دیکلوفناک یک داروی پرکاربرد و قوی برای تسکین درد، کاهش التهاب و پایینآوردن تب است که بهشکلهای مختلفی مانند قرص، شیاف مقعدی، ژل و آمپول وجود دارد. این دارو بهشکل گستردهای برای مدیریت دردهای خفیف تا متوسط ناشی از بیماریهای التهابی تجویز میشود. اگر میخواهید درباره دیکلوفناک بیشتر بدانید، در این مطلب درباره کاربردها، مکانیسم اثر، نحوه مصرف، عوارض جانبی و موارد منع مصرف این دارو صحبت میکنیم.
داروی دیکلوفناک چیست؟
دیکلوفناک (Diclofenac) یکی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که با کاهش ترکیبات ایجادکننده التهاب در بدن عمل میکند. اشکال مختلف این دارو از قرص و ژل گرفته تا آمپول و شیاف مقعدی، برای تسکین درد، تورم و سفتی ناشی از آرتریت روماتوئید، آسیبهای حاد، گرفتگیهای قاعدگی و رفع تب تجویز میشوند. بهدلیل خطرات احتمالی دیکلوفناک برای معده و قلب، بهتر است در دُزهای پایین و بهمدت کوتاه از آن استفاده کنید.
مکانیسم اثر دیکلوفناک
دیکلوفناک از خانواده مشتقات اسید فنیلاستیک است. این دارو با مهار فعالیت آنزیمهای سیکلواکسیژناز-۱ (COX-1) و سیکلواکسیژناز-۲ (COX-2)، تولید پروستانوئیدهایی ازجمله پروستاگلاندین-E2 (PGE2)، پروستاسیکلینها و ترومبوکسانها را کاهش میدهد. برای این کار، دیکلوفناک جلوی اتصال اسید آراشیدونیک به آنزیمهای COX را میگیرد تا نتواند مواد التهابی را تولید کند.
این دارو هر دو نوع آنزیم را مهار میکند اما مهار COX-2 تقریبا چهاربرابر قویتر از COX-1 است. این دو آنزیم با هم تفاوت دارند. COX-1 آنزیمی است که بهشکل طبیعی و همیشه در بیشتر بافتهای بدن وجود دارد و نقش مهمی در حفاظت از مخاط معده، عملکرد پلاکتها و جریان خون کلیه ایفا میکند. COX-2 عمدتا در شرایط التهاب و آسیب بافتی فعال میشود و افزایش مییابد. بنابراین مهار این آنزیم در محل التهاب بهویژه مفاصل بسیار مفید است؛ اما مهار COX-1 ممکن است باعث عوارض گوارشی شود.
علاوه بر اثر ضدالتهابی، دیکلوفناک ویژگیهای مسکنها و تببرها را نیز دارد. اثرات ضد درد محیطی آن شامل کاهش حساسیت گیرندههای درد در محل بافت آسیبدیده است. این کار عمدتا از طریق تنظیم کاهشی گیرندههای درد حساسشده انجام میشود. دیکلوفناک با تحریک مسیر ال- آرژنین – نیتریک اکسید – cGMP، کانالهای پتاسیم حساس به ATP در غشای نورونهای حسی را فعال میکند. بازشدن این کانالها یون پتاسیم را از داخل سلول خارج میکند تا سیگنال درد کمتری به سیستم عصبی مرکزی فرستاده شود. علاوه بر آن، سطح ماده P را که یک نوروپپتید التهابی است در مفاصل کاهش میدهد.
بهزبان ساده: دیکلوفناک از یک سو با کاهش تولید مواد التهابی در بدن درد را تسکین میدهد و از سوی دیگر، با بازکردن کانالهای پتاسیم عصبها را آرام میکند و حساسیت آنها را کاهش میدهد، بهطوری که حتی با وجود التهاب، درد کمتری را احساس میکنید.
