بیماری آلزایمر شایعترین نوع زوال عقل است. این بیماری بر حافظه، تفکر و رفتار فرد اثر میگذارد. اغلب تا جایی پیشرفت میکند که فعالیتها و عملکردهای روزانه فرد را تحتتأثیر قرار میدهد. بااینکه معمولاً آلزایمر را بهعنوان بیماری سالمندان میشناسیم، افراد ۳۰ یا ۴۰ ساله نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. وقتی بیماری آلزایمر در افراد زیر ۶۵ سال بروز میکند، آن را آلزایمر زودرس مینامیم. در این مقاله، درباره آلزایمر زودرس، علائم، علل و روشهای درمان آن صحبت میکنیم.
آلزایمر زودرس چیست؟
بیماری آلزایمر زودرس (EOAD) نوعی از آلزایمر است که افراد زیر ۶۵ سال به آن مبتلا میشوند. پزشکان گاهی اوقات آن را بیماری آلزایمر با شروع جوان یا آلزایمر با شروع جوانتر مینامند. بیماری آلزایمر یک بیماری عصبی است؛ یعنی بهمرور زمان به سلولهای مغز آسیب میرساند و آنها را از بین میبرد. آلزایمر شایعترین علت زوال عقل است؛ بااینحال، آلزایمر زودرس کمتر از ۱٪ کل موارد ابتلا به آلزایمر را تشکیل میدهد.
به یاد داشته باشید که آلزایمر به معنای فراموشی نیست و فقط یکی از انواع مختلف فراموشی به شمار میرود.
-
محمودرضا اشرفیمتخصص مغز و اعصاب4,4 (1,180)تهراندریافت نوبت آنلاین -
ساناز معصومیمتخصص مغز و اعصاب4,5 (61)تهراندریافت نوبت آنلاین
-
مهدی سخابخشمتخصص مغز و اعصاب4,5 (493)تهراندریافت نوبت آنلاین
-
حسینعلی صالحیمتخصص مغز و اعصاب4,5 (795)تهراندریافت نوبت آنلاین
-
محمد جواد فرج پورمتخصص مغز و اعصاب4,5 (58)تهراندریافت نوبت آنلاین
-
احمد قمی فرمتخصص مغز و اعصاب4,0 (25)تهراندریافت نوبت آنلاین
-
حمیدرضا رخصت یزدیمتخصص مغز و اعصاب4,1 (149)تهراندریافت نوبت آنلاین
-
ناصر آل اسحاقمتخصص مغز و اعصاب4,1 (258)تهراندریافت نوبت آنلاین
آلزایمر زودرس از چه سنی شروع میشود؟
آلزایمر زودرس زمانی رخ میدهد که بیمار قبل از سن ۶۵ سالگی علائم آلزایمر را تجربه کند. بیشتر افراد مبتلا به این نوع آلزایمر اولین علائم را بین ۴۵ تا ۶۴ سالگی مشاهده میکنند.
تفاوت آلزایمر زودرس با آلزایمر معمولی چیست؟
تفاوت اصلی آنها در سن بیمار است. بیماری آلزایمر معمولی در افراد مسن بالای ۶۵ سال بروز میکند؛ اما آلزایمر زودرس ممکن است در دهه ۳۰ یا ۴۰ زندگی فرد ظاهر شود. بیماری آلزایمر در هر شکلی، چه معمولی و چه زودرس، بر حافظه، تفکر و رفتار تأثیر میگذارد. بااینکه درمان شناختهشدهای برای آن وجود ندارد، تشخیص و درمان بهموقع ممکن است کیفیت زندگی فرد را بهبود بخشد.
