التهاب تاندون شانه چگونه ایجاد می‌شود و راه درمان چیست؟

التهاب تاندون شانه یا تاندونیت شانه زمانی رخ می‌دهد که تاندون‌های شانه یا تاندون عضله دوسر بازو تحریک و ملتهب شوند. در این صورت، هنگام بالا بردن یا چرخاندن دست خود احساس درد می‌کنید، درد شبانه خواب شما را مختل می‌کند و دامنه حرکتی بازویتان کاهش می‌یابد. ادامه فشار و آسیب به تاندون می‌تواند به پارگی یا مشکلات طولانی‌مدت منجر شود؛ به همین دلیل اقدام به‌موقع حرف اول را می‌زند. در ادامه، علت‌ها، علائم، روش‌های تشخیص و راه‌های درمان التهاب تاندون شانه را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم.

التهاب تاندون شانه چیست و چگونه ایجاد می‌شود؟

التهاب تاندون شانه یا تاندونیت (tendinitis)، تاندون‌هایی را درگیر می‌کند که به حرکت مفصل شانه کمک می‌کنند. این تاندون‌ها عضلات را به استخوان متصل می‌کنند و در حفظ ثبات شانه نقش دارند. در صورت التهاب، تاندون ممکن است متورم و ضخیم شود و هنگام حرکت، میان ساختارهای اطراف شانه و استخوان آکرومیون گیر بیفتد. این وضعیت درد و محدودیت حرکتی ایجاد می‌کند.

این مشکل معمولا به‌تدریج ایجاد می‌شود. ثابت نگه‌داشتن شانه در یک وضعیت برای مدت طولانی، خوابیدن مداوم روی یک شانه یا انجام فعالیت‌هایی که در آنها باید دست را بالای سر ببرید، می‌توانند زمینه بروز این عارضه را فراهم کنند.

ورزشکارانی که در رشته‌هایشان دست را زیاد بالای سر می‌برند، بیشتر دچار این التهاب می‌شوند. به همین دلیل، این عارضه با نام‌های دیگری هم شناخته می‌شود، از جمله:

• شانه شناگر؛
• شانه پرتاب‌گر؛
• شانه تنیس‌باز.

تکرار حرکات مشابه باعث می‌شود تاندون فرصت کافی برای استراحت و ترمیم نداشته باشد. البته گاهی اوقات نیز این آسیب به‌صورت ناگهانی و در اثر ضربه مستقیم به شانه، افتادن روی دست باز یا فشار ناگهانی ایجاد می‌شود.

علائم التهاب تاندون شانه چیست؟

درد شانه مهم‌ترین علامت التهاب تاندون شانه است. این درد معمولا هنگام بالا بردن، پایین آوردن یا چرخاندن دست بیشتر می‌شود و ممکن است از جلوی شانه یا قسمت خارجی آن به بخش بالایی بازو انتشار پیدا کند. علائم اغلب به‌تدریج شروع می‌شوند و در صورت ادامه فشار بر تاندون، شدت می‌گیرند.

علائم التهاب تاندون شانه می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• درد مبهم یا احساس کوفتگی و حساسیت در شانه؛
• درد هنگام بالا یا پایین آوردن دست و حرکات کششی؛
• درد هنگام بردن دست به پشت بدن؛
• درد شبانه، به‌ویژه هنگام خوابیدن روی شانه درگیر؛
• بیدارشدن از خواب به‌دلیل درد؛
• تورم خفیف در اطراف شانه؛
• خشکی مفصل و کاهش دامنه حرکتی؛
• ضعف بازو یا شانه؛
• دشواری در نگه‌داشتن دست در بعضی وضعیت‌ها؛
• احساس کلیک یا شنیدن تق‌تق هنگام حرکت شانه.

شدت علائم در همه افراد یکسان نیست. بعضی افراد ابتدا فقط هنگام فعالیت درد دارند، اما با پیشرفت مشکل ممکن است درد در زمان استراحت هم ادامه پیدا کند. درد تاندون شانه معمولا در قسمت بالایی بازو و آرنج پخش می‌شود، اما دردی که از آرنج پایین‌تر می‌رود، به‌ویژه اگر با گزگز یا بی‌حسی همراه باشد، ممکن است دلیل دیگری مانند درگیری عصبی داشته باشد.