اطلاعات دارویی دیکلوفناک
| نام ژنریک | دیکلوفناک (Diclofenac) |
| نامهای تجاری معروف | برندهای خارجی شامل ولتارن، کاتافلام
برندهای ایرانی شامل دیکلوفناک-ناژو، دیکلوفن، دیکلو، پتافناک |
| دستهبندی | ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) از خانواده مشتقات اسید فنیل استیک |
| کاربرد اصلی | درمان درد و التهاب در بیماریهای مفصلی
تسکین دردهای عضلانی اسکلتی، کمردرد، دردهای پس از جراحی یا دندانپزشکی درمان دردهای قاعدگی درمان موضعی کراتوز آکتینیک |
| نحوه عملکرد | با کاهش تولید مواد التهابی و ارسال سیگنالهای درد کمتر به سیستم عصبی مرکزی، به تسکین درد و التهاب کمک میکند. |
| اشکال دارویی | قرص روکشدار ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلیگرم
قرص پیوستهرهش کپسول ۵۰میلیگرم آمپول تزریقی ۷۵میلیگرم شیاف رکتال ۱۲٫۵، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلیگرم ژل موضعی ۱٪ و ۲٪ پماد و اسپری موضعی قطره چشمی ۰٫۱درصد |
دیکلوفناک برای چه مواردی مصرف میشود؟
دیکلوفناک دارویی است که در اصل سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) آن را برای درمان و مدیریت دردهای حاد و مزمن مرتبط با بیماریهای التهابی، بهویژه مواردی که سیستم اسکلتیعضلانی را درگیر میکنند، تأیید کرده است. بااینحال، پزشکان در برخی موارد آن را بهشکل خارج از برچسب برای کاربردهای دیگری تجویز میکنند. در ادامه، به برخی از موارد مصرف دیکلوفناک اشاره میکنیم:
کاربردهای اصلی دیکلوفناک
برخی از موارد مصرف دیکلوفناک عبارتاند از:
- دردهای ناشی از آرتروز؛
- داروی تب برای بزرگسالان؛
- دردهای آرتریت روماتوئید؛
- اسپوندیلیت آنکیلوزان (رماتیسم ستون فقرات)؛
- بهصورت موضعی برای کراتوز اکتینیک (Actinic Keratoses) که نوعی بیماری پوستی ناشی از قرارگرفتن طولانیمدت درمعرض آفتاب است؛
- درد چشم و فتوفوبیا پس از جراحی آبمروارید.
نکته: دیکلوفناک فقط برای مدیریت علائم درد در طول فرایندهای التهابی تجویز میشود؛ بنابراین نمیتواند روند آسیب مزمن مفاصل در آرتروز و آرتریت روماتوئید را معکوس کند یا از آن پیشگیری به عمل آورد.
موارد مصرف خارج از برچسب دیکلوفناک
پزشکان گاهی بهصورت خارج از برچسب، دیکلوفناک را برای درمان قولنج صفراوی، ساییدگی قرنیه، تب، نقرس، میگرن و دردهای پس از اپیزیوتومی یا برش میاندوراه (Episiotomy) که در مرحله آخر زایمان طبیعی برای تسهیل خروج نوزاد انجام میشود، تجویز میکنند. گاهی ممکن است پزشک برای درد سمت راست سر که ناشی از التهاب باشد، دیکلوفناک تجویز کند.
نکته: داروی دیکلوفناک برای میگرن، سردرد را پس از شروعشدن تسکین میدهد؛ اما نمیتواند از آن جلوگیری کند. بنابراین، فکر نکنید اگر قبل از حمله میگرن دیکلوفناک بخورید سردردها شروع نمیشوند.
طریقه مصرف دیکلوفناک چگونه است؟
دیکلوفناک بهصورت خوراکی، بهسرعت جذب میشود و به پروتئین آلبومین در پلاسمای خون متصل میشود. دیکلوفناک هدفمند عمل میکند؛ یعنی برای تسکین التهاب و بیماریهای اسکلتیعضلانی در مایعات سینوویال متمرکز میشود. در این بخش درباره نحوه مصرف دیکلوفناک صحبت میکنیم. این اطلاعات فقط برای آگاهی شماست وگرنه این دارو را باید با تجویز پزشک و طبق دستورالعمل او مصرف کنید. نکات کلی مصرف دیکلوفناک بهصورت زیر است:
مصرف خوراکی دیکلوفناک
دیکلوفناک مانند سایر داروهای NSAID خطر ناراحتی گوارشی را بههمراه دارد. بنابراین، همه گروههای سنی باید آن را با غذا یا شیر مصرف کنند. دیکلوفناک سدیم خوراکی در قرصهای با رهش فوری یا رهش تأخیری در دُزهای ۲۵ تا ۱۵۰ میلیگرم تجویز میشود. دیکلوفناک پتاسیم معمولا در دُزهای ۲۵ یا ۵۰ میلیگرم تجویز میشود.
