استخواندرد نوعی حساسیت شدید یا احساس ناراحتی در یک یا چند استخوان است. این عارضه با درد عضلانی و مفصلی تفاوت دارد، زیرا چه در حال حرکت باشید و چه بیحرکت، شما را آزار میدهد. این درد بیشتر اوقات به بیماریهایی ارتباط دارد که عملکرد طبیعی یا ساختار استخوان را مختل میکنند. مصرف مسکن برای استخواندرد ازجمله رایجترین روشهای رایج برای کاهش این مشکل محسوب میشود. در ادامه شما را با این دسته از داروها بیشتر آشنا میکنیم. همراهمان بمانید.
بهترین مسکن برای استخواندرد چیست؟
هنگام احساس بدندرد، درد عضلانی، درد مفصلی یا حتی استخواندرد، خیلی از افراد بلافاصله سراغ مسکنها میروند. اما آیا میدانستید که انواع داروهای مسکن برای علائم متفاوتی مناسب هستند؟ انتخاب داروی اشتباه علائم را تسکین نمیدهد و حتی برای بدن خطرهایی ایجاد میکند. به همین علت باید در انتخاب مسکن برای استخواندرد دقت کرد.
برای اینکه روش مناسب برای تسکین درد استخوان مشخص شود، رویکرد پلکانی سازمان جهانی بهداشت (WHO) اهمیت زیادی دارد. این رویکرد به دستهبندی علائم و انتخاب بهترین مسکن برای استخواندرد یا راهکارهای دیگر کمک میکند. این ساختار پلکانی تضمین میکند که روند مراقبت ایمن باشد و نیازهای بیمار را برطرف کند.
رویکرد سهمرحلهای برای کنترل درد و تشخیص نحوۀ درمان استخواندرد، از نوعی سیستم سهمرحلهای ساده تشکیل شده است. این سیستم کمک میکند تا درمان با داروهای ملایم شروع شود و درصورت نیاز به سراغ داروهای قویتر برویم:
- مرحلۀ ۱: برای دردهای خفیف، داروهای غیرمخدر مانند استامینوفن یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) پیشنهاد میشوند.
- مرحلۀ ۲: برای دردهای مداوم، داروهای مسکن مخدردار ضعیف مانند کدئین یا ترامادول اضافه میشوند.
- مرحلۀ ۳: برای دردهای شدید، از مخدرهای قوی مانند مورفین یا فنتانیل استفاده میشود.
تشخیص راهکار مناسب برای کاهش استخواندرد، به درد حاد یا مزمنبودن آن بستگی دارد. درد حاد سریع شروع میشود، مانند دردی که پساز آسیبدیدگی احساس میکنید. در مقابل، ماندگاری درد مزمن بیشتر است و نیاز به برنامۀ مراقبتی دقیقتری دارد.
ازطرفی طبق مطالعات، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بهترین انتخاب برای تسکین سریع درد محسوب میشوند. دیکلوفناک با دُز ۱۵۰ میلیگرم و اتوریکوکسیب با دُز ۶۰ میلیگرم، اغلب بیشترین تأثیر را دارند. درخصوص دردهای طولانیمدت، داروهای ضدالتهابی برای استخواندرد پیشنهاد میشوند. براساس پژوهشها، این داروها به ۵۵ نفر از هر ۱۰۰ نفر کمک میکنند.
قرص مسکن قوی برای استخواندرد
مسکنهای بدون نسخه اولین انتخاب برای درد استخوان مربوط به بسیاری از مشکلات زانو و لگن هستند، ازجمله استامینوفن و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و قرص ناپروکسن. بااینحال، بهدلیل عوارض جانبی انواع مسکن برای استخواندرد، پیشاز مصرف خودسرانه آنها برای شرایط مزمنی مانند آرتروز، با پزشک خود مشورت کنید. شما میتوانید از دکتردکتر نوبت ویزیت برای متخصص مورد نظر خود بگیرید و طبق نظر او قویترین قرص مسکن را مصرف کنید.