آلزایمر زودرس چه انواعی دارد؟
آلزایمر زودرس دو نوع اصلی ارثی و غیرارثی دارد. بااینحال، ازنظر الگوهای بروز ممکن است به چند دسته تقسیم شود. در ادامه انواع آلزایمر زودرس را توضیح میدهیم:
آلزایمر زودرس خانوادگی یا ارثی
این نوع آلزایمر زودرس، با جهشهای ژنتیکی مشخصی مانند ژنهای APP و PSEN1 و PSEN2 مرتبط است. در خانواده بهصورت ارثی بروز میکند و ممکن است در چندین عضو خانواده دیده شود.
آلزایمر زودرس غیرارثی یا تکگیر
این نوع، شایعترین شکل آلزایمر است. به این دلیل آن را تکگیر مینامند که فقط در یکی از اعضای خانواده بروز میکند. علت آن مشخص نیست یا حداقل جهش ژنتیکی شناختهشدهای برای آن وجود ندارد.
الگوهای مختلف بروز آلزایمر زودرس
آلزایمر زودرس بسته به اینکه کدام نواحی مغز بیشتر تحتتأثیر قرار گرفتهاند، ممکن است با علائم اولیه مختلفی همراه باشد:
نوع غالب حافظه یکی از الگوهای بروز آلزایمر زودرس
در این الگو اختلال حافظه اصلیترین علامت بیماری است و به آلزایمر دیررس شباهت دارد. ممکن است فرد در بهخاطرسپردن اطلاعات، یادآوری رویدادهای اخیر و یادگیری مطالب با مشکل مواجه شود.
نوع غالب زبانی و الگوهای بروز آلزایمر زودرس
در این الگوی آلزایمر زودرس، افراد برای یافتن واژگان مناسب برای بیان خود مشکل دارند و دچار اختلال گفتار میشوند. با پیشرفت بیماری، فرد بهسختی میتواند با دیگران ارتباط برقرار کند.
نوع غالب اجرایی و رفتاری از انواع الگوهای بروز آلزایمر زودرس
در این الگو، فرد توانایی قضاوت و مهارتهای حل مسئله را از دست میدهد. به همین دلیل، کارهای غیرمنطقی، رفتارهای تکانشی و علائم مشابه زوال عقل پیشانیگیجگاهی در فرد مشاهده میشود.
آتروفی قشر خلفی و انواع الگوهای مختلف بروز آلزایمر زودرس
آتروفی قشر خلفی (PCA) الگویی است که در آن فرد در انجام وظایف دیداری مثل خواندن یک خط متن، تشخیص اشیا، درک عمق، برآوردکردن فاصلهها و تشخیص چهرهها با مشکل مواجه میشود.
علت آلزایمر زودرس چیست؟
علت اصلی بروز آلزایمر زودرس تجمع غیرطبیعی دو پروتئین مهم بهنام آمیلوئید و تاو در مغز است. مغز میلیاردها سلول عصبی به نام نورون دارد. این نورونها هستند که به شما اجازه میدهند فکر کنید، یاد بگیرید، به یاد بیاورید و برنامهریزی کنید. پروتئینهای آمیلوئید در سلولهای مغز به هم میچسبند و پلاکهایی تشکیل میدهند. پروتئینهای تاو هم بهصورت رشتههای فیبرمانند به نام کلافهای نوروفیبریلاری به هم میپیچند. این پلاکها و کلافها مانع از عملکرد نورونها میشوند. آنها امکان ارسال سیگنالهای الکتریکی و شیمیایی به جلو و عقب را از نورونها سلب میکنند.
بهاینترتیب، نورونها بهآرامی از بین میروند. این آسیبها دائمی است و به علائم آلزایمر منجر میشود. مرگ سلولهای عصبی در یک ناحیه از مغز آغاز میشود و سپس به نواحی دیگر گسترش مییابد. شایعترین الگوی بروز آلزایمر زودرس با درگیری ناحیهای از مغز که حافظه را کنترل میکند، بهویژه هیپوکامپ، آغاز میشود.
کارشناسان هنوز نمیدانند که دقیقاً چه چیزی باعث انباشت این پروتئینها میشود. برخی پژوهشگران فکر میکنند انباشت پروتئین مدتها قبل از بروز علائم، شاید حتی ۱۰ سال پیش از آن، رخ دهد.
چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به آلزایمر زودرس هستند؟
علت آلزایمر زودرس هنوز بهطور دقیق مشخص نشده است. بااینحال، برخی از عوامل خطر ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- داشتن سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری آلزایمر در بستگان درجهیک؛
- عوامل محیطی خواه محل زندگی باشد یا کار؛
- آسیب مغزی تروماتیک؛
- سلامت کلی بدن؛
- سیگارکشیدن؛
- بیماریهایی مانند بیماری قلبیعروقی، دیابت، سندرم داون ناشی از تریزومی ۲۱، فشار خون بالا، کلسترول بالا و چاقی.
علائم آلزایمر زودرس چیست؟
آلزایمر زودرس علائمی مشابه بیماری آلزایمر معمولی دارد. معمولاً تنها تفاوت آنها در زمان بروز علائم است. علائم با گذشت زمان شدیدتر میشوند، زیرا آسیب به مغز در این بیماری بازگشتناپذیر است. برخی از علائم آلزایمر زودرس عبارتاند از:
- مشکلات حافظه؛
- مشکل در مهارتهای زبانی؛
- اختلال در توانایی استدلالکردن؛
- تغییر در رفتار و شخصیت؛
- مختلشدن آگاهی فضایی (درباره ابعاد و محیط).
اینطور نیست که همه افراد علائم آلزایمر زودرس را به یک شکل و با شدت یکسان تجربه کنند. بااینحال، بهطور کلی شروع علائم خفیف است و با گذشت زمان شدیدتر میشود. در ابتدا ممکن است تغییرات ظریفی در رفتار یا شخصیتتان مشاهده کنید؛ مثلاً ممکن است پرخاشگری کنید یا رفتارهای تکانشی نشان دهید. ممکن است در انتخاب کلمات مناسب هنگام نوشتن یا صحبتکردن، بهخاطرآوردن نام افراد یا چهرهها و در تمرکز یا تصمیمگیری برای دنبالکردن مراحل کاری حتی با داشتن دستورالعمل مشکل داشته باشید.
بهمرور زمان مشکلات بینایی، تعادل یا هماهنگی ظاهر میشوند. در مراحل بالاتر حتی ممکن است علائم شدیدتر شوند؛ مثلاً فراموش کنید کجا هستید یا چگونه به آنجا رسیدهاید.
درنهایت، ممکن است بخشهایی از حافظه بلندمدت خود را از دست بدهید. دیگر به عزیزان خود اعتماد نداشته باشید یا احساس سوءظن به آنها پیدا کنید. سرانجام این بیماری به ازدستدادن بخشی از توانایی صحبتکردن و برقراری ارتباط یا تمام آن منتهی میشود.
آلزایمر زودرس در جوانان چه ویژگیهایی دارد؟
آلزایمر زودرس در جوانی تفاوت چندانی با آلزایمر زودرس در میانسالی ندارد. بااینحال، ازآنجاکه در دهه ۳۰ یا ۴۰ سالگی شروع میشود، سرعت پیشرفت بیماری در آن ممکن است بیشتر از آلزایمر معمولی در سالمندان باشد. همچنین، نقش ژنتیک در جوانان پررنگتر است. ازآنجاکه بیمار هنوز جوان است، خودش متوجه تغییرات شناختیاش میشود و این موضوع افسردگی و اضطراب بیشتری برایش ایجاد میکند.
آلزایمر زودرس در جوانی تأثیر بیشتری روی بیمار میگذارد، زیرا هنوز در ابتدای راه مسئولیت زندگی است و به همین دلیل، کیفیت روابط، شغل، تحصیل و مسائل مالی او تحتتأثیر قرار میگیرد.