قرص دیکلوفناک را نشکنید و خرد نکنید یا نجوید. کپسول آن را باز نکنید.
مصرف موضعی دیکلوفناک
ژل دیکلوفناک سدیم با غلظت ۱ تا ۳ درصد برای آرتروز تجویز میشود. محلول ۳درصد دیکلوفناک سدیم برای درمان کراتوز آکتینیک، بهعنوان درمان ترکیبی تجویز میشود. این دارو خوردنی نیست و فقط باید طبق دستور پزشک روی موضع بمالید.
شیاف مقعدی دیکلوفناک سدیم ۱۰۰ برای رفع سریع تب و تسکین درد مناسب است. البته بیشازحد از شیاف استفاده نکنید زیرا ممکن است عوارضی برای معده و روده ایجاد کند.
مصرف تزریقی دیکلوفناک
آمپول دیکلوفناک بهصورت تزریق داخل وریدی (IV) انجام میشود. این روش بهصورت تزریق بولوس است؛ یعنی تزریق سریع درون ورید که هر ۶ ساعت یکبار تکرار میشود. برای دردهای حاد متوسط تا شدید مفید است.
آمپول دیکلوفناک بهصورت تزریق عضلانی (IM) هم انجام میشود. این آمپول را در عضلات بزرگ مانند باسن تزریق میکنند و برای مدیریت دردهای متوسط تا شدید مؤثر است.
مصرف قطره چشمی دیکلوفناک
قطره چشمی برای دردهای مربوط به چشم بهویژه درد چشم در پلک زدن، درمان نورگریزی (فوتوفوبیا) و درد چشم پس از جراحی آبمروارید تجویز میشود. طبق دستور پزشک، بهاندازه ۱ تا ۲ قطره در هر چشمی که آسیب دیده یا جراحی شده است، بریزید. ممکن است لازم باشد ۴ بار در روز این کار را تکرار کنید.
مصرف پچ ترانسدرمال دیکلوفناک
دیکلوفناک اپولامین بهصورت پچهای ۱٫۳درصدی موجود است که باید دو بار در روز روی ناحیه آسیبدیده برای تسکین درد و التهاب بچسبانید.
اطلاعات دُز معمول مصرفی دیکلوفناک
دُز داروی دیکلوفناک را پزشک باتوجهبه شرایط بیمار تجویز میکند. بااینحال، خوب است اطلاعاتی درباره دُز معمول این دارو داشته باشید:
دُز معمول بزرگسالان برای استئوآرتریت
- کپسولهای دیکلوفناک بدون اسید: ۳۵میلیگرم خوراکی ۳ بار در روز؛
- قرص دیکلوفناک پتاسیم با رهش فوری: ۵۰میلیگرم خوراکی ۲ یا ۳ بار در روز؛
- قرصهای دیکلوفناک سدیم: ۵۰میلیگرم خوراکی ۲ یا ۳ بار در روز یا ۷۵میلیگرم خوراکی ۲ بار در روز.
حداکثر دُز مجاز ۱۵۰میلیگرم در روز است.
- قرص دیکلوفناک سدیم با رهش طولانی: ۱۰۰میلیگرم خوراکی یک بار در روز.
حداکثر دُز مجاز ۱۰۰میلیگرم در روز است.
دُز معمول بزرگسالان برای اسپوندیلیت آنکیلوزان
- قرص دیکلوفناک سدیم با رهش تأخیری: ۲۵میلیگرم خوراکی ۴ بار در روز. در صورت لزوم، میتوان دُز اضافی ۲۵ میلیگرم را قبل از خواب تجویز کرد.
حداکثر دُز مجاز ۱۲۵میلیگرم در روز است.
