرید.

درمان هیپرآلدوسترونیسم

درمان هیپرآلدوسترونیسم به علت ایجادکننده بیماری بستگی دارد، اما هدف اصلی در همه بیماران کاهش اثرات آلدوسترون، کنترل فشار خون و اصلاح سطح پتاسیم خون است.

درمان دارویی هیپرآلدوسترونیسم

در بسیاری از بیماران، به‌ویژه مبتلایان به هیپرآلدوسترونیسم اولیه یا ثانویه، پزشک داروهایی را تجویز می‌کند که اثر آلدوسترون را در بدن مهار می‌کنند. مهم‌ترین این داروها عبارت‌اند از:

• اسپیرونولاکتون (Spironolactone)؛
• اپلرنون (Eplerenone)؛
• آمیلوراید (Amiloride).

این داروها به کاهش فشار خون، جلوگیری از دفع بیش از حد پتاسیم و کنترل عوارض ناشی از افزایش آلدوسترون کمک می‌کنند. بااین‌حال، برخی بیماران علاوه‌بر این داروها به داروهای دیگری نیز برای کنترل فشار خون نیاز دارند.

مصرف طولانی‌مدت اسپیرونولاکتون در مردان ممکن است با عوارضی مانند اختلال نعوظ و بزرگ‌شدن بافت سینه (ژنیکوماستی) همراه باشد. در چنین شرایطی، پزشک ممکن است داروی دیگری مانند اپلرنون را جایگزین کند.

جراحی در آدنوم آدرنال برای درمان هیپرآلدوسترونیسم

اگر علت هیپرآلدوسترونیسم اولیه، وجود تومور یا آدنوم در یکی از غدد فوق‌کلیوی باشد، معمولاً بهترین روش درمان آلدوسترونیسم اولیه، برداشتن غده فوق‌کلیوی مبتلا (آدرنالکتومی) است.

پس از جراحی، فشار خون اغلب به‌تدریج کاهش می‌یابد و پزشک به‌طور منظم وضعیت بیمار را بررسی می‌کند تا در صورت امکان، دُز داروهای فشار خون را کاهش دهد یا آن‌ها را قطع کند. البته در برخی بیماران، حتی پس از جراحی نیز ممکن است فشار خون بالا باقی بماند و نیاز به ادامه درمان دارویی وجود داشته باشد.

درمان هیپرآلدوسترونیسم ثانویه

در درمان هیپرآلدوسترونیسم ثانویه، بر برطرف‌کردن علت زمینه‌ای تمرکز می‌شود. مثلاً، اگر بیماری براثر نارسایی قلبی، بیماری کلیوی یا سیروز کبدی ایجاد شده باشد، کنترل این بیماری‌ها در کنار درمان دارویی فشار خون اهمیت زیادی دارد.

رژیم غذایی و سبک زندگی برای هیپرآلدوسترونیسم

علاوه‌بر درمان هیپرآلدوسترونیسم به روش‌های دارویی و جراحی، ایجاد تغییراتی در سبک زندگی می‌تواند به کنترل بهتر فشار خون، کاهش اثرات افزایش آلدوسترون و بهبود سلامت عمومی کمک کند.

رژیم غذایی و کاهش مصرف نمک برای افراد مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم

داشتن یک رژیم غذایی متعادل که به حفظ وزن مناسب کمک کند، نقش مهمی در کاهش فشار خون دارد. بهتر است از مواد غذایی تازه و کم‌فراوری‌شده استفاده کنید تا میزان مصرف نمک کاهش یابد. همچنین پیروی از اصول رژیم غذایی DASH که برای افراد مبتلا به فشار خون بالا طراحی شده است، می‌تواند مفید باشد. کاهش مصرف نمک یکی از مهم‌ترین اقدامات تغذیه‌ای در مبتلایان به هیپرآلدوسترونیسم است. علاوه‌بر این، بسیاری از داروهای کنترل فشار خون در کنار یک رژیم غذایی سالم، اثربخشی بیشتری دارند.

اصلاح سبک زندگی برای کنترل فشار خون برای افراد مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم

ورزش منظم به کاهش فشار خون و بهبود سلامت قلب و عروق کمک می‌کند. حتی پیاده‌روی به‌مدت ۳۰ دقیقه در بیشتر روزهای هفته نیز می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی در کنترل فشار خون داشته باشد.