آلزایمر زودرس چگونه تشخیص داده میشود؟
روشهای تشخیص آلزایمر زودرس فرقی با آلزایمر معمولی ندارد. پزشک ابتدا یک معاینه فیزیکی کامل و معاینه عصبی انجام میدهد. در مرحله بعد، سایر شرایطی را که باعث مشکلات حافظه مشابه و سایر علائم میشوند، رد میکند.
بررسی سابقه پزشکی و خانوادگی برای تشخیص آلزایمر زودرس
در مرحله بعد، پزشک از شما سؤالاتی میپرسد تا درک اولیهای از سلامت عمومیتان به دست آورد. ممکن است با عزیزان شما درباره تغییراتی که شاید خودتان متوجه آنها نشده باشید صحبت کند. برخی از پرسشها درباره موارد زیر هستند:
- سلامت کلی؛
- سابقه پزشکی؛
- داروها یا مکملهایی که درحالحاضر مصرف میکنید؛
- تغییرات در خلقوخو، رفتار و شخصیت شما؛
- توانایی شما برای انجام فعالیتهای معمول.
ارزیابی حافظه و عملکرد شناختی یکی از روش های تشخیص آلزایمر زودرس
در مرحله بعد پزشک برای ارزیابی حافظه و عملکرد شناختی شما از آزمایشهای شناختی استفاده میکند. برای این کار، توانایی شما در یادگیری، بهخاطرسپردن اطلاعات، تمرکز، یافتن کلمات و مهارتهای حل مسئله، آگاهی فضایی و توانایی برقراری ارتباط را میسنجد.
تستهای آلزایمر زودرس
تعدادی آزمون استاندارد شناختی برای تشخیص آلزایمر زودرس وجود دارند که ازآنجمله میتوان به تست MMSE و تست MoCA اشاره کرد. تست آلزایمر زودرس را پزشک از شما میگیرد و انجام آن در منزل قابلاعتماد نیست.
تشخیص آلزایمر زودرس با تصویربرداری از مغز
برای اطمینان بیشتر و بررسی ساختار مغزی، پزشک روشهای تصویربرداری از مغز شامل سیتیاسکن، امآرآی مغز و PET اسکن را تجویز میکند.
آزمایشهای تکمیلی جهت شناسایی آلزایمر زودرس
ممکن است پزشک به آزمایش خون و ادرار هم برای بررسی برخی فاکتورها نیاز داشته باشد. این آزمایشها بهطور مستقیم برای تشخیص آلزایمر به کار نمیروند، بلکه برای تشخیص بیماریهای زمینهای مانند عفونت ادراری، اختلالات تیروئید یا کمبود برخی ویتامینها که ممکن است باعث گیجی یا مشکلات شناختی شوند مفید هستند.
بنابراین، بهطور کلی هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که آلزایمر زودرس را تأیید یا تشخیص دهد. پزشک با کمک روشهای مختلف تلاش میکند شرایطی را که باعث بروز علائم مشابه میشوند رد کند.
درصورتیکه احساس میکنید علائم آلزایمر زودرس دارید یا این علائم را در یکی از عزیزان خود مشاهده کردهاید، راحتترین راه استفاده از خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر است. با استفاده از این خدمات، نیازی نیست از منزل خارج شوید. در محیط امن خانه خودتان بمانید و با لپتاپ یا تلفن همراه، درباره خودتان یا عزیزتان با متخصص مغز و اعصاب مشورت کنید. درصورتیکه نیاز به آزمایش و مراجعه حضوری باشد، پزشک شما را راهنمایی میکند تا با استفاده از سامانه نوبتدهی دکتردکتر، از منزل نوبت خود را ثبت کنید و سپس در موعد مقرر به مطب مراجعه کنید.
چه بیماریهایی ممکن است با آلزایمر زودرس اشتباه گرفته شوند؟
ازآنجاکه پزشکان کمتر انتظار دارند که آلزایمر در سنین پایین رخ دهد، اغلب آن را با استرس، افسردگی، اختلالات اضطرابی و سایر بیماریها اشتباه میگیرند.