دُز معمول بزرگسالان برای دیسمنوره
- قرص دیکلوفناک پتاسیم با رهش فوری: ۵۰میلیگرم خوراکی ۳ بار در روز؛
دُز اولیه، ۱۰۰میلیگرم خوراکی و بهدنبال آن دُزهای خوراکی ۵۰میلیگرمی ممکن است برای برخی بیماران بهتر باشد. درمان را پس از اینکه اولین علائم ظاهر شدند آغاز کنید و چند روز ادامه دهید.
دُز معمول بزرگسالان برای آرتریت روماتوئید
- قرصهای دیکلوفناک پتاسیم با رهش فوری: ۵۰میلیگرم خوراکی ۳ یا ۴ بار در روز؛
- قرصهای دیکلوفناک سدیم با رهش تأخیری: ۵۰میلیگرم خوراکی ۳ یا ۴ بار در روز یا ۷۵میلیگرم خوراکی دوبار در روز.
حداکثر دُز مجاز ۲۲۵میلیگرم در روز است.
- قرص دیکلوفناک سدیم پیوسته رهش ۱۰۰: بهاندازه ۱۰۰میلیگرم خوراکی یکبار در روز.
حداکثر دُز مجاز ۱۰۰میلیگرم ۲ بار در روز است. این مقدار برای گروه نادری از بیماران است که در آنها مزایای مصرف این دارو بر خطرات بالینی آن غالب است.
دُز معمول بزرگسالان برای میگرن
- دیکلوفناک پتاسیم در بستههای محلول خوراکی: ۵۰میلیگرم (یک بسته) یکبار در روز.
این دارو برای درمان پیشگیرانه میگرن یا برای استفاده در موارد ابتلا به سردرد خوشهای تجویز نشده است؛ اطلاعاتی درباره ایمنی و اثربخشی دُز دوم در دست نیست.
دُز معمول بزرگسالان برای تسکین درد
- کپسولهای مایع دیکلوفناک پتاسیم: ۵میلیگرم خوراکی ۴ بار در روز؛
- کپسولهای بدون اسید دیکلوفناک: ۱۸میلیگرم یا ۳۵میلیگرم خوراکی ۳ بار در روز؛
- قرصهای دیکلوفناک پتاسیم با رهش فوری: ۵۰میلیگرم خوراکی ۳ بار در روز؛ دُز اولیه ۱۰۰میلیگرم خوراکی و بهدنبال آن، دُزهای خوراکی ۵۰میلیگرمی ممکن است در برخی از بیماران تسکین بهتری ایجاد کند؛
- ۳۷٫۵میلیگرم تزریق داخل وریدی بولوس (تزریق سریع در ورید)، هر ۶ساعت یکبار.
حداکثر دُز مجاز ۱۵۰میلیگرم در روز است.
نکته: بیماران باید قبل از تزریق داخلوریدی این دارو، بهخوبی هیدراته شوند تا خطر واکنشهای نامطلوب کلیوی کاهش یابد.
عوارض جانبی و مضرات مصرف دیکلوفناک
داروی دیکلوفناک ممکن است عوارض جانبی متعددی داشته باشد. در این بخش برخی از این عوارض جانبی را بررسی کردهایم:
مشکلات قلبیعروقی
تقریبا همه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، بهویژه مهارکنندههای انتخابیتر آنزیم COX-2، خطر انفارکتوس میوکارد (MI)، نارسایی قلبی، سکته مغزی و مرگ را افزایش میدهند. دلیلش این است که مهار این آنزیم سنتز پروستاگلاندین- I2را نیز کاهش میدهد که اثرات محافظتی برای قلب دربرابر ترومبوز، افزایش فشار خون و ایجاد پلاکهای آترواسکلروتیک دارد.
خطر این عوارض در بیمارانی که از قبل مستعد ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی هستند بیشتر است. افزایش دُز دیکلوفناک نیز این خطر را افزایش میدهد. بنابراین، بهتر است برای چنین بیمارانی از کمترین دُز مؤثر مؤثر در مدت بسیار کوتاه استفاده شود. برخی از عوارض کمترشایع اما جدی دیکلوفناک برای قلب عبارتاند از:
- درد قفسه سینه؛
- درد در قفسه سینه زیر استخوان جناغ سینه؛
- درد یا ناراحتی در بازوها، فک، پشت یا گردن؛
- لبها، ناخنها و پوست رنگپریده یا آبی.