بیشتر بخوانید: علت بازو درد

علت التهاب تاندون شانه چیست؟

التهاب تاندون شانه می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود، از جمله:

• استفاده بیش‌ازحد از تاندون یا تکرار مداوم بعضی حرکات، مانند دویدن یا پرتاب‌کردن؛
• واردشدن فشار ناگهانی در اثر یک حرکت سریع؛
• آسیب‌دیدگی.

گاهی التهاب تاندون شانه در اثر عوارض جانبی بعضی داروها نیز ایجاد می‌شود. از جمله این داروها می‌توان به استاتین‌ها و سایر داروهای کاهنده کلسترول و همچنین آنتی‌بیوتیک‌های فلوروکینولون اشاره کرد. برخی بیماری‌ها و مشکلات زمینه‌ای نیز می‌توانند خطر این التهاب را افزایش دهند، از جمله:

• دیابت؛
• آرتریت روماتوئید (روماتیسم)؛
• نقرس یا شبه‌نقرس؛
• آرتروز؛
• عفونت.

چه افرادی بیشتر به التهاب تاندون شانه مبتلا می‌شوند؟

هر فردی ممکن است به تاندونیت مبتلا شود، اما این عارضه در افرادی که فعالیت‌های تکراری انجام می‌دهند شایع‌تر است. بعضی از این فعالیت‌ها عبارت‌اند از:

• باغبانی و کارهای محوطه‌سازی؛
• نجاری؛
• بیل‌زدن؛
• نقاشی؛
• سابیدن و تمیزکاری مداوم؛
• ورزش‌هایی مانند تنیس، گلف و بیسبال.

عوامل دیگری هم می‌توانند احتمال بروز تاندونیت را بیشتر کنند، از جمله:

• وضعیت نامناسب بدن؛
• ابتلا به بعضی بیماری‌ها که باعث ضعف عضلات می‌شوند؛
• افزایش سن؛ زیرا بعد از ۴۰ سالگی، تاندون‌ها فشار کمتری را تحمل می‌کنند، انعطاف‌پذیری آنها کاهش پیدا می‌کند و احتمال پارگی بیشتر می‌شود.

تفاوت التهاب تاندون شانه با پارگی تاندون چیست؟

التهاب تاندون و پارگی تاندون هر دو می‌توانند درد، ضعف و محدودیت حرکت شانه ایجاد کنند، اما نوع آسیب در آنها متفاوت است. در تاندونیت، تاندون دچار تحریک و التهاب می‌شود؛ در پارگی روتاتور کاف، بخشی از رشته‌های تاندون آسیب می‌بینند یا اتصال تاندون به استخوان بازو از بین می‌رود.

نکته: روتاتور کاف (rotator cuff) مجموعه‌ای از چهار عضله و تاندون‌های آنها در اطراف مفصل شانه است که به حرکت بازو و حفظ ثبات شانه کمک می‌کند.

در جدول زیر، مهم‌ترین تفاوت‌های التهاب تاندون شانه با پارگی تاندون را بررسی می‌کنیم:

تنها از روی شدت درد نمی‌توان التهاب و پارگی تاندون را از هم تشخیص داد؛ زیرا علائم مشابه زیادی دارند. برای تشخیص دقیق، پزشک باید با معاینه و در صورت نیاز سونوگرافی یا ام‌آر‌آی، التهاب، فرسودگی و پارگی تاندون را بررسی کند.

التهاب تاندون شانه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک برای تشخیص التهاب تاندون شانه ابتدا علائم و سابقه پزشکی را بررسی می‌کند و سپس شانه را معاینه می‌کند. در بسیاری از افراد همین معاینه برای تشخیص کافی است. اگر پزشک به پارگی تاندون شانه یا مشکل دیگری شک داشته باشد، ممکن است روش‌های تصویربرداری را هم پیشنهاد کند.

تشخیص تاندون شانه با بررسی علائم و معاینه شانه

پزشک درباره زمان شروع درد، شدت آن و فعالیت‌هایی که درد را بیشتر می‌کنند سؤال می‌کند. سپس نقاط حساس شانه، دامنه حرکتی و قدرت عضلات را بررسی می‌کند. ممکن است از شما بخواهد بازو را در جهت‌های مختلف حرکت دهید تا مشخص شود کدام حرکت‌ها درد یا محدودیت ایجاد می‌کنند.