درمان آلزایمر زودرس چگونه انجام میشود؟
پرسش پرتکرار بسیاری از افراد مبتلا به آلزایمر یا افرادی که عزیزی از خانوادهشان به این بیماری مبتلاست این است که آیا درمان آلزایمر ممکن است؟
واقعیت این است که نه آلزایمر زودرس و نه آلزایمر معمولی هیچ درمانی ندارند. بااینحال، روشهایی برای کاهش سرعت ابتلا به زوال عقل وجود دارد. رویکردهای درمانی علائم را مدیریت میکنند و پیشرفت بیماری را به تأخیر میاندازند. کندکردن روند پیشرفت آلزایمر به شما در بهبود کیفیت زندگی کمک میکند.
یکی از بهترین روشهای درمان آلزایمر، شروع بهموقع درمان است. آسیب مغزی یا زوال شناختی نه متوقف میشود و نه بازگشتپذیر است؛ بااینحال، اگر زودتر درمان را آغاز کنید، به حفظ سلامت مغزتان تا مدتهای طولانی کمک کردهاید.
دارودرمانی آلزایمر زودرس
داروهای آلزایمر زودرس همان داروهایی هستند که برای آلزایمر معمولی تجویز میشوند؛ مثلاً ممکن است به داروهای زیر نیاز داشته باشید:
- مهارکنندههای کولین استراز؛
- دونانماب (Donanemab)؛
- لکانماب (Lecanemab)؛
- آنتاگونیستهای NMDA.
علاوهبر موارد بالا، آدوکانوماب یک داروی نسبتاً جدید برای درمان آلزایمر زودرس است و FDA آن را تأیید کرده است. بااینحال، بهدلیل عوارض جانبی احتمالی آن ازجمله تورم مغزی، تولید آن متوقف شده است و متخصصان هنوز درحال مطالعه آن هستند. به نظر میرسد این دارو قرار است رسوبات پروتئین آمیلوئید در مغز را کاهش دهد.
داروهایی برای مدیریت علائم خاص آلزایمر زودرس
پزشک ممکن است داروهایی را برای مدیریت علائم ویژه آلزایمر زودرس در حین بروز پیشنهاد کند. برای نمونه، داروهای زیر ممکن است تجویز شوند:
- داروهای ضدافسردگی: این داروها برای رفع اضطراب، بیقراری، نوسانات خلقی و افسردگی تجویز میشوند؛
- داروهای ضدروانپریشی (نورولپتیک): برای درمان پارانویا، توهم و آشفتگی به کار میروند؛
- داروهای ضدتشنج: این داروها ممکن است برای مدیریت تغییرات خلقی مفید باشند.
عوارض آلزایمر زودرس چیست؟
بزرگترین عارضه آلزایمر زودرس، آسیبی است که به مغز وارد میشود. این آسیب ممکن است باعث تغییرات دائمی در توانایی تفکر و استفاده از اعضای بدن و تغییر در شخصیت فرد شود. با پیشرفت بیماری، احتمالاً بیمار عوارضی را تجربه خواهد کرد که برخی از آنها کشنده هستند. برای نمونه، عوارض آلزایمر زودرس ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- کاهش کلی سلامت جسمی؛
- عفونتها (مانند ذاتالریه یا عفونتهای پوستی)؛
- تشنج؛
- مشکل در تنفس؛
- مشکل در بلع.
همچنین، ازآنجاکه فرد کنترل بدن را از دست میدهد، ممکن است با خطرات زیر مواجه شود:
- زخم بستر؛
- کمآبی یا سوء تغذیه؛
- بیاختیاری ادرار و مدفوع؛
- زمینخوردن، شکستگی استخوان و سایر آسیبهای تروماتیک؛
- پوسیدگی دندان، سوراخشدن دندان و سایر مشکلات دندانی.