استامینوفن
استامینوفن بیشتر اوقات برای تسکین دردهای خفیف مؤثر است و با معده سازگاری دارد. بااینحال، مصرف این دارو در دُزهای بالا برای کبد سمی است. حداکثر میزان توصیهشده برای مصرف روزانه، بهطور معمول ۴ گرم (۴۰۰۰ میلیگرم) است (معادل هشت قرص استامینوفن قوی). اما مصرف همین دُز نیز در برخی افراد باعث بروز مشکلات کبدی میشود. برای اطمینان بیشتر، سعی کنید میزان مصرف خود را به ۳۰۰۰ میلیگرم یا کمتر برسانید. ازطرفی، در ترکیب چندین محصول حاوی استامینوفن، مانند داروهای مسکن و سرماخوردگی یا داروهای مخدر تجویزی احتیاط کنید.
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) توصیه میکند برای جلوگیری از دریافت دُز اضافی، از انواع مسکن قوی برای درد استخوان استفاده کنید که در هر قرص یا کپسول بیشتر از ۳۲۵ میلیگرم استامینوفن نداشته باشند. اگر بهطور منظم نوشیدنیهای الکلی مصرف میکنید یا به بیماریهای کبدی مبتلا هستید، از مصرف استامینوفن بپرهیزید.
ایبوپروفن
ایبوپروفن ازجمله داروهای گروه ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) در بین انواع مسکن برای استخواندرد است. این دارو بدون نسخه بهشکل قرص یا کپسول در دُزهای ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیگرم در دسترس است و میتوان آن را تا سه بار در روز پساز غذا مصرف کرد. برای دُزهای بالاتر ایبوپروفن باید نسخه داشته باشید و درصورت ابتلا به روماتیسم مفصلی یا انواع دیگر آرتریت التهابی مصرف میشوند. این دارو بهشکل کپسولهای ژلاتینی نیز موجود است. این کپسولها را میتوان از داروخانهها تهیه کرد و در تسکین درد مفاصل تشدیدیافته، بهاندازۀ ایبوپروفن تجویزی اثربخش هستند.
اگر ایبوپروفن درد را بهاندازۀ کافی تسکین ندهد یا در طولانیمدت به مسکن دیگری نیاز داشته باشید، باید با پزشک مشورت کنید. ممکن است او در این شرایط نوع قویتری از مسکن برای استخواندرد را از بین داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی پیشنهاد دهد یا ترکیبی از داروها را تجویز کند که اثربخشی بیشتری دارند. ایبوپروفن اغلب بههمراه استامینوفن یا نوعی مسکن ترکیبی دیگر نیز قابلمصرف است.
ناپروکسن
ناپروکسن نوعی مسکن برای استخواندرد است که التهاب را نیز کاهش میدهد. بعضی از انواع این دارو نیازی به نسخه ندارند و برای سایرین باید نسخه داشته باشید. این دارو نیز جزو داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) قرار میگیرد و برای تسکین دردهای زیر مفید است:
- دردهای قاعدگی؛
- درد مفاصل و عضلات؛
- نقرس؛
- آرتروز؛
- روماتیسم مفصلی.
ناپروکسن بهشکل قرص معمولی، قرص جوشان یا شربت خوراکی تولید میشود و تا سه بار در روز میتوانید آن را مصرف کنید. همچنین گاهی پزشک برای کاهش اثر ناپروکسن روی معده، امپرازول را نیز تجویز میکند.
دیکلوفناک
دیکلوفناک نوعی مسکن برای استخواندرد و جزو داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که التهاب را نیز کم میکند. از این دارو برای درمان دردهای آرتروز، رگبهرگشدگی و کشیدگی عضلات، نقرس، میگرن، دنداندرد و دردهای پساز عمل جراحی استفاده میشود. دیکلوفناک در دو نوع سدیم و پتاسیم تولید میشود. نوع پتاسیم با سرعت بیشتری در بدن جذب میشود و برای تسکین فوری درد مؤثر است. اثرگذاری نوع دیگر طولانیمدت است و برای کاهش التهاب کارایی بیشتری دارد. بعضی از برندهای دیکلوفناک حاوی دارویی به نام میزوپروستول هستند. میزوپروستول به محافظت از معدۀ شما در برابر تحریکهای ناشی از مصرف طولانیمدت دیکلوفناک کمک میکند.