مشکلات دستگاه گوارش
دیکلوفناک با مسدودکردن فعالیت آنزیم COX-1، سنتز پروستاگلاندینها (بهویژه PGE2) را کاهش میدهد. پروستاگلاندینها مواد محافظ طبیعی معده هستند که تولید موسین معده (Mucin) و ترشح بیکربنات را افزایش میدهند. کاهش تولید این مواد محافظ، باعث تضعیف مقاومت مخاط معده میشود و بافت پوششی معده را دربرابر اسید آسیبپذیر میکند. علاوه بر آن، توانایی ترمیم و تکثیر مجدد سلولهای آسیبدیده را کاهش میدهد. شایعترین مشکلات گوارشی ناشی از دیکلوفناک عبارتاند از:
- ترشکردن معده؛
- آروغزدن؛
- سوءهاضمه؛
- سوزش سر دل؛
- نفخ، سوزش، ناراحتی یا درد معده؛
- تهوع و استفراغ؛
- اسهال؛
- یبوست؛
- بیاشتهایی.
برخی از مشکلات گوارشی کمترشایع ولی جدی دیکلوفناک شامل موارد زیر هستند:
- مدفوع خونی، سیاه یا قیری؛
- خون در مدفوع؛
- استفراغ خون یا مواد شبیه تفاله قهوه؛
- درد شدید در قسمت بالای سمت راست شکم؛
- بوی نامطبوع نفس؛
- زخم معده یا دهان.
مشکلات کلیوی
مصرف طولانیمدت دیکلوفناک ممکن است عوارضی برای کلیهها داشته باشد. برخی از انواع پروستاگلاندینها در گشادشدن رگهای خونی در کلیهها نقش دارند و خونرسانی به بافت کلیه را امکانپذیر میکنند. دیکلوفناک با مهار سنتز این مواد، خطر کاهش خونرسانی به کلیهها و ایجاد آسیب حاد کلیه را افزایش میدهد. سالمندان و افرادی که سابقه بیماری کلیوی دارند یا بدنشان اغلب با کمآبی مواجه است، بیشتر در معرض این عوارض قرار دارند. برخی از عوارض شایع برای کلیهها شامل ادرار تیره و کاهش میزان ادرار است. بااینحال، برخی از عوارض آن کمترشایع اما جدی هستند و باید درباره آنها با پزشک صحبت کنید:
- خون در ادرار؛
- سوزش هنگام ادرار؛
- ادرار کدر، دردناک یا دشوار؛
- میل مکرر به ادرارکردن.
عوارض کبدی
دیکلوفناک ممکن است باعث افزایش سطح آنزیمهای کبدی (ترانسآمینازها) شود که معمولا زودگذر و برگشتپذیر است. در موارد نادر، دیکلوفناک ممکن است باعث بروز هپاتیت دارویی در بیمار شود. افرادی که بهمدت طولانی دیکلوفناک را برای آرتریت روماتوئید مصرف میکنند، بیشتر درمعرض خطر این عارضه قرار دارند. برخی از عوارضی که نشانه مشکلات کبدی هستند و باید جدی گرفته شوند عبارتاند از:
- زردی پوست و چشم؛
- مدفوع بهرنگ خاکستری یا خاکرس؛
- درد شدید قسمت بالای راست شکم.
واکنش آلرژیک شدید و آنافیلاکسی
واکنش آنافیلاکسی به داروهای NSAID بهویژه دیکلوفناک، غیرمعمول است اما نباید آن را نادیده گرفت. برخی از علائم این نوع واکنشها عبارتاند از:
- کهیر؛
- گرگرفتگی؛
- تغییرات ضربان قلب؛
- برونکواسپاسم؛
- آنژیوادم؛
- افت فشار خون.
با مشاهده این علائم، در کوتاهترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کنید.
مشکلات خونی
دیکلوفناک با مهار آنزیم COX-1 تجمع و چسبندگی پلاکتها را کاهش میدهد. این اثر باعث افزایش خطر خونریزی و کبودی میشود. به همین دلیل، ممکن است بیمار خونریزی لثه، کبودی آسان یا طولانیشدن زمان خونریزی را تجربه کند.