چگونه میتوان خطر ابتلا به آلزایمر زودرس را کاهش داد؟
کمتر از ۱ درصد افراد به آلزایمر زودرسی مبتلا میشوند که با جهشهای ژنتیکی مرتبط است. افرادی که جهشهای ژنتیکی آلزایمر زودرس را دارند (آلزایمر زودرس ارثی)، مطمئناً به این بیماری مبتلا میشوند. این بدان معناست که ۹۹ درصد افراد ممکن است بتوانند با ایجاد تغییرات اساسی در سبک زندگی، ازجمله فعالیتهای منظم و حفظ سلامت قلب، خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند.
یک کارآزمایی بالینی که شبکه آلزایمر با وراثت غالب (DIAN) در حال انجام آن است، این موضوع را بررسی میکند که آیا آنتیبادیهای بتا آمیلوئید میتوانند تجمع پلاک بتا آمیلوئید را در مغز افراد مبتلا به جهشهای ژنتیکی مرتبط با آلزایمر زودرس کاهش دهند و درنتیجه، علائم آلزایمر را به تأخیر بیندازند یا از آن جلوگیری کنند یا نه. شرکتکنندگان در این کارآزمایی قبل از بروز علائم، آنتیبادی (یا دارونما) دریافت میکنند و ایجاد پلاکهای بتا آمیلوئید در مغز آنها با اسکن و سایر آزمایشها تحتنظر است.
براساس این تحقیق، انجمن آلزایمر ۱۰ عادت سالم برای مغز ارائه میدهد؛ مجموعهای از نکاتی که برای کاهش خطر زوال شناختی طراحی شدهاند.
ارتباط قلب و مغز برای کاهش خطر ابتلا به آلزایمر زودرس
چندین بیماری که خطر ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی را افزایش میدهند، شامل فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا، خطر ابتلا به آلزایمر را هم افزایش میدهند. برخی مطالعات نشان میدهد که ۸۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری آلزایمر، بیماری قلبیعروقی نیز دارند.
حال سؤال اینجاست که چرا برخی افراد پلاکها و کلافهای مشخصه آلزایمر را دارند، ولی علائم این بیماری در آنها مشاهده نمیشود؟
برخی مطالعات نشان دادهاند که پلاکها و کلافها ممکن است در مغز وجود داشته باشند بدون اینکه علائم زوال شناختی ایجاد کنند. به نظر میرسد زمانی علائم بروز میکنند که مغز شواهدی از بیماری عروقی را نیز نشان دهد. بااینحال، این ادعا هنوز اثبات نشده است و برای درک بهتر ارتباط بین سلامت عروق و آلزایمر تحقیقات بیشتری لازم است.
ورزش و رژیم غذایی یکی از روش های کاهش ابتلا به آلزایمر زودرس
ورزش و تغذیه سالم ممکن است به جلوگیری از آلزایمر کمک کند. ورزش منظم ممکن است یک استراتژی مفید برای کاهش خطر ابتلا به آلزایمر و زوال عقل عروقی باشد. افزایش جریان خون و اکسیژن در مغز که بهخاطر ورزش ایجاد میشود، بهشکل مستقیم به سلامت سلولهای مغزی کمک میکنند.
شواهد فعلی نشان میدهد که تغذیه سالم برای قلب ممکن است به محافظت از مغز نیز کمک کند. تغذیه سالم برای قلب شامل محدودکردن مصرف قند و چربیهای اشباع و اطمینان از گنجاندن مقدار زیادی میوه، سبزیجات و غلات کامل در رژیم غذایی است. بااینحال، هیچیک از رژیمهای غذایی بهتنهایی بهترین نیستند. دو رژیم غذایی که مورد مطالعه قرار گرفتهاند و ممکن است برای کاهش خطر ابتلا به آلزایمر مفید باشند، یکی رژیم غذایی دش (DASH) و دیگری رژیم غذایی مدیترانهای هستند.