ایندومتاسین
ایندومتاسین نوعی مسکن برای استخواندرد و داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) تجویزشدنی است که التهاب را کاهش میدهد و درد را تسکین میبخشد. پزشکان از آن برای درمان آرتروز، بورسیت، تاندونیت و سایر مشکلاتی که باعث درد شدید استخوان میشوند استفاده میکنند. نامهای تجاری ایندومتاسین شامل ایندوسین (Indocin) و تیوربکس (Tivorbex) است. این دارو را باید بهصورت خوراکی، طبق دستور پزشک و در زمان مشخصی (با غذا یا بدون آن) مصرف کنید. اگر ایندومتاسین معدۀ شما را اذیت میکند، آن را همراه با غذا بخورید. همچنین، تا زمانی که پزشک دستور توقف نداده است، به مصرف آن ادامه دهید.
سلکوکسیب
سلکوکسیب نوعی مسکن برای استخواندرد و داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است. از آن برای درمان دردهای خفیف تا متوسط استفاده میشود. همچنین، سلکوکسیب به تسکین علائم انواع آرتریت (مانند آرتروز، روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید جوانان) ازجمله التهاب، ورم، سفتی و درد مفاصل کمک میکند. بااینحال، این دارو آرتریت را درمان نمیکند و فقط تا زمانی که به مصرف آن ادامه دهید، اثربخشی خود را نشان میدهد. از سلکوکسیب برای درمان اسپوندیلیت آنکیلوزان (نوعی آرتریت که مفاصل ستون فقرات را تحتتأثیر قرار میدهد) نیز استفاده میشود.
قرص مسکن قوی برای استخواندرد خارجی
بهعقیدۀ بیشتر بیماران، زمان تهیۀ مسکن برای استخواندرد باید از مسکنهای وارداتی و خارجی استفاده کرد، چون قدرت بیشتری در تسکین دردهای مفصلی و استخوانی دارند. بااینحال، طبق بررسیهای داروشناسی تفاوتی میان محصولات تولید داخل و برندهای خارجی وجود ندارد. در واقع، اثربخشی داروها به مادۀ مؤثرۀ آنها بستگی دارد، نه شرکتی که آنها را بستهبندی میکند. داروهای ضدالتهاب مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، سلکوکسیب یا استامینوفن، چه در داخل تولید شوند و چه از خارج وارد شوند، عملکرد یکسانی دارند.
علاوهبر این، خرید مسکن برای استخواندرد باید براساس نوع ترکیبهای آن انجام شود. مصرف همزمان محصولات داخلی و وارداتی بدون مشورت پزشک، احتمال دریافت دُز تکراری را بالا میبرد. وقتی برای بهبود بیماریهایی مانند سرماخوردگی دارو میخورید و همزمان برای کاهش دردهای استخوانی از برندهای خارجی استفاده میکنید، مقدار خطرناکی استامینوفن وارد بدن میشود. کبد در چنین شرایطی آسیب میبیند.
فراموش نکنید انواع مسکن قوی برای درد عضلانی خارجی نیز عارضۀ جانبی دارند. مشکلات گوارشی، افت عملکرد کلیهها و آسیبهای قلبی در مسکن برای تسکین درد خارجی نیز دیده میشود. اگر نشانههای بیماری شما برطرف نمیشود، تعویض مداوم نام تجاری دارو راهکار مناسبی نیست. شما باید برای تشخیص قطعی مشکل خود مانند علت کمر درد یا دردهای دیگر، به متخصص مراجعه کنید. دکتردکتر شرایطی را برایتان فراهم کرده است تا بهراحتی نوبت ویزیت برای متخصص مورد نظر خود بگیرید.