عکس‌برداری با اشعه ایکس برای تشخیص تاندون شانه

اشعه ایکس خود التهاب تاندون را نشان نمی‌دهد، اما به پزشک کمک می‌کند بعضی علت‌های دیگر درد شانه را بررسی کند. آرتروز، خار استخوانی و رسوب کلسیم در تاندون از مواردی هستند که ممکن است در عکس دیده شوند.

سونوگرافی شانه و بررسی تاندون شانه

سونوگرافی تصویر تاندون‌ها، عضلات و دیگر بافت‌های نرم شانه را نشان می‌دهد. پزشک می‌تواند با کمک این روش وضعیت روتاتور کاف را بررسی کند و در صورت وجود آسیب یا پارگی تاندون، اطلاعات بیشتری به دست آورد.

ام‌آر‌آی شانه و تشخیص تاندون شانه

ام‌آر‌آی استخوان و مفصل شانه، تصاویر دقیق‌تری از تاندون‌ها و دیگر بافت‌های نرم شانه ارائه می‌دهد. پزشک معمولا زمانی این روش را در نظر می‌گیرد که به پارگی روتاتور کاف یا آسیب جدی‌تر شک داشته باشد. البته مشاهده پارگی در ام‌آر‌آی همیشه به این معنا نیست که همان پارگی علت درد است؛ چون بعضی افراد بدون درد یا علامت هم پارگی روتاتور کاف دارند.

درمان التهاب تاندون شانه چیست؟

برای کاهش درد و تحریک تاندون، بهبود عملکرد شانه و پیشگیری از آسیب دوباره، باید حتما برای درمان التهاب تاندون شانه اقدام کنید. در موارد خفیف، استراحت، استفاده از کمپرس سرد و مصرف مسکن می‌تواند برای کنترل علائم کافی باشد؛ اما ترمیم کامل تاندون گاهی چند ماه طول می‌کشد. اگر اقدامات اولیه علائم را برطرف نکنند، پزشک از روش‌های پیشرفته‌تری کمک می‌گیرد.

در ادامه، راهکارهای درمان التهاب تاندون شانه را بررسی می‌کنیم:

۱. استراحت و اصلاح فعالیت‌ها برای درمان التهاب تاندون شانه

با کاهش فعالیت‌هایی که درد را بیشتر می‌کنند، به تاندون فرصت ترمیم می‌دهید. به همین دلیل، بهتر است مدتی از حرکات تکراری، بلندکردن اجسام سنگین و فعالیت‌هایی که دست را بالای سر می‌برند خودداری کنید. البته نباید شانه را کاملا بی‌حرکت نگه دارید؛ زیرا بی‌حرکتی طولانی می‌تواند دامنه حرکت را کاهش دهد و باعث ابتلا به عارضه «شانه یخ‌زده» شود.

۲. استفاده از کمپرس سرد و درمان التهاب تاندون شانه

کمپرس سرد به کاهش درد و تحریک ناحیه کمک می‌کند. می‌توانید یخ را در پارچه بپیچید و هر بار حدود ۲۰ دقیقه روی محل درد قرار دهید. البته در نظر داشته باشید که تماس مستقیم یخ با پوست ممکن است به پوست آسیب برساند.

۳. داروی ضد التهاب تاندون شانه

مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب می‌توانند درد التهاب تاندون شانه را کاهش دهند. داروهایی مانند آسپرین، ناپروکسن و ایبوپروفن علاوه بر کاهش درد، خاصیت ضدالتهابی هم دارند. استامینوفن نیز درد را کاهش می‌دهد، اما داروی ضدالتهاب به شمار نمی‌رود. در برخی موارد نیز می‌توانید از ژل‌ها یا کرم‌های موضعی ضد درد و التهاب استفاده کنید. انتخاب دارو و مدت مصرف آن به وضعیت سلامت و داروهای مصرفی دیگر بستگی دارد؛ بنابراین پیش از شروع مصرف طولانی‌مدت این داروها حتما با پزشک مشورت کنید.

۴. فیزیوتراپی برای التهاب تاندون شانه

تمرین‌های فیزیوتراپی به تقویت عضلات و تاندون‌های اطراف شانه کمک می‌کنند. فیزیوتراپیست با توجه به وضعیت سلامت و شدت آسیب، تمرین‌هایی برای افزایش قدرت، انعطاف‌پذیری و دامنه حرکت انتخاب می‌کند. تمرین‌های مقاومتی نیز در بسیاری از مشکلات مزمن تاندون نقش مهمی در روند درمان دارند.