همچنین مصرف زیاد نوشیدنی‌های الکلی و کافئین می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود. الکل ممکن است اثربخشی برخی داروهای کنترل فشار خون را کاهش دهد. بنابراین، محدود کردن مصرف این نوشیدنی‌ها به کنترل بهتر بیماری کمک می‌کند.

ترک سیگار برای افراد مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم

سیگار باعث تنگ‌شدن رگ‌های خونی، افزایش ضربان قلب و بالارفتن فشار خون می‌شود. علاوه‌بر این، استعمال دخانیات خطر بروز حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد؛ حتی در افرادی که فشار خون بالا ندارند. به همین دلیل، ترک سیگار یکی از مؤثرترین اقدامات برای کاهش خطر عوارض قلبی و عروقی در افراد مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم است.

برای درمان هیپرآلدوسترونیسم به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

تشخیص هیپرآلدوسترونیسم معمولاً با مراجعه به پزشک عمومی یا متخصص داخلی آغاز می‌شود. اگر پزشک به این بیماری مشکوک باشد، بیمار را برای بررسی‌های تخصصی‌تر به متخصص غدد و متابولیسم (اندوکرینولوژیست) ارجاع می‌دهد. تخصص غدد مربوط به تشخیص و درمان بیماری‌های مرتبط با هورمون‌ها، ازجمله هیپرآلدوسترونیسم است.

بسته به علت بیماری، ممکن است نیاز به همکاری سایر متخصصان نیز وجود داشته باشد، ازجمله:

• متخصص کلیه (نفرولوژیست): درصورت وجود بیماری‌های کلیوی یا فشار خون ناشی از اختلالات کلیه.
• متخصص قلب و عروق (کاردیولوژیست): برای مدیریت فشار خون بالا و عوارض قلبی‌_عروقی.
• متخصص کبد (هپاتولوژیست): اگر هیپرآلدوسترونیسم ثانویه به بیماری‌های کبدی مانند سیروز مرتبط باشد.
• جراح: درصورتی‌که وجود تومور یا سایر مشکلات غده فوق‌کلیوی نیاز به برداشتن غده (آدرنالکتومی) داشته باشد.

پیشگیری از بیماری هیپرآلدوسترونیسم

در بیشتر موارد، راه قطعی برای پیشگیری از هیپرآلدوسترونیسم وجود ندارد، زیرا این بیماری اغلب براثر تومورهای غده فوق‌کلیوی، تغییرات ژنتیکی یا بیماری‌های زمینه‌ای ایجاد می‌شود.

بااین‌حال، تشخیص زودهنگام و درمان به‌موقع می‌تواند از بروز عوارض جدی مانند فشار خون مقاوم، آسیب قلبی، سکته مغزی و بیماری‌های کلیوی جلوگیری کند. همچنین کنترل منظم فشار خون، انجام آزمایش‌های لازم در افراد پرخطر و مراجعه به پزشک درصورت وجود علائمی مانند فشار خون مقاوم یا کاهش پتاسیم خون، نقش مهمی در شناسایی زودهنگام این بیماری دارد.

کلام آخر دکتردکتر

هیپرآلدوسترونیسم یکی از مهم‌ترین علل قابل‌درمان فشار خون مقاوم است که براثر تولید بیش از حد هورمون آلدوسترون توسط غدد فوق‌کلیوی ایجاد می‌شود. این اختلال با افزایش احتباس سدیم و آب، کاهش پتاسیم خون و بالا رفتن فشار خون همراه است و درصورت تشخیص‌ندادن به‌موقع، می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و آسیب کلیوی را افزایش دهد. خوشبختانه، با انجام آزمایش‌های تشخیصی مناسب، می‌توان این بیماری را شناسایی کرد و بسته به علت آن، فشار خون را به‌طور مؤثری کنترل کرد.

اگر فشار خون شما باوجود مصرف چند دارو همچنان بالا است یا همراه با کاهش پتاسیم خون، ضعف عضلانی یا تشنگی و تکرر ادرار است، حتماً برای بررسی احتمال هیپرآلدوسترونیسم به پزشک مراجعه کنید. زیرا تشخیص زودهنگام و سرعت در درمان هیپرآلدوسترونیسم نقش مهمی در پیشگیری از عوارض جدی این بیماری دارد. می‌توانید در چند گام ساده در دکتردکتر از متخصص وقت ویزیت آنلاین یا حضوری بگیرید.

سوالات متداول

منابع

Clevelandclinic

Webmd

Healthline

Ncbi

Medicalnewstoday