قویترین قرص مسکن پا درد
احساس درد در قسمت پا بسیار شایع است. پیشاز مصرف مسکن برای استخواندرد در این ناحیه باید علت آن را متوجه شوید. دردهای خفیف در خانه قابلدرمان هستند، اما برای دردهای شدیدتر، ناگهانی یا مزمن باید به پزشک مراجعه کنید. بهطور کلی دلایل ایجاد درد پا عبارتاند از:
- گرفتگی عضلات؛
- شین اسپلینت؛
- رگهای واریسی؛
- سیاتیک؛
- آرتروز؛
- ترومبوز ورید عمقی؛
- بیماری شریان محیطی؛
- تاندونیت.
انواع مسکن پادرد نیز در دستههای زیر قرار میگیرند:
مسکنهای خوراکی
این دسته از داروها شامل مسکنهایی مانند استامینوفن است که درد را بدون کاهش التهاب تسکین میدهند.
مسکنهای موضعی
داروهای مسکن موضعی بهشکل لوسیون، کرم یا ژل در دسترس هستند. باید آنها را روی پوست خود بمالید و برای تسکین بعضی از انواع دردهای خفیف پا به داخل آن نفوذ میکنند. بعضی از ترکیبهای موضعی مانند ترکیبات حاوی منتول، روغن اکالیپتوس یا روغن سقز، با پرتکردن حواس اعصاب ازطریق ایجاد نوع متفاوتی از احساس، درد را کاهش میدهند.
گروه دیگری از این داروها سالیسیلاتها (همان مادۀ موجود در آسپرین) را ازطریق پوست منتقل میکنند. گروه سوم با مادهای شیمیایی به نام مادۀ P مقابله میکنند. این ماده نوعی انتقالدهندۀ عصبی است که به نظر میرسد سیگنالهای درد را به مغز منتقل میکند.
داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)
این داروها با نسخه و بدون نسخه در دسترس هستند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی محبوب و بدون نسخه شامل آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن هستند. اگر این داروها را فقط برای تسکین درد مصرف میکنید، انتظار میرود دُز آنها پایین و برای مدت محدودی باشد.
درصورت ابتلا به بیماری همراه با درد و التهاب، مانند تاندونیت آشیل یا رگبهرگشدگی، پزشک مصرف دارو با دُز بالاتر و برای دورۀ طولانیتری (گاهی تا چند هفته) را توصیه میکند. به این علت که شما میتوانید اثرات تسکیندهندۀ درد داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی را تقریباً بلافاصله احساس کنید، اما تا زمانی که مقدار کافی از دارو در جریان خون شما جمع نشود، اثرات ضدالتهابی کامل را مشاهده نمیکنید.
داروهای مهارکنندۀ COX-2
نوعی داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی تجویزشدنی که با نام مهارکنندۀ COX-2 شناخته میشود (مانند سلکوکسیب)، درد و التهاب را تسکین داده و خطر زخم معده و خونریزی نیز کاهش میدهد. بااینحال، مهارکنندههای COX-2 عوارض جانبی خاص خود را دارند؛ بنابراین هنگام بررسی مصرف مسکن برای استخواندرد پا، دربارۀ آنها با پزشک خود صحبت کنید.
داروهای درد عصبی
دردی که علت آن آسیب عصبی (نوروپاتی) است، گاهی بهخوبی به استامینوفن یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی واکنش نشان نمیدهد. سه داروی رایج برای درمان نوروپاتی شامل آمیتریپتیلین، گاباپنتین و پرهگابالین هستند.
بلوکهای عصبی
بلوک عصبی نوعی داروی تزریقی است که عصب خاصی را بیحس میکند تا از رسیدن سیگنالهای درد به مغز جلوگیری کند (مشابه کاری که لیدوکائین در مطب دندانپزشکی انجام میدهد). این روش برای دردهای شدید پا یا هنگام انجام عمل جراحی مؤثر است.
کورتیکواستروئیدها
این داروها اشکال مصنوعی هورمونهای طبیعی هستند که غدد فوقکلیوی تولید میکنند. کورتیکواستروئیدها بهشکل قرص یا تزریق برای کاهش التهاب، و درنتیجه تسکین درد تجویز میشوند. کورتیکواستروئیدهای موضعی که بهطور مستقیم روی پوست مالیده میشوند، فقط برای درمان بثورات پوستی مفید هستند و برای دردهای ناشی از آسیبهای اسکلتیعضلانی کاربردی ندارند.