۵. تزریق استروئید برای درمان تاندون شانه

پزشک در بعضی موارد برای کاهش سریع درد، داروی استروئیدی را اطراف تاندون تزریق می‌کند. اثر این تزریق ممکن است موقتی باشد و میزان اثربخشی آن به نوع مشکل تاندون بستگی دارد. تزریق‌های مکرر می‌توانند تاندون را ضعیف کنند و احتمال پارگی آن را افزایش دهند؛ به همین دلیل پزشک تعداد تزریق‌ها را محدود می‌کند.

۶. سوزن خشک (Dry needling) و بهبودی التهاب تاندون شانه

در روش سوزن خشک، متخصص با سوزنی ظریف سوراخ‌های کوچکی در تاندون ایجاد می‌کند. این تحریک کنترل‌شده می‌تواند درد تاندون را کاهش دهد و روند ترمیم بافت را فعال کند. پزشک معمولا زمانی این روش را در نظر می‌گیرد که درمان‌های اولیه نتیجه‌بخش نباشند.

۷. شاک‌ویو تراپی برای درمان التهاب تاندون شانه

شاک‌ویو تراپی از امواج صوتی یا فشاری پرانرژی برای تحریک بافت آسیب‌دیده استفاده می‌کند. این امواج جریان خون را در ناحیه افزایش می‌دهند و می‌توانند به فرایند ترمیم تاندون کمک کنند. تکنسین از یک دستگاه دستی مخصوص استفاده می‌کند تا امواج را از روی پوست ناحیه دردناک به بافت بفرستد.

۸. درمان التهاب تاندون شانه با اولتراسوند تراپی

اولتراسوند تراپی با کمک امواج صوتی در عمق بافت گرما ایجاد می‌کند. این گرما می‌تواند جریان خون را افزایش دهد و شرایط مناسب‌تری برای ترمیم تاندون فراهم کند. این درمان از روی پوست و با دستگاهی مخصوص انجام می‌شود.

۹. تزریق پلاسمای غنی از پلاکت یا PRP و بهبودی تاندون شانه

در روش PRP، متخصص ابتدا مقدار کمی از خون خود فرد می‌گیرد و پلاکت‌ها و سایر عوامل ترمیمی را از آن جدا می‌کند. سپس محلول غلیظ‌شده را به تاندون آسیب‌دیده تزریق می‌کند. پزشکان ممکن است این روش را برای مشکلات طولانی‌مدت تاندون در نظر بگیرند، هرچند میزان اثربخشی آن در همه افراد یکسان نیست.

۱۰. درمان التهاب تاندون شانه با جراحی

اگر درمان‌های غیرجراحی نتیجه کافی نداشته باشند، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد کند. بیشتر افرادی که جراحی روتاتور کاف انجام می‌دهند، بهبود کامل پیدا می‌کنند.

کم‌تهاجمی‌ترین روش جراحی شانه، آرتروسکوپی است. در این روش، جراح ۲ یا ۳ برش کوچک در اطراف شانه ایجاد می‌کند و ابزارهای مخصوص را از این برش‌ها وارد مفصل می‌کند. یکی از این ابزارها دوربین دارد و به جراح کمک می‌کند بافت آسیب‌دیده را از طریق همان برش‌های کوچک ببیند و بررسی کند.

برای التهاب تاندون شانه معمولا به جراحی باز نیاز نیست. بااین‌حال، اگر مشکل دیگری مانند پارگی بزرگ تاندون در شانه وجود داشته باشد، پزشک ممکن است جراحی باز را در نظر بگیرد.

دوره بهبودی پس از جراحی شامل استراحت و فیزیوتراپی است. تمرین‌های فیزیوتراپی به بازگشت قدرت عضلات و بهبود دامنه حرکتی شانه کمک می‌کنند.

ورزش برای التهاب تاندون شانه

فیزیوتراپی معمولا یکی از اولین روش‌های درمان التهاب و حتی بسیاری از پارگی‌های التهاب تاندون شانه است، مگر اینکه آسیب خیلی شدید باشد. پیش از شروع تمرین، پزشک یا فیزیوتراپیست دامنه حرکتی شانه را بررسی می‌کند تا حرکات مناسب و محدودیت‌های شما را شناسایی کند. برخی از تمرین‌هایی که در بهبود دامنه حرکت، کشش عضلات و تقویت شانه نقش دارند شامل این موارد هستند:

۱. حرکت پاندولی برای التهاب تاندون شانه

برای انجام این تمرین به نرده، صندلی محکم یا میز نیاز دارید:

• دست سمت سالم را روی تکیه‌گاه قرار دهید تا تعادل بدن حفظ شود؛
• به‌آرامی به جلو خم شوید و پشت خود را صاف نگه دارید؛
• اجازه دهید دست آسیب‌دیده آزادانه به سمت پایین آویزان بماند؛
• بازو را به‌آرامی به جلو و عقب حرکت دهید؛
• سپس دست را از یک سمت به سمت دیگر ببرید؛
• در پایان، بازو را در دایره‌های کوچک حرکت دهید و چند بار جهت حرکت را از ساعت‌گرد به پادساعت‌گرد تغییر دهید.

۲. کشش متقاطع بازو برای بهبودی التهاب تاندون شانه

برای انجام این تمرین، لازم است قدم‌های زیر را دنبال کنید:

• صاف بایستید و تا جای ممکن شانه‌ها را شل نگه دارید؛
• دست آسیب‌دیده را تا ارتفاع شانه بالا بیاورید و آن را از جلوی قفسه سینه عبور دهید؛
• با دست سالم، آرنج دست آسیب‌دیده را بگیرید و به‌آرامی به سمت بدن بکشید؛
• سپس همین حرکت را برای سمت مقابل تکرار کنید.

این تمرین باید احساس کشش ایجاد کند، نه درد. اگر هنگام انجام آن درد دارید، درباره اصلاح حرکت با پزشک یا فیزیوتراپیست مشورت کنید.

۳. تمرین پارویی ایستاده برای تاندون شانه

برای این تمرین به کش ورزشی حلقه‌ای با طول تقریبی ۹۰ سانتی‌متر نیاز دارید:

• یک سر کش را به جسمی محکم ببندید و روبه‌روی آن بایستید؛
• سر دیگر کش را با دست بگیرید و آن‌قدر عقب بروید که کش شل نباشد؛
• کش را به سمت بدن بکشید؛
• آرنج را نزدیک بدن نگه دارید و آن را تا زاویه حدود ۹۰ درجه خم کنید.

این حرکت به تقویت عضلات اطراف شانه و روتاتور کاف کمک می‌کند.

۴. چرخش داخلی شانه برای درمان التهاب تاندون شانه

برای این تمرین نیز از کش ورزشی حلقه‌ای استفاده کنید. وضعیت شروع مشابه تمرین پارویی است، اما جهت حرکت تفاوت دارد:

• آرنج را نزدیک بدن و در زاویه حدود ۹۰ درجه نگه دارید؛
• به‌جای کشیدن دست به عقب، ساعد را از کنار بدن به سمت شکم حرکت دهید؛
• حرکت را آرام و کنترل‌شده انجام دهید و از چرخش ناگهانی شانه خودداری کنید.
• این تمرین عضلاتی را تقویت می‌کند که بازو را به سمت داخل می‌چرخانند.

۵. کشش خلفی شانه و بهبودی تاندون شانه

این حرکت به وسیله خاصی نیاز ندارد و در حالت ایستاده انجام می‌شود:

• با دست سالم، ناحیه آرنج دست آسیب‌دیده را بگیرید؛
• دست آسیب‌دیده را از جلوی بدن عبور دهید و کف دست را روی شانه سمت مقابل قرار دهید؛
• با دست سالم، بازوی آسیب‌دیده را به‌آرامی بیشتر به سمت بدن حرکت دهید تا در پشت شانه کشش احساس کنید.

این حرکت را بدون فشار ناگهانی انجام دهید. اگر کشش به درد تبدیل شد، تمرین را متوقف کنید و از پزشک یا فیزیوتراپیست درباره شیوه درست انجام آن راهنمایی بگیرید.

بیشتر بخوانید: احساس درد بالای ران

درمان خانگی التهاب تاندون شانه

اگر التهاب تاندون شانه خفیف باشد، می‌توانید با استراحت نسبی، کمپرس سرد و کاهش برخی فعالیت‌ها درد را کاهش دهید. برای مراقبت از شانه در خانه می‌توانید این نکات را رعایت کنید:

• فعالیت‌هایی که درد یا تورم را بیشتر می‌کنند موقتا کاهش دهید، اما حرکت شانه را کاملا متوقف نکنید.
• یخ به کاهش درد و تورم کمک می‌کند. می‌توانید هر بار تا حدود ۲۰ دقیقه و چند نوبت در روز از کمپرس سرد استفاده کنید.
• بالا بردن مکرر دست فشار بیشتری به تاندون وارد می‌کند؛ بنابراین بهتر است این حرکات را تا زمان بهبود محدود کنید.
• هنگام انجام کار یا ورزش‌های تکراری، چند نوبت استراحت کنید تا فشار کمتری به شانه وارد شود.
• هنگام نشستن، کارکردن یا ورزش، وضعیت بدن را طوری تنظیم کنید که شانه‌ها تحت فشار اضافی قرار نگیرند.
• هر شب روی یک شانه نخوابید، به‌ویژه اگر همان شانه درد دارد.
• کیف را همیشه روی یک شانه نیندازید و هنگام بلندکردن وسایل، آنها را نزدیک بدن نگه دارید.
• کشش آرام شانه در طول روز می‌تواند به حفظ انعطاف‌پذیری آن کمک کند.

اگر با وجود این مراقبت‌ها درد بهتر نشد یا شدت گرفت، بهتر است برای بررسی علت درد و میزان آسیب تاندون به پزشک مراجعه کنید.

اگر التهاب تاندون شانه درمان نشود، چه می‌شود؟

اگر التهاب تاندون شانه را نادیده بگیرید یا به‌موقع درمان نکنید، ممکن است درد، ضعف و محدودیت حرکتی را بیشتر کند. با افزایش شدت التهاب، خواب شبانه شما به‌دلیل درد شانه دچار اختلال می‌شود و در انجام کارهای ساده‌ای مثل لباس‌پوشیدن، بستن دکمه یا برداشتن وسیله از ارتفاع با مشکل مواجه می‌شوید.

اگر آسیب و فرسودگی تاندون ادامه پیدا کند، ممکن است با عوارض جدی‌تری روبه‌رو شوید:

• احتمال پارگی ناقص یا کامل تاندون‌های شانه، به‌صورت تدریجی یا پس از فشار ناگهانی؛
• رسوب کلسیم در تاندون، که با افزایش درد و کاهش دامنه حرکت همراه است.

چه زمانی برای التهاب تاندون شانه به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر درد شانه با مراقبت‌های خانگی بهتر نشد، شدت گرفت یا در انجام فعالیت‌های روزمره شما اختلال ایجاد کرد، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. کاهش تدریجی دامنه حرکت شانه یا بازگشت دوباره علائم نیز به معاینه پزشک نیاز دارد.
در شرایط زیر مراجعه به پزشک اهمیت بیشتری دارد:

• درد شانه بیشتر می‌شود؛
• حرکت‌دادن بازو روزبه‌روز دشوارتر می‌شود؛
• درد خواب شبانه را مختل می‌کند؛
• درد مانع انجام کارهای روزمره می‌شود؛
• استراحت و مراقبت خانگی درد و حساسیت را کاهش نمی‌دهند؛
• علائم پس از بهبود دوباره برمی‌گردند؛
• در بازو یا دست احساس بی‌حسی یا گزگز دارید؛
• همراه با درد، تب دارید یا شانه قرمز و ملتهب شده است؛
• دارو یا بیماری‌ای دارید که احتمال عفونت را بیشتر می‌کند، مانند مصرف کورتیکواستروئیدها یا داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی.

پزشک در این شرایط می‌تواند علت درد را دقیق‌تر بررسی کند و مشکلاتی مانند پارگی تاندون یا سایر بیماری‌هایی را که علائمی شبیه التهاب تاندون شانه دارند، تشخیص دهد.

کلام آخر دکتردکتر

اگر درد شانه و محدودیت‌های حرکتی زندگی شما را دشوار کرده‌اند، نباید این مشکل را نادیده بگیرید؛ به‌خصوص اگر علائم با درمان‌های خانگی ساده برطرف نشوند. ممکن است نشانه‌های اولیه شما ناشی از التهاب تاندون شانه باشند، اما با تداوم فشار و تخریب، التهاب به پارگی تاندون منجر شود. برای تشخیص دقیق‌تر و دریافت راهنمایی تخصصی، می‌توانید از نوبت‌دهی آنلاین دکتردکتر استفاده کنید و با بهترین متخصصان ارتوپدی در ارتباط باشید.

سوالات متداول

منابع

HSS – (2)

Cleveland clinic – (2)

John Hopkins Medicine

Mayo Clinic – (2)

OrthoBethesda