در موارد بسیار نادر، مصرف طولانیمدت دیکلوفناک ممکن است باعث اختلالات شدید خونی مانند کمخونی آپلاستیک یا نوتروپنی (کاهش گلبولهای سفید) شود.
عوارض پوستی
استفاده موضعی دیکلوفناک ممکن است باعث سوزش خفیف تا متوسط پوست در محل استفاده شود. از عوارض پوستی شایع ناشی از مصرف دیکلوفناک میتوان به خارش پوست یا بثورات پوستی اشاره کرد. بااینحال، ممکن است عوارض کمترشایع اما جدی زیر هم در برخی از بیماران مشاهده شوند:
- لکههای قرمز نقطهای روی پوست؛
- رنگپریدگی پوست؛
- تاول، شلشدن پوست یا پوستهپوستهشدن؛
- ضایعات پوستی قرمز اغلب با مرکز بنفش؛
- قرمزی، درد یا خارش پوست.
اگر وضعیتتان اورژانسی نیست ولی فکر میکنید بهتر است درباره عوارض مصرف داروی خود با پزشک صحبت کنید، خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر بهترین انتخاب شماست. درصورتیکه درباره مصرف دیکلوفناک یا عوارض آن سؤالی دارید، نوبت بگیرید و در محیط امن و آرام منزل خودتان با پزشک ارتباط برقرار کنید. اگر باید معاینه شوید اما وقت ندارید یکبار برای نوبتگرفتن بروید و بار دیگر برای ویزیت، میتوانید از سامانه نوبتدهی دکتردکتر نوبت ویزیت خود را ثبت کنید و بعد در موعد مقرر به مطب مراجعه کنید.
علائم مصرف بیشازحد داروی دیکلوفناک
درصورتیکه بیشازحد از داروی دیکلوفناک استفاده کردهاید و علائم زیر در شما وجود دارد، بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید:
- حالت تهوع؛
- استفراغ؛
- درد معده؛
- مدفوع خونی، سیاه یا قیری؛
- استفراغ مادهای که خونی است یا شبیه تفاله قهوه است؛
- خوابآلودگی؛
- تنفس آهسته، سطحی یا نامنظم؛
- از دست دادن هوشیاری.
هشدارهای قبل از مصرف دیکلوفناک
اگر پزشکتان میخواهد داروی دیکلوفناک برای شما تجویز کند، درباره موارد زیر به او اطلاع دهید:
داروهایی که درحالحاضر مصرف میکنید
- داروهای ضد انعقاد مانند وارفارین؛
- آسپرین؛
- داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دیگر مانند ایبوپروفن و ناپروکسن؛
- استروئیدهای خوراکی مانند دگزامتازون، متیل پردنیزولون و پردنیزون؛
- مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) مانند سیتالوپرام، فلوکستین، فلووکسامین، پاروکستین و سرترالین؛
- مهارکنندههای بازجذب سروتونین نوراپی نفرین (SNRIs) مانند دسونلافاکسین، دولوکستین و ونلافاکسین.
درباره داروهای گیاهی یا مکملهای مصرفی خود هم به پزشک اطلاع دهید.
بیماریهایی که دارید یا قبلا داشتهاید
- زخم معده، خونریزی معده یا روده؛
- اختلالات خونریزی؛
- آسم؛
- گرفتگی یا آبریزش بینی بهشکل مداوم؛
- پولیپ بینی بهویژه پولیپ بینی در کودکان؛
- پورفیری (نوعی اختلال کبدی) یا هر نوع بیماری کبدی دیگر؛
- بیماریهای کلیوی؛
- نارسایی قلبی؛
- تورم دستها، پاها مچ پا یا ساق پا؛
- فنیل کتونوری که نوعی بیماری ارثی است.