مسکن قوی برای درد عضلانی
میالژی (Myalgia) اصطلاح پزشکی برای درد عضلانی است که دلایل متعددی دارد. بخش زیادی از این دردهای عضلانی بهراحتی در خانه درمان میشوند. بااینحال، گاهی میالژی نشانۀ بیماری دیگری است، بهویژه زمانی که گسترده و طولانیمدت شود.
بسته به نوع درد و وجود التهاب، داروهای مختلفی تجویز میشوند. این داروهای تجویزی در دو گروه ضداسپاسمها و ضداسپاستیسیتهها (ضدسفتی عضلات) قرار میگیرند. از ضداسپاسمها برای درمان گرفتگی عضلانی استفاده میشود و ضداسپاستیسیتهها برای درمان سفتی و خشکی عضلات کاربرد دارند. از بعضی داروهای ضداسپاسم مانند تیزانیدین میتوان برای درمان خشکی عضلات استفاده کرد. بااینحال، داروهای ضداسپاستیسیته نباید برای درمان گرفتگی عضلانی مصرف شوند.
فهرست داروهای شلکنندۀ عضلانی مرکزی (ضداسپاسمها)
| نام ژنریک | نام تجاری | شکل دارویی |
| کاریزوپرودول | سوما | قرص |
| کاریزوپرودول/آسپرین | موجود نیست | قرص |
| کاریزوپرودول/آسپرین/کدئین | موجود نیست | قرص |
| کلرزوکسازون | پارافون فورته، لورزون | قرص |
| سیکلوبنزاپرین | فکسمید، فلکسریل، آمریکس | قرص، کپسول پیوستهرهش |
| متاکسالون | اسکلاکسین، متاکسال | قرص |
| متوکاربامول | روباکسین | قرص |
| اورفنادرین | نورفلکس | قرص پیوستهرهش |
| تیزانیدین | زانافلکس | قرص، کپسول |
فهرست داروهای ضداسپاستیسیته
| نام ژنریک | نام تجاری | شکل دارویی |
| باکلوفن | لیورسال، گابلوفن | قرص، آمپول |
| دانترولن | دانتریوم | قرص |
| دیازپام | والیوم | سوسپانسیون خوراکی، قرص، آمپول |
علاوهبر این، مسکنهای زیر نیز برای دردهای عضلانی استفاده میشوند:
- ایبوپروفن؛
- ناپروکسن؛
- استامینوفن؛
- کلونازپام؛
- لورازپام؛
- آلپرازولام.
آمپول مسکن قوی برای درد عضلانی
تزریق هیدروکورتیزون که تزریق کورتیکواستروئید نیز نامیده میشود، برای درمان مفاصل متورم و دردناک یا دردهای عضلانی کاربرد دارد و فقط با نسخۀ پزشک انجام میشود. ممکن است پساز آسیبدیدگی این نوع درد را داشته باشید. از این تزریقها برای درمان تاندونهای دردناک و بورسیت (کیسههای متورم پُر از مایع که مفصل را میپوشانند) نیز استفاده میشود. تزریق هیدروکورتیزون بیشتر اوقات برای تسکین درد و ورم مؤثر است تا حرکت آسانتر شود. ماندگاری تأثیر آن نیز ۲ تا ۳ ماه است. برای درمان دردهای عضلانی، داروها به سه روش زیر تزریق میشوند:
تزریق در نقاط ماشهای (TPI)
بهترین کاربرد این تزریقها برای تسکین درد میوفاشیال، گرههای مزمن عضلانی و اسپاسمهای موضعی است. داروهایی که به این شکل تزریق میشوند، در دستههای زیر قرار میگیرند:
- بیحسکنندههای موضعی: داروهایی مانند لیدوکائین یا پروکائین بهطور مستقیم در گرههای عضلانی تزریق میشوند تا ناحیۀ مورد نظر را فوری بیحس کنند و چرخۀ درد و اسپاسم را بشکنند.
- کورتیکواستروئیدها: داروهایی مانند دگزامتازون یا تریامسینولون که گاهی با داروهای بیحسی ترکیب میشوند، درصورت وجود التهاب شدید و موضعی کاربرد دارند.