رژیم غذایی دش در اصل برای بیماران مبتلا به فشار خون بالا طراحی شده است. این رژیم بر سبزیجات، میوهها، لبنیات بدون چربی یا کمچرب، غلات کامل، ماهی، مرغ، لوبیا، دانهها، آجیل و روغنهای گیاهی تأکید دارد. سدیم، شیرینها، نوشیدنیهای شیرین و گوشت قرمز در این رژیم غذایی محدود هستند.
رژیم غذایی مدیترانهای شامل گوشت قرمز نسبتاً کمی است، ولی بهوفور از غلات کامل، میوهها و سبزیجات، ماهی و چربیهای سالم مانند آجیل و روغنزیتون در آن استفاده میشود.
اگر طب سنتی را ترجیح میدهید و بهدنبال بهترین تکنیکهای درمان آلزایمر در طب سنتی هستید، طب سوزنی، آروماتراپی و مصرف برخی مکملها و گیاهان دارویی مانند چای سبز، آشواگاندا، زنجبیل، زعفران و جینسینگ ممکن است مفید باشد. بااینحال، این درمانها برای تکمیل رویکردهای درمانی آلزایمر زودرس مفید هستند و نباید مصرف آنها را بدون مشورت با پزشک، جایگزین درمان پزشکی کنید.
ارتباطات اجتماعی و فعالیت فکری از عوامل کاهش خطر ابتلا به آلزایمر زودرس
ارتباطات اجتماعی ممکن است خطر ابتلا به آلزایمر و زوال عقل را کاهش دهد. تعدادی از مطالعات نشان میدهند که حفظ ارتباطات اجتماعی قوی و فعال نگهداشتن ذهن با افزایش سن، ممکن است خطر ابتلا به زوال شناختی و آلزایمر را کاهش دهد. البته کارشناسان درباره علت دقیق آن مطمئن نیستند. شاید دلیل آن به مکانیسمهایی مربوط باشد که با برقراری روابط اجتماعی و فعالیتهای ذهنی، ارتباط بین سلولهای عصبی در مغز را تقویت میکنند.
محافظت از سر در برابر ضربه و کم کردن خطر ابتلا به آلزایمر زودرس
تحقیقات نشان میدهد نوعی ارتباط قوی بین خطر زوال شناختی در آینده و ضربه جدی به سر وجود دارد؛ بهویژه اگر آسیب به سر شامل ازدستدادن هوشیاری بوده باشد. میتوانید با انجام موارد زیر به کاهش خطر ابتلا به آلزایمر و محافظت از سر خود کمک کنید:
- بستن کمربند ایمنی هنگام رانندگی؛
- استفاده از کلاه ایمنی هنگام ورزش یا موتورسواری؛
- کاهش شلوغی وسایل خانه، استفادهنکردن از فرشهایی که سُر میخورند و خودداری از روشنایی ضعیف در خانه برای بهحداقلرساندن احتمال سقوط.
کلام آخر دکتردکتر
در این مقاله درباره بیماری آلزایمر زودرس صحبت کردیم. آلزایمر زودرس تفاوت چندانی با آلزایمر معمولی ندارد، اما ازنظر سن شروع، در سنین پایینتر رخ میدهد. درحالحاضر هیچ درمانی برای آلزایمر پیدا نشده است، اما میتوان با یکسری داروها و رویکردهای درمانی، روند پیشرفت آن را به تأخیر انداخت. اگر خودتان یا عزیزانتان احساس میکنید علائم آلزایمر زودرس دارید یا بعضی از اعضای درجه یک خانوادهتان به آن مبتلا هستند، با پزشک درباره آن مشورت کنید. شروع زودهنگام درمان آلزایمر کیفیت زندگی را بهبود میبخشد.
برای مشورت با پزشک مغز و اعصاب درباره احتمال ابتلا به آلزایمر زودرس و پیشگیری از آغاز زودتر از موعد بیماری، از خدمات ویزیت آنلاین دکتردکتر استفاده کنید.