در دوران بارداری یا شیردهی هستید یا نه
اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید یا به نوزاد شیر میدهید، به پزشک خود اطلاع دهید. دیکلوفناک ممکن است به جنین آسیب برساند. همچنین اگر آن را در حدود هفته ۲۰ بارداری و بعد از آن مصرف کنید، ممکن است مشکلاتی در زایمان ایجاد کند. مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی در بارداری ممکن است باعث مشکلات جدی قلبی یا کلیوی در نوزاد متولدنشده و سایر عوارض بارداری شود. اگر در هنگام مصرف دیکلوفناک باردار شدید با پزشکتان تماس بگیرید.
دیکلوفناک ممکن است بر تخمکگذاری و باروری تأثیر بگذارد. بنابراین، ممکن است تا زمانی که دیکلوفناک مصرف میکنید نتوانید باردار شوید.
مشخص نیست که مصرف این دارو در هنگام شیردهی بیخطر است یا نه. بنابراین، درصورتیکه به نوزاد شیر میدهید با پزشک مشورت کنید.
بیشتر از ۷۵ سال دارید
اگر ۷۵ سال یا بیشتر دارید، درباره خطرات و مزایای مصرف دیکلوفناک با پزشک خود صحبت کنید.
احتمال جراحی در آینده دارید
اگر قرار است جراحی انجام دهید، مثلا جراحی دندان، به پزشک یا دندانپزشک بگویید که دیکلوفناک مصرف میکنید.
تداخلات دارویی دیکلوفناک با داروهای دیگر
دیکلوفناک ممکن است با برخی از داروهای تجویزی و بدون نسخه تداخل ایجاد کند. برای نمونه میتوان به آسپرین، ایبوپروفن، کتوپروفن، سالیسیلاتها یا ناپروکسن اشاره کرد که برای درد، تب، تورم یا علائم سرماخوردگی و آنفولانزا به کار میروند و ممکن است حاوی موادی مشابه دیکلوفناک باشند. علاوه بر آن، داروهایی مانند وارفارین، سیتالوپرام و دگزامتازون نیز ممکن است با این دارو تداخل ایجاد کنند.
نکات نگهداری از دیکلوفناک
این دارو باید در دمای اتاق و دور از گرما و رطوبت قرار گیرد. آن را دور از دسترس کودکان نگه دارید.
موارد احتیاط یا منع مصرف دیکلوفناک
افراد زیر بهتر است از داروهای دیکلوفناک استفاده کنند:
- بیماران دارای سابقه بیماریهای قلبیعروقی یا سکته مغزی؛
- افراد مبتلا به فشار خون بالا؛
- افرادی که جراحی بایپس قلب (پیوند بایپس عروق کرونر یا CABG) انجام دادهاند؛
- افراد مسن بالاتر از ۷۵ سال؛
- بیمارانی که سابقه واکنش آلرژیک شدید به آسپرین یا داروهای NSAID دارند؛
- بیماران مبتلا به نارسایی خفیف یا شدید کلیوی؛
- بیماران مبتلا به اختلالات کبدی؛
- افراد مبتلا به آسم؛
- بیماران با سابقه خونریزی یا زخم در دستگاه گوارش؛
- زنان باردار نباید از دیکلوفناک بهویژه فرمولاسیونی از آن که حاوی دیکلوفناک است؛
- دیکلوفناک برای مصرف در افراد زیر ۱۸ سال تأیید نشده است.
کلام آخر دکتردکتر
دیکلوفناک دارویی است که برای تسکین بسیاری از دردهای التهابی و پایینآوردن تب مفید است. بااینحال، به یاد داشته باشید که نباید بدون تجویز پزشک از آن استفاده کنید. مصرف این دارو در طولانیمدت ممکن است با عوارض جانبی متعددی همراه باشد. همواره هوشیار باشید و اگر علائمی را تجربه میکنید که به نظر میرسد از مصرف دیکلوفناک است، بلافاصله به مراکز درمانی مراجعه کنید.
اگر میخواهید محصولات دیکلوفناک را بهآسانترین روش ممکن تهیه کنید، به سامانه خرید آنلاین دارو دکتردکتر سری بزنید و داروی خود را تهیه کنید. مطمئن باشید با بهترین قیمت ممکن از داروخانههای معتبر به دستتان خواهد رسید. اگر در تهران و شهرهای اطراف آن هستید، دارو با پیک برایتان فرستاده میشود اما در شهرستانها حدود ۵ روز کاری زمان میبرد.