- ساراپین: نوعی جایگزین گیاهی که بهطور مستقیم در نقاط ماشهای تزریق میشود تا بدون عملکرد مشابه استروئیدهای مصنوعی، ناراحتی را تسکین دهد.
تزریق داروهای ضدالتهابی سیستمیک
بهترین کاربرد این تزریقها برای تسکین دردهای حاد متوسط تا شدید و التهاب گسترده است. دارویی که به این شکل تزریق میشود، عبارت است از:
- کتورولاک (تورادول): نوعی داروی قوی و ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) که برای ایجاد تسکین سریع و کوتاهمدت، به داخل عضله تزریق میشود. این دارو اغلب زمانی کاربرد دارد که داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خوراکی کافی نباشند.
تزریق داروهای شلکنندۀ عضلانی
بهترین کاربرد این تزریقها برای تسکین اسپاسمهای حاد و سفتی عضلات است. داروهای زیر را به این شکل تزریق میکنند:
- متوکاربامول یا اورفنادرین: شلکنندههای عضلانی تزریقی که در محیطهای بالینی برای کاهش سریع سفتی و اسپاسمهای شدید استفاده میشوند. این داروها بهطور کلی زمانی تجویز میشوند که استفاده از گزینههای خوراکی امکانپذیر نباشد.
عوارض مصرف مسکنهای قوی
اگر تصمیم به مصرف مسکن برای استخواندرد یا دردهای دیگر دارید، هرکدام از این داروها عوارض جانبی خاص خود را دارند. در این بخش به تفکیک دارو، عوارض آنها را مشخص میکنیم.
استامینوفن
پساز مصرف این دارو، درصورت مشاهدۀ عوارض زیر بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:
- واکنشهای آلرژیک: بثورات پوستی، خارش، کهیر، ورم صورت، لبها، زبان یا گلو.
- آسیب کبدی: درد در سمت راست و بالای شکم، کاهش اشتها، حالت تهوع، مدفوع کمرنگ، ادرار زرد تیره یا قهوهای، زردشدن پوست یا چشمها، ضعف یا خستگی غیرمعمول.
- قرمزی، تاول، پوستهپوستهشدن یا شلشدن پوست: ازجمله داخل دهان.
همچنین عوارض زیر اغلب نیازی به مراقبت پزشکی ندارند، اما درصورت تداوم یا آزاردهندهبودن آنها به پزشک مراجعه کنید:
- سردرد؛
- حالت تهوع؛
- مشکل در خوابیدن؛
- ناراحتی معده.
ایبوپروفن
ایبوپروفن مانند سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، ممکن است عوارض مرتبط با معده ایجاد کند. بنابراین اگر مستعد مشکلاتی مانند سوزش سرِ دل یا سوءهاضمه هستید، باید با پزشک مشورت کنید. مصرف طولانیمدت ایبوپروفن، خطر بروز مشکلات قلبی یا گردش خون را نیز افزایش میدهد؛ بنابراین نباید از آن برای تسکین درد طولانیمدت بدون نظارت پزشک استفاده کنید. همچنین اگر قرص ضدالتهابی دیگری برای شما تجویز شده است، نباید ایبوپروفن بخورید.
ناپروکسن
عوارض شایع ناپروکسن عبارتاند از:
- یبوست یا اسهال؛
- سرگیجه؛
- احساس خوابآلودگی یا خستگی؛
- نفخ و درد معده؛
- سردرد؛
- حالت تهوع یا استفراغ؛
- بثورات پوستی؛
- زنگزدن گوش (وزوز گوش).
ناپروکسن بر توانایی شما برای رانندگی، دوچرخهسواری یا کار با ماشینآلات تأثیر نمیگذارد، اما اگر پساز مصرف این نوع مسکن برای استخواندرد احساس سرگیجه یا خستگی میکنید یا مشکلاتی در بینایی خود دارید، ابتدا صبر کنید این علائم برطرف شوند.
دیکلوفناک
عوارض شایع این دارو عبارتاند از:
- سوءهاضمه؛
- سوزش سرِ دل (رفلاکس اسید)؛
- معدهدرد؛
- حالت تهوع؛
- اسهال.
همچنین، درصورت مشاهدۀ علائم نادر زیر مصرف دیکلوفناک را بلافاصله متوقف کرده و به پزشک مراجعه کنید:
- مشکلات تنفسی مانند خسخس سینه یا تنگی نفس؛
- نشانههای واکنش آلرژیک مانند ورم اطراف دهان یا صورت یا بثورات پوستی شدید و خارشدار؛
- دفع خون یا مدفوع تیره، استفراغ خونی یا دردهای شدید شکمی.
علاوهبر این، طبق پژوهشها مصرف دیکلوفناک در دُزهای بالاتر و برای دورههای طولانیمدت، خطر حملۀ قلبی یا سکتۀ مغزی را افزایش میدهد.
ایندومتاسین
عوارض جانبی این نوع مسکن برای استخواندرد عبارتاند از:
- واکنشهای آلرژیک مانند بثورات پوستی، خارش، کهیر، ورم صورت، لبها، زبان یا گلو؛
- خونریزی مانند مدفوع خونی یا سیاه و قیرمانند، استفراغ خونی یا مواد قهوهایرنگ شبیه به تفالۀ قهوه، ادرار قرمز یا قهوهای تیره، لکههای کوچک قرمز یا بنفش روی پوست، کبودی یا خونریزی غیرمعمول؛
- درد یا احساس فشردگی در قفسۀ سینه، شانهها، بازوها یا فک، حالت تهوع، تنگی نفس، پوست سرد یا مرطوب، احساس غش یا سبکی سر؛
- تنگی نفس، ورم مچ پا، پاها یا دستها، افزایش وزن ناگهانی، ضعف یا خستگی غیرمعمول؛
- افزایش فشارخون.
- آسیب کلیوی و بروز مشکلاتی مانند کاهش مقدار ادرار، ورم مچ پا، دستها یا پاها؛
- آسیب کبدی و بروز مشکلاتی ازجمله درد در سمت راست بالای شکم، کاهش اشتها، حالت تهوع، مدفوع کمرنگ، ادرار زرد تیره یا قهوهای، زردشدن پوست یا چشمها، ضعف یا خستگی غیرمعمول؛
- تب و ورم غدد لنفاوی؛
- قرمزی، تاول، پوستهپوستهشدن یا شلشدن پوست، ازجمله داخل دهان؛
- لکههای گرد قرمز یا تیره روی پوست که گاهی همراه با خارش، سوزش و تاول است؛
- بیحسی یا ضعف ناگهانی در صورت، بازو یا پا، مشکل در صحبتکردن، سردرگمی، مشکل در راهرفتن، نداشتن تعادل یا هماهنگی بین اعضای بدن، سرگیجه، سردرد شدید، تغییر در بینایی.
داروی سلکوکسیب نیز عوارض جانبی مشابه با ایندومتاسین دارد.
کلام آخر دکتردکتر
استخواندرد و دردهای عضلانی کیفیت زندگی را کاهش میدهند. به همین علت برای تسکین این علائم آزاردهنده بیشتر اوقات باید مسکن برای استخواندرد و داروهای شلکنندۀ عضلانی مصرف کنید. بااینحال، مسکنها راهکار موقتی محسوب میشوند که ریشۀ مشکل را برطرف نمیکنند.
چنانچه درد شما شدید یا طولانیمدت بود یا با علائم هشداردهندهای مانند تب و ورم شدید همراه شد، باید به پزشک مراجعه کنید. برای جلوگیری از عوارض خطرناک گوارشی، کبدی و قلبی نیز نباید خودسرانه مصرف کنید. همین الان برای درمان اصولی مشکلات خود از دکتردکتر نوبت ویزیت برای مراجع به متخصص مورد نظرتان بگیرید. برای آشنایی بیشتر با انواع مسکن قوی برای درد عضلانی نیز میتوانید از بهترین پزشکان و متخصصان در دکتردکتر کمک بگیرید که آمادهاند تا بهصورت آنلاین پاسخگوی شما باشند